Orzecznictwo

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 1 października 2026 r., sygn. I C 467/17

Sąd: Sąd Okręgowy w Warszawie
Data: 1 października 2026
Sygnatura: I C 467/17
Rodzaj: Wyrok

Sędzia: Andrzej Kuryłek

Powołane przepisy

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.art. 54 ust. 1
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoart. 108 § 1; art. 11; art. 235(2) § 1 pkt. 2; art. 235(2) § 1 pkt. 5; art. 98 § 1
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasoweart. 12 ust. 1
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilnyart. 23; art. 24 § 1; art. 43; art. 448 § 1
Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnychart. 81 ust. 2 pkt. 1

Treść orzeczenia

Sygnatura akt I C 467/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 20 marca 2026 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący:Sędzia Andrzej Kuryłek

Protokolant:Starszy Sekretarz Ewa Kocielnik

po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. w Warszawie

na rozprawie sprawy z powództwa D. P. (1), A. C. (1), (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.

przeciwko D. N. (1), Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w W.

o ochronę dóbr osobistych

oddala powództwo,

II ustala, że powodowie D. P. (1), A. C. (2), (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., jako przegrywający sprawę, są zobowiązani do zwrotu pozwanym D. N. (1) i Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w Warszawie całości kosztów procesu, przy czym szczegółowe wyliczenie pozostawia Referendarzowi Sądowemu.

Sygn. akt I C 467/17

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 17 maja 2017 r. (data prezentaty, k. 2) powodowie: D. P. (1), A. C. (2) i (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (poprzednio (...) sp. z o.o.) wnieśli przeciwko D. N. (1) oraz Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w W.:

w odniesieniu do powódki (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o nakazanie pozwanym D. N. (1) oraz Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w W. zaniechania dalszego rozpowszechniania:

wszelkich informacji dotyczących powodów, (...) Sp. z o.o. oraz innych podmiotów określanych przez pozwanych jako Grupa (...), jak również prowadzonej przez nich aktywności gospodarczej w treści publikacji internetowej pod tytułem

(...) , rozpowszechnianej pod adresem internetowym http://(...), w ramach strony internetowej prowadzonej pod adresem internetowym

www.(...)

wszelkich informacji dotyczących osób powodów, (...) Sp. z o.o. oraz innych podmiotów określanych przez pozwanych jako Grupa (...), jak również prowadzonej przez nich aktywności gospodarczej w treści zakładek do publikacji opisanej w pkt. 1a petitum pozwu o tytule

(...)

poprzez usunięcie informacji o osobach powodów w treści powyższych publikacji,

wszelkich informacji dotyczących osób powodów, (...) Sp. z o.o. oraz innych podmiotów określanych przez pozwanych jako Grupa (...), jak również prowadzonej przez nich aktywności gospodarczej o treści, z której wynikałyby twierdzenia lub sugestie, iż:

- podmioty te brały udział w jakichkolwiek postępowaniach, procesach lub przedsięwzięciach z zakresu reprywatyzacji gruntów na obszarze (...) W.,

- podmioty te osobiście lub poprzez prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą posiadają jakiekolwiek związki ze zorganizowanymi grupami przestępczymi,

- podmioty te osobiście lub poprzez prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą posiadają jakiekolwiek związki ze środkami kapitałowymi pochodzącymi z (...);

II.

w odniesieniu do powódki (...) Spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zobowiązanie pozwanych do usunięcia skutków niedozwolonych działań poprzez:

nakazanie pozwanym opublikowania na stronie internetowej www.(...) w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku, w formie ogłoszenia na stronie głównej, pojawiającego się bezpośrednio po jej odwiedzeniu przez użytkownika, ukazującego się w osobnym oknie, zaś zamknięcie okna nie będzie następowało automatycznie i będzie wymagało czynności osoby czytającej treści na stronie oraz utrzymywania tam przez okres 14 dni oświadczenia o treści:

