Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie II CZ 153/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
II CZ 153/10
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Dariusz Zawistowski, Henryk Pietrzkowski, Hubert Wrzeszcz

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 153/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa W. B. przeciwko I. B. o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt I ACz (…), odrzuca zażalenie i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 maja 2010 r. odrzucono zażalenie powoda W. B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 marca 2010 r. odrzucające zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające pozew w sprawie o rozwód. Na powyższe postanowienie powód wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 3941 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Natomiast w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w sprawie o rozwód, tj. w sprawie w której skarga kasacyjna z mocy ustawy nie przysługuje (art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.). Zażalenie wniesione przez powoda jest więc z mocy prawa niedopuszczalne (art. 3941 § 2 k.p.c.). Wniesione zażalenie podlegało więc odrzuceniu stosownie do art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 , w zw. z art. 373 k.p.c.