Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie II KO 53/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
II KO 53/12
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Jacek Sobczak, Jerzy Grubba, Michał Laskowski

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt II KO 53/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Jacek Sobczak w sprawie L. Ś. oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2012 r., wystąpienia Sądu Rejonowego w X. z dnia 16 lipca 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Y. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w X. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy L. Ś. do innego niż właściwy sądu równorzędnego, położonego w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego, to jest w pobliżu U., oddalonej od X. o 450 km. Jako podstawę swego wystąpienia sąd wskazał stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiający mu odbywanie odległych podróży. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W dniu 31 lipca 2009 r. do Sądu Rejonowego w X. wpłynął akt oskarżenia przeciwko zamieszkałemu w U. - L. Ś., który oskarżony został o popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. Mimo wielokrotnego wyznaczania terminów rozpraw, postępowanie w tej sprawie de facto nie toczy się w związku z przesyłanymi przez oskarżohnego zaświadczeniami lekarskimi o niemożności stawiennictwa w X. ze względu na zły stan zdrowia. W sporządzonej w dniu 28 czerwca 2012 r. opinii sądowo-lekarskiej biegły lekarz neurolog orzekł, iż oskarżony może wprawdzie ze względu na stwierdzone schorzenie uczestniczyć w postępowaniu sądowym, schorzenie to jednak stanowi przeciwwskazanie do odbywania odległych podróży, konkretnie podróży z U. do X. Z treści opinii wynika, że rodzaj schorzenia nie pozwala na określenie, czy stan ten ulegnie kiedykolwiek zmianie. Stosownie do treści przepisu art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu, aniżeli miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu wtedy, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. W pojęciu tym mieści się między innymi realna możliwość rozpoznania sprawy przez inny, aniżeli właściwy miejscowo sąd, wówczas, gdy rozpoznanie sprawy w sądzie właściwym jest wykluczone ze względu na stan zdrowia oskarżonego. Sytuacja taka ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Szanse na rozpoznanie sprawy przez sąd miejscowo właściwy wydają się nikłe wobec treści ostatniej wydanej w sprawie opinii lekarskiej, a także biorąc pod uwagę dotychczasowy przebieg postępowania. Na podstawie treści tej samej opinii istnieją podstawy do uznania, że sprawa może być rozpoznana przez sąd położony w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego. Takim sądem jest Sąd Rejonowy w Y. W tym stanie rzeczy dobro wymiaru sprawiedliwości wymagało przekazania sprawy na podstawie art. 37 k.p.k.