D. N. (1) i Stowarzyszenie (...) oświadczają, że ich twierdzenia rozpowszechniane w portalu internetowym Stowarzyszenia (...), w profilu tego Stowarzyszenia prowadzonym w portalu U. oraz w programie telewizji (...) do lewego, lewy do prawego dotyczące udziału D. P. (1), A. C. (1) oraz spółek Grupy (...) w procesach i projektach reprywatyzacyjnych w W., związkach tych osób ze środowiskiem zorganizowanej przestępczości oraz powiązań z kapitałem (...) są nieprawdziwe i zostały wyrażone bez zbadania faktów. D. N. (1) i Stowarzyszenie (...) przepraszają wyżej wymienione osoby za nieuzasadnione i nie poparte faktami naruszenie ich dóbr osobistych,

nakazanie pozwanym opublikowania w profilu prowadzonym przez pozwanego Stowarzyszenia (...) z siedzibą w W. w portalu społecznościowym U., w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku w formie tzw. przypiętego postu, wyświetlanego jako pierwszy komunikat od góry strony i utrzymywania przez okres 14 dni oświadczenia o treści:

D. N. (1) i Stowarzyszenie (...) oświadczają, że ich twierdzenia rozpowszechniane w portalu internetowym Stowarzyszenia (...), w profilu tego Stowarzyszenia prowadzonym w portalu U. oraz w programie telewizji (...) (...) dotyczące udziału D. P. (1), A. C. (1) oraz spółek Grupy (...) w procesach i projektach reprywatyzacyjnych w W., związkach tych osób ze środowiskiem zorganizowanej przestępczości oraz powiązań z kapitałem (...) są nieprawdziwe i zostały wyrażone bez zbadania faktów. D. N. (1) i Stowarzyszenie (...) przepraszają wyżej wymienione osoby za nieuzasadnione i nie poparte faktami i naruszenie ich dóbr osobistych,

nakazanie pozwanemu D. N. (1) na własny koszt rozpowszechnienia w programie telewizyjnym

(...)

nadawanym przez stację telewizyjną (...) oświadczenia o treści:

D. N. (1) oświadcza, że jego twierdzenia rozpowszechniane w portalu internetowym Stowarzyszenia (...), w profilu tego Stowarzyszenia prowadzonym w portalu U. oraz w programie telewizji (...) (...) dotyczące udziału D. P. (1), A. C. (1) oraz spółek Grupy (...) w procesach i projektach reprywatyzacyjnych w W., związkach tych osób ze środowiskiem zorganizowanej przestępczości oraz powiązań z kapitałem (...) są nieprawdziwe i zostały wyrażone bez zbadania faktów. D. N. (1) przeprasza wyżej wymienione osoby za nieuzasadnione i nie poparte faktami naruszenie ich dóbr osobistych,

nakazanie pozwanemu D. N. (1) na własny koszt publikacji na stronie internetowej (http:www.(...)) przy zachowaniu warunków określonych w pkt. 2a petitum oświadczenia o treści wskazanej w pkt 2c,

nakazanie pozwanemu Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w W. na własny koszt publikacji na stronie internetowej (http://www.(...)) przy zachowaniu warunków określonych w pkt. 2a petitum oświadczenia o treści:

Stowarzyszenie (...) oświadcza, że jego twierdzenia rozpowszechniane w portalu internetowym Stowarzyszenia (...), w profilu tego Stowarzyszenia prowadzonym w portalu U. oraz w programie telewizji (...) (...) dotyczące udziału D. P. (3), A. C. (1) oraz spółek Grupy (...) w procesach i projektach reprywatyzacyjnych w W., związkach tych osób ze środowiskiem zorganizowanej przestępczości oraz powiązań z kapitałem (...) są nieprawdziwe i zostały wyrażone bez zbadania faktów. Stowarzyszenie (...) przeprasza wyżej wymienione osoby za nieuzasadnione i nie poparte faktami naruszenie ich dóbr osobistych,

