Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie II CZ 169/11

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
II CZ 169/11
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Grzegorz Misiurek, Marian Kocon, Marta Romańska

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 169/11 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku A. B. przy uczestnictwie J. N., K. B., J. B. i W. O. o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 marca 2012 r., zażalenia uczestników postępowania na orzeczenie o kosztach zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 lipca 2011 r., oddala zażalenie; nie obciąża żalącego kosztami postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy w P. postanowił obciążyć przeciwników kosztami postępowania w zakresie faktycznie poniesionym. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy uczestników wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c., w razie sprzeczności interesów sąd może nałożyć na uczestnika, którego wniosek został oddalony lub odrzucony obowiązek zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika. Ta sytuacja nie różni się od typowych sytuacji występujących w procesie, gdzie sprzeczność interesów stron jest regułą i w zakresie orzekania o kosztach obowiązuje zasada odpowiedzialności za wynik procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2011r., III CZ 27/11, niepubl.). Trafnie jednak Sąd Okręgowy przyjął, że użycie przez ustawodawcę sformułowania „sąd może” w art. 520 § 3 k.p.c. oznacza dopuszczalność ograniczenia bądź nawet zniesienia obowiązku zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika. Kryterium oceny będzie stanowić art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Przepis ten stwarza luz decyzyjny dla organu stosującego prawo, umożliwiający realizację funkcji tej regulacji a więc nieobciążenie jednej ze stron kosztami postępowania w sytuacjach szczególnych. Z tego względu nieuzasadniona jest nadmierna ingerencja w rozstrzygnięcia wydane na podstawie art. 102 k.c. Kontrola sprawowana przez Sąd Najwyższy musi być ograniczona do zwalczania orzeczeń dotkniętych poważnym błędem. Przyjęta wykładnia przemawia za oddaleniem zażalenia. Sąd Okręgowy miał podstawę do wyłączenia obowiązku zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika z uwagi na charakter sprawy. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji. jw

Powołane sygnatury

III CZ 27/11