Postanowienie II CZ 159/12

Sygn. akt II CZ 159/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) SSA Monika Koba w sprawie z powództwa A. S. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lipca 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 stycznia 2012 r. Uznał, że wnoszący apelację nie był uprawniony do zastępowania powoda w charakterze pełnomocnika. Powód zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu wskazał, że sąd błędnie uznał, iż M. H. był osobą nieuprawnioną do pełnienia funkcji pełnomocnika na podstawie art. 87 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 87 k.p.c. pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy, a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. M. H., jak twierdzi powód pozostaje z nim w stałym stosunku zlecenia, które w jego opinii obejmuje także prowadzenie sprawy o zadośćuczynienie - takie roszczenie zgłosił powód w niniejszej sprawie. Występowanie w charakterze pełnomocnika osoby, pozostającej ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jest wyjątkiem od zasad reprezentacji stron w postępowaniu cywilnym. W doktrynie i judykaturze podkreśla się, że określona czynność takiej osoby musi zatem znajdować oparcie w treści umowy łączącej ją ze stroną. Celem unormowania zawartego w art. 87 § 1 k.p.c. jest umożliwienie wzięcia udziału w sprawie osobom, które ze względu na ich stosunek do stron lub rodzaj sprawy, związany z wykonaniem zarządu majątkiem strony lub pozostawanie w stałym stosunku zlecenia, są należycie zorientowane co do przedmiotu sprawy. 3 Sąd Apelacyjny po powzięciu wątpliwości co do tego, czy M. H. jest osobą uprawnioną do reprezentacji powoda wezwał go do wykazania istnienia podstaw do udzielenia pełnomocnictwa w rozpoznawanej sprawie. Po dokonaniu analizy złożonych dokumentów uznał, że przedmiot niniejszej sprawy nie mieści się w zakresie spraw, o których mowa w umowie łączącej powoda z M. H. Pogląd ten jest trafny i zasługuje na aprobatę. Treść umowy łączącej powoda z M. H., uprawniająca go do prowadzenia „wszelkich spraw prawnych jak i zarządzanie majątkiem w zakresie dotyczącym spraw spadkowych po mojej matce K. i braciach G. i Z. oraz wszelkich spraw roszczeniowych i finansowych z tego wynikających” nie daje podstaw do stwierdzenia, że upoważniała ona M. H. do pełnienia funkcji pełnomocnika powoda w sprawie z jego powództwa o zasądzenie zadośćuczynienia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.