III.

w odniesieniu do powódki (...) Spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zasądzenie od pozwanego D. N. (1) na rzecz Towarzystwa (...) (ul. (...), (...)-(...)) kwoty 75.000 zł (siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną bezprawnym naruszeniem dóbr osobistych powodów;

IV.

w odniesieniu do powódki (...) Spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zasądzenie od pozwanego Stowarzyszenia (...) z siedzibą w W. na rzecz Towarzystwa (...) (ul. (...), (...)-(...)) kwoty 75.000 zł (siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną bezprawnym naruszeniem dóbr osobistych powodów,

zasądzenia od pozwanych na rzecz powodów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu powodowie wskazali, że od wielu lat prowadzą działalność na rynku nieruchomości i inwestycji. Wskazali, że D. P. (1) i A. C. (2) są wspólnikami spółek wchodzących w skład Grupy (...). Z kolei powódka (...) sp. z o.o. (uprzednio (...) sp. z o.o.) prowadzi działalność jako jedna ze spółek tej grupy. Powodowie podnieśli, że pozwani we wrześniu 2016 r. rozpoczęli publikowanie materiałów dotyczących tzw. (...) reprywatyzacji. Wskazali na

(...), którą następnie pozwani rozpowszechniali za pośrednictwem strony internetowej, mediów społecznościowych oraz programu telewizyjnego

„(...)”. W ich ocenie mapa nie stanowiła jedynie graficznego zestawienia informacji, lecz była elementem szerszego przekazu. Mapa sugerowała istnienie określonych powiązań pomiędzy osobami i podmiotami na niej przedstawionymi oraz ich udział w nieprawidłowościach reprywatyzacyjnych. Powodowie twierdzili, że publikacje te przedstawiały ich jako osoby uczestniczące w tzw. „(...)”, powiązane ze środowiskiem przestępczym oraz kapitałem (...). Zdaniem powodów, pozwani nie mieli żadnych podstaw faktycznych do formułowania takich twierdzeń. Powodowie podnieśli, że pozwani zestawili ich z osobami kojarzonymi z działalnością przestępczą, przy czym oparli się na dowolnych skojarzeniach i nadinterpretacji istniejących relacji. Zdaniem powodów doprowadziło to do stworzenia fałszywego obrazu ich działalności. Wskazali, że nie uczestniczyli w bezprawnych procesach reprywatyzacyjnych, nie byli powiązani z grupami przestępczymi ani z (...) kapitałem. Pozwani nie zweryfikowali rozpowszechnianych informacji ani nie podjęli próby skonfrontowania ich z powodami przed publikacją materiałów. Nadto powodowie wskazali, że pomimo skierowania do pozwanych wezwań do zaprzestania naruszeń i usunięcia publikacji, nie zmienili oni swojego stanowiska i nadal rozpowszechniali kwestionowane treści. W ich ocenie działania pozwanych stanowiły element szerszej kampanii medialnej wymierzonej w powodów, wykraczającej poza granice dopuszczalnej debaty publicznej i prowadzącej do przedstawienia ich jako uczestników tzw. „(...)”. Zdaniem powodów publikacje pozwanych naruszyły ich dobra osobiste, w szczególności dobre imię, renomę, wiarygodność oraz zaufanie niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Twierdzili, że rozpowszechniane informacje doprowadziły do pogorszenia ich reputacji, osłabienia zaufania kontrahentów oraz negatywnie wpłynęły na prowadzoną działalność gospodarczą. W ocenie strony powodowej pozwani przekroczyli granice wolności słowa i prawa do krytyki rozpowszechniając niezweryfikowane informacje oraz nie dochowując obowiązku szczególnej staranności i rzetelności przy ich publikacji. Wskazali, że działanie pozwanych nie korzystało z ochrony wynikającej z prawa prasowego ani z realizacji społecznie uzasadnionego interesu, bowiem przekroczyli granice wolności słowa i prawa do krytyki.

