Postanowienie III AO 29/01

Postanowienie z dnia 12 października 2001 r. III AO 29/01 W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są rozpozna- wane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia. Przewodniczący SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący), Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Andrzej Wasilewski. Sąd Najwyższy, w sprawie z wniosku Zdzisława S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w C. o wysokość świadczenia, po rozpozna- niu w dniu 12 października 2001 r. na posiedzeniu niejawnym skargi powoda o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2001 r. [...] o d r z u c i ł skargę. U z a s a d n i e n i e W toku rozpoznawania sprawy z kasacji wnioskodawcy Zdzisława S. od wyro- ku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 kwietnia 1999 r. [...] Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 8 czerwca 2000 r. [...] zwrócił akta Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Po wykonaniu powyższego postanowienia, Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na rozprawie i wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2001 r. [...] oddalił kasację wnioskodaw- cy. Rozpoznawana skarga zawierała wniosek o wznowienie postępowania zakoń- czonego wyżej powołanym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2001 r. Skarga nie wskazała podstawy wznowienia. Z treści skargi wynika, że skarżący kwe- stionuje zasadność wyroków sądów pierwszej i drugiej instancji oraz wyroku Sądu Najwyższego z powołaniem się na swe stanowisko, którego Sądy nie podzieliły. We- dług skarżącego Sądy rozpatrywały sprawę stronniczo na korzyść pozwanego ZUS. Zarzut ten został przedstawiony w ten sposób, że w Sądzie Wojewódzkim w dniu 26 2 listopada 1998 r. na pytania jego pełnomocnika odpowiadał Sąd zamiast przedstawi- ciela ZUS, który zachowywał się biernie; w Sądzie Apelacyjnym w Katowicach w dniu 28 kwietnia 1999 r. na pytanie pełnomocnika odpowiadał Sąd pod nieobecność przedstawiciela ZUS; w Sądzie Najwyższym najpierw – zdaniem skarżącego - we- dług postanowienia z dnia 8 czerwca 2000 r. nastąpiło uznanie roszczenia, a następ- nie po zmianie składu sądzącego zapadł wyrok oddalający kasację. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga została skierowana przeciwko wskazanemu wyrokowi Sądu Najwyż- szego z zarzutami dotyczącymi składu Sądu. Przyjmując w tej sytuacji właściwość Sądu Najwyższego na podstawie art. 405 zdanie pierwsze KPC należało - stosownie do art. 410 § 1 KPC - zbadać, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wzno- wienia, w szczególności czy powołane w skardze zarzuty dotyczą nieważności z przyczyny, określonej w art. 401 pkt 1 KPC. Według tego przepisu można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestni- czyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się wyroku nie mogła domagać się wyłączenia. Przedstawiony w skardze zarzut nie opiera się na żadnej z powołanych sytuacji, W szczególności zarzut skargi, że zaskarżony wyrok został wydany w innym składzie sądu niż wcześniejsze postanowienie w przedmiocie sprawdzenia wartości przed- miotu zaskarżenia kasacją – nie opiera się na ustawowo określonym zakazie, Sto- sownie do art. 323 KPC wyrok może być wydany jedynie przez sędziów, przed któ- rymi odbyła się rozprawa poprzedzająca bezpośrednio wydanie wyroku. Ze skargi wynika, że skarżący nie zarzucił naruszenia tego przepisu i nie wskazał na sytuację faktyczną, która byłaby odpowiednia dla przesłanek zastosowania tego przepisu. W związku z tym, nie zachodzi potrzeba rozpatrzenia przedstawionego w kasacji za- rzutu, który wydaje się wynikać z niezrozumienia przez skarżącego relacji między postanowieniem w przedmiocie wyjaśnienia warunków formalnych kasacji (tu warto- ści przedmiotu zaskarżenia ze względu na wymagania z art. 393 pkt 1 KPC w związku z art. 3933 § 2 KPC), a wyrokiem będącym rozstrzygnięciem co do przed- miotu sprawy. Skarżącemu bezpodstawnie wydaje się, że rozstrzygnięcia kwestii procesowych takich jak określenie wartości przedmiotu zaskarżenia i wyrokowanie o 3 przedmiocie sprawy, w tym wypadku co do zasadności kasacji, powinno nastąpić je- dynie w tym samym składzie Sądu. Stwierdzając ponadto, że żaden z zarzutów skargi nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 401 i art. 403 KPC) należało skargę odrzucić stosownie do art. 410 § 1 KPC. ========================================