Postanowienie II CZ 105/10

Sygn. akt II CZ 105/10 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z wniosku Z. D. przy uczestnictwie Ka. D. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2010 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek uczestniczki postępowania - K. D. o przyznanie od wnioskodawcy kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym. Sąd ten stwierdził, że pełnomocnik uczestniczki, reprezentujący ją przed sądami meriti, nie wykazał skutecznego umocowania tej uczestniczki do reprezentowania jej przed Sądem Najwyższym po wniesieniu złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawcy. 2 W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik uczestniczki wnosił o jego zmianę i przyznanie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki postępowania kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym oraz kosztów zainicjowanego postępowania zażaleniowego. Wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie jest sprzeczne z istotnymi ustaleniami Sądu z treścią zebranego materiału w sprawie i narusza przepis art. 91 k.p.c. o zakresie pełnomocnictwa procesowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wnoszący zażalenie pełnomocnik uczestniczki postępowania utrzymuje, że uzyskał umocowanie do występowania przed Sądem Najwyższym w postępowania kasacyjnym i jego działanie [m.in. złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną i wniosku o przyznanie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kosztów zastępstwa procesowego; art. 203 § 3 k.p.c, k. (…) akt] wywołało odpowiednie skutki procesowe dla uczestniczki postępowania. Stanowisko takie nie jest uzasadnione. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2010 r. pełnomocnik uczestniczki postępowania został zobowiązany do „uzupełnienia pełnomocnictwa przez wskazanie, czy jest to pełnomocnictwo do reprezentowania uczestniczki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym” [k. (…)]. Z treści złożonego pełnomocnictwa z dnia 10 lutego 2010 r. istotnie bowiem nie wynikało to, że obejmowało ono także postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym. Sąd drugiej instancji trafnie uznał, że ze złożonego w dniu 8 marca 2010 r. dokumentu, zawierającego oświadczenie pełnomocnika uczestniczki postępowania, również nie wynika upoważnienie do reprezentowania uczestniczki w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym. Była to decydująca i zarazem wystarczająca przyczyna oddalenia wniosku uczestniczki o przyznanie jej kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 203 § 3 k.p.c. (umocowanie w istocie nie zostało skutecznie udzielone w omawianym zakresie). Odpowiednie pełnomocnictwo zostało złożone dopiero w toku postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, co pozwoliło występować pełnomocnikowi uczestniczki w toku tego postępowania. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestniczki postępowania jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).