(pozew, k. 2-21)

W odpowiedzi na pozew pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości w stosunku do każdego z pozwanych oraz o zasądzenie od powodów kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwani kwestionowali legitymację powodów do dochodzenia poszczególnych roszczeń. Zdaniem pozwanych kwestionowane publikacje nie odnosiły się do każdego z powodów indywidualnie, a powodowie nie wykazali naruszenia dóbr osobistych każdego z nich. Pozwani podnieśli, że publikacje objęte pozwem nie naruszały dóbr osobistych powodów, bowiem ich wypowiedzi stanowiły element debaty publicznej dotyczącej reprywatyzacji nieruchomości (...) i odnosiły się do zagadnień istotnych z punktu widzenia interesu społecznego. Pozwani podkreślili, że powodowie prowadząc działalność gospodarczą w obszarze rynku nieruchomości, musieli liczyć się z większym zainteresowaniem opinii publicznej oraz szerszym zakresem dopuszczalnej krytyki. Odnosząc się do (...) pozwani wskazali, że stanowiła ona opracowanie o charakterze publicystycznym i została przygotowana w oparciu o publicznie dostępne informacje oraz dokumenty. W ich ocenie mapa przedstawiała relacje i powiązania pomiędzy osobami oraz podmiotami uczestniczącymi w obrocie nieruchomościami. Nie zawierała natomiast twierdzeń o popełnieniu przez powodów przestępstw ani nie przypisywała im działalności niezgodnej z prawem. Pozwani uzasadniając prawdziwość oraz rzetelność prezentowanego przekazu odwoływali się między innymi do okoliczności dotyczących działalności S. B. (1), podmiotów określanych jako „Grupa (...), relacji gospodarczych z J.L., a także publikacji odnoszących się do kontaktów z podmiotami (...). W ich ocenie materiały te potwierdzały istnienie opisywanych powiązań oraz uzasadniały formułowane przez nich wypowiedzi i oceny. Zdaniem pozwanych ich wypowiedzi miały przede wszystkim charakter ocen i opinii dotyczących kwestii będących przedmiotem debaty publicznej korzystających z ochrony wynikającej z wolności słowa i prawa do krytyki. Niezależnie od powyższego pozwani zakwestionowali zasadność dochodzonych przez powodów środków ochrony. Wskazali, że żądana treść przeprosin nie odpowiada rzeczywistej treści ich wypowiedzi oraz wykracza poza zakres ewentualnego naruszenia. Podnieśli również, że brak było podstaw do zasądzenia dochodzonych świadczeń pieniężnych na wskazany cel społeczny wobec niewykazania przesłanek odpowiedzialności pozwanych za naruszenie dóbr osobistych.

(odpowiedź na pozew, k. 107-139)

Pismami z dnia 6 listopada 2019 r. oraz 10 lutego 2025 r. dokonano

modyfikacji powództwa w zakresie żądania zgłoszonego w pkt I i II petitum pozwu w części dotyczącej A. C. (1) i (...) sp. z o.o. wnosząc o:

nakazanie Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w W. usunięcia z (...) mapy reprywatyzacji, publikowanej na stronie internetowej Stowarzyszenia (...) pod adresem http://(...)/ wizerunku (fotografii) A. C. (2), ikonografiki wymieniającej z imienia i nazwiska A. C. (1) wraz z opisem, aktywnymi polami w miejscu wskazania A. C. (1) oraz liniami łączącymi A. C. (1) z poszczególnymi osobami na mapie;

nakazanie Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w W. usunięcia z zakładki o tytule: „(...)” znajdującej się po prawej stronie mapy (...) mapy reprywatyzacji, publikowanej na stronie internetowej Stowarzyszenia (...) pod adresem http://(...)/, treści:

„(...).”;

nakazanie Stowarzