Postanowienie II CZ 30/13

Sygn. akt II CZ 30/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Maria Szulc SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 maja 2008r., wydanym w sprawie z powództwa J. R. przeciwko T. Polska Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lipca 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 stycznia 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 8 maja 2008 r., wniesioną przez J. R., uznając, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił, że zaskarżone postanowienie zapadło w warunkach nieważności postępowania spowodowanej pozbawieniem powoda możliwości obrony jego praw w wyniku spóźnionego oddalenia jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący wraz ze skargą o wznowienie postępowania złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów postępowania oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący zarzucił trafnie, że Sąd Apelacyjny niezasadnie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi o wznowienie postępowania, między innymi poprzez uzasadnienie podstaw wznowienia, przed rozpoznaniem wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu. W przypadku stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny, że skarga o wznowienie postępowania zawiera braki, wezwanie skarżącego do ich uzupełnienia mogło nastąpić dopiero po oddaleniu wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, bowiem w przypadku uwzględnienia wniosku skarżącego o przyznanie pełnomocnika z urzędu wezwanie do uzupełnienia braków skargi powinno być skierowane do pełnomocnika skarżącego. Nie można wprawdzie podzielić oceny skarżącego, że spóźnione rozpoznanie przez Sąd Apelacyjny wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu pozbawiło go możliwości obrony praw, jednakże stanowiło ono naruszenie przepisów postępowania uzasadniające uwzględnienie zażalenia. Wezwanie o uzupełnienie braków skargi o wznowienie postępowania, skierowane do skarżącego przed rozpoznaniem jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, nie mogło 3 uzasadniać stwierdzenia, że braku skargi nie zostały uzupełnione, zaś po oddaleniu wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu skarżący nie został wezwany do uzupełnienia braków skargi (odrzucenie skargi nastąpiło następnego dnia, przed doręczeniem skarżącemu postanowienia o oddaleniu wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu). Sąd Apelacyjny odrzucając skargę nie miał zatem podstaw do stwierdzenia, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Z tego względu naruszył art. 410 k.p.c. Uzasadniało to uwzględnienie zażalenia i uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. Wymaga odnotowania, że rozpoznawana sprawa jest przykładem wadliwej praktyki występującej przy rozpoznawaniu skarg o wznowienie postępowania, polegającej na wzywaniu samych skarżących do uzupełniania braków składanych przez nich środków zaskarżenia jeszcze przed rozpoznaniem wniosków o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, co pozostaje w sprzeczności z wymogami prowadzenia postępowania z poszanowaniem praw przysługujących stronom postępowania. jw