Przejdź do treści

Orzecznictwo

Uchwała II UZP 16/94

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
II UZP 16/94
Rodzaj
Uchwała

Sędzia: Stefania Szymańska

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustawart. 7, art. 361 § 1
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 kwietnia 1989 r. w sprawie zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych§ 16 ust. 1
  • Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracyart. 49, art. 80, art. 361, art. 361 § 1, art. 361 § 2
  • Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych.§ 16

Treść orzeczenia

Uchwała z dnia 25 maja 1994 r.II UZP 16/94

Przewodniczący SSN: Krzysztof Kolasiński, Sędziowie: SN Stefania Szy-

mańska (sprawozdawca), Maria Tyszel,

Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Jana Szewczyka, w sprawie z wni-

osku Remigiusza B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w Ł., o zasiłek

rodzinny, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 25 maja 1994 r. zagadnienia

prawnego przekazanego przez Sąd Apelacyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 22

marca 1994 r. [...] do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.,

"Czy pracownik z którym rozwiązano stosunek pracy w trybie ustawy z 28

grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków

pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz. U. Nr 4/90 poz. 19 ze zm.) i który

otrzymał w myśl art. 36

1

§ 1 odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za

miesiące o jakie skrócono okres wypowiedzenia - zachowuje prawo do zasiłku

rodzinnego za te miesiące o które okres wypowiedzenia umowy o pracę został skró-

cony, jeżeli pozostaje w tym czasie bez pracy ?"

p o d j ą ł następującą uchwałę:

Pracownik, z którym rozwiązano stosunek pracy na podstawie ustawy z

dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z praco-

wnikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz. U. z 1990

r., Nr 4, poz. 19 ze zm.), i który otrzymał z mocy art. 36

1

§ 1 k.p. odszkodowanie

w wysokości wynagrodzenia za miesiące o jakie skrócono okres

wypowiedzenia, nie zachowuje prawa do zasiłku rodzinnego za miesiące o

które okres wypowiedzenia umowy o pracę został skrócony, chociażby w tym

czasie pozostawał bez pracy.

U z a s a d n i e n i e

Zakład pracy rozwiązał z wnioskodawcą stosunek pracy z dniem 1 marca

1993 r. w trybie ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach

rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładów

pracy (Dz. U. z 1990 r., Nr 4, poz. 19 ze zm.) skracając okres wypowiedzenia do 1-

go miesiąca. Równocześnie odmówił wypłaty zasiłku rodzinnego na dziecko za 2

miesiące, o które skrócono okres wypowiedzenia.

2

ZUS Oddział w Ł. w decyzji z dnia 8 czerwca 1993 r. stwierdził, że zasiłek

rodzinny wnioskodawcy nie przysługuje za miesiące o które skrócono mu okres

wypowiedzenia, ponieważ za miesiące te przysługuje tylko odszkodowanie, a nie

wynagrodzenie. Pozwany Oddział powołał się na § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra

Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 kwietnia 1989 roku w sprawie zasiłków rodzin-

nych i pielęgnacyjnych (Dz. U. Nr 23 poz. 125 ze zm.), który stanowi, że zasiłek

rodzinny wypłaca się za każdy miesiąc kalendarzowy, za który pracownikowi

przysługuje wynagrodzenie lub zasiłek z ubezpieczenia społecznego na wypadek

choroby i macierzyństwa.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wyrokiem z

dnia 27 grudnia 1993 r. oddalił odwołanie wnioskodawcy od powyższej decyzji, pod-

zielając pogląd Oddziału ZUS. W motywach wyroku Sąd Wojewódzki zaznaczył, że

odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia, jakie wnioskodawca otrzymał z tytułu

skróconego okresu wypowiedzenia, nie jest wynagrodzeniem za pracę.

Rewizja wnioskodawcy od powyższego wyroku zarzuca naruszenie prawa

materialnego oraz zasad współżycia społecznego. Powołuje się przy tym, między

innymi, na przepis art. 49 k.p. Przy rozpatrywaniu sprawy Sąd Apelacyjny powziął

wątpliwości, które sformułował w zagadnieniu prawnym o treści przytoczonej w sen-

tencji uchwały.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach

rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładów

pracy (Dz. U. z 1990 r., Nr 4. poz. 19 ze zm.), pracownikowi, z którym następuje

rozwiązanie stosunku pracy w drodze wypowiedzenia z przyczyn określonych w art.

1 ust. 1 i 2, zakład pracy może skrócić okres wypowiedzenia, ale tylko na zasadach

określonych w art. 36

1

§ 1 k.p.

Przepis art. 36

1

§ 1 k.p. pozwala w takim przypadku na skrócenie okresu

wypowiedzenia najwyżej do 1-go miesiąca i stanowi, że pracownikowi przysługuje

wówczas odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za pozostałą część okresu

wypowiedzenia. Na podstawie art. 36

1

§ 2 k.p. okres, za który przysługuje odszko-

dowanie wlicza się pracownikowi pozostającemu w tym okresie bez pracy do okresu

zatrudnienia.

Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10

kwietnia 1989 r., w sprawie zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych (jednolity tekst Dz.

U. z 1993 r. Nr 110, poz. 492 ze zm.) zasiłek rodzinny wypłaca się za każdy miesiąc

kalendarzowy, za który pracownikowi przysługuje wynagrodzenie lub zasiłek z ub-

3

ezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Z powyższego przepisu

wynika zatem, że zasiłki rodzinne przysługują osobom, które z tytułu umowy o pracę

pobierają wynagrodzenie bądź zasiłek chorobowy lub macierzyński.

W myśl art. 80 k.p. wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną; za czas

niewykonywanej pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko

wówczas, gdy kodeks lub przepis szczególny tak stanowi. Odszkodowanie wypła-

cane na podstawie art. 36

1

k.p. nie jest wynagrodzeniem z tytułu wykonywania pracy

w ramach stosunku pracy, choć jest równe jego wysokości.

Jak bowiem wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z 9

lipca 1992 - I PZP 20/92 (OSNCP 1993 z. 1-2 poz. 2) skrócenie przez zakład pracy

okresu wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie art. 36

1

§ 1 k.p. powoduje

rozwiązanie tej umowy z upływem skróconego okresu. W uzasadnieniu uchwały

wskazano, że okres, za który przysługuje odszkodowanie z art. 36

1

§ 1 nie jest ani

okresem zatrudnienia ani zrównanym z okresem zatrudnienia, a tylko okresem

zaliczalnym z mocy art. 36

1

§ 2 k.p. do okresu zatrudnienia przy jego obliczaniu na

potrzeby stwierdzenia nabycia uprawnień pracowniczych uzależnionych od posiada-

nia określonego stażu pracy. Natomiast w czasie tego okresu nie można nabyć

uprawnień pracowniczych zależnych od istnienia stosunku pracy. W okresie, za

który przyznano pracownikowi odszkodowanie (do końca pozostałej części okresu

wypowiedzenia), pracownik nie nabywa żadnych uprawnień, których warunkiem jest

istnienie stosunku pracy. Skoro zatem przepisy § 1 i 16 wyżej wymienionego

rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 10 kwietnia 1989 r. w sprawie

zasiłków rodzinnych [...] jednoznacznie określają, że zasiłek rodzinny przysługuje

tylko za te miesiące, w których pracownik uzyskał wynagrodzenie za pracę lub

pobrał zasiłek chorobowy bądź macierzyński, na przedstawione zagadnienie prawne

należało udzielić odpowiedzi jak w sentencji uchwały.

Należy podkreślić, że takie samo stanowisko zajął Sąd Najwyższy już w

wyroku z 12 maja 1993 r. - II URN 24/93 (nie publikowany).

========================================

Powołane sygnatury

I PZP 20/92, II URN 24/93