Sygn. akt II AKa 231/19
1.
2.WYROK
2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2020 r.
4.Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Andrzej Wiśniewski (spr.)
Sędziowie: SA Andrzej Mania
SO del. do SA Dorota Mazurek
Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Pajewska
5.przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin – Prawobrzeże w Szczecinie Wiesława Drabika
6. po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy
7.Z. P.
8.na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę skazanego i prokuratora
9.od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie
10.z dnia 12 lipca 2019 r. sygn. akt III K 88/19
I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
II. zasądza od skazanego na rzecz Skarbu Państwa 1/2 wydatków za postępowanie odwoławcze, pozostałą częścią wydatków obciążając Skarb Państwa.
SSO (del.) Dorota Mazurek SSA Andrzej Wiśniewski SSA Andrzej Mania
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
Sygnatura akt
II AKa 231/19
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
2
1.CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
wyrok łączny Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 12 lipca 2019r., sygn. III K 88/19
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☒ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
1.3. Granice zaskarżenia
1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☒ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.1.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
1.Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
3.1.
rażąca niewspółmierność kary 3 lat pozbawienia wolności wyrażająca się w zastosowaniu przez Sąd I instancji metody asperacji, podczas gdy dyrektywy wymiaru kary, właściwości i warunki osobiste sprawcy, opinia o skazanym z zakładu karnego, jednorodność dóbr naruszonych przez skazanego przemawiają za zastosowaniem metody pełnej absorpcji
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Wymierzając karę łączną Sąd bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, która kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zasady te znacząco zmieniły się w 2015r., stąd przywoływanie orzecznictwa sądowego sprzed tej daty nie może być skuteczne. Sąd I instancji wymierzając karę łączną w dużym stopniu uwzględnił okoliczności przywoływane przez obrońcę związane z bliską czasową i rodzajową przestępstw, za które kary podlegały łączeniu. Nie można jednak tracić z pola widzenia okoliczności, iż czyny przypisane skazanemu godziły w dobra osobiste, a w obu wyrokach występowały inne osoby pokrzywdzone. To zaś sprzeciwiało się zastosowaniu pełnej absorpcji. Łącząc zatem kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2 lat pozbawienia wolności i wymierzając karę łączną 3 lat pozbawienia wolności Sąd I instancji w wystarczającym stopniu uwzględnił okoliczności korzystne dla skazanego.
Wniosek
o wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności ewentualnie kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Podstaw do wymierzenia kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności nie było żadnych. W sytuacji wymierzenia kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności w wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 11 września 2018r., sygn. III K 60/18 ta kara była dolną granicą orzekania kary łącznej. W sytuacji zaś godzenia w dobra osobiste różnych pokrzywdzonych nie było podstaw do orzekania kary łącznej z zastosowaniem pełnej absorpcji.
1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
1.5. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
5.1.1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Cały wyrok łączny Sądu I instancji.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
wobec niezasadności zarzutu i wniosku apelacji oraz przy braku podstaw uwzględnianych z urzędu należało wyrok utrzymać w mocy.
1.Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
punkt II
Obie apelacje - prokuratora i obrońcy zostały uznane za bezzasadne, stąd połowę wydatków ponosi skazany, a połowę - Skarb Państwa. W przypadku wyroku łącznego nie pobiera się opłaty - art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.
1.PODPIS
Andrzej Mania Andrzej Wiśniewski Dorota Mazurek
1.6. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
obrońca skazanego
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
wymiar kary łącznej pozbawienia wolności
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
1.7. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
2
Podmiot wnoszący apelację
prokurator
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
wysokość kary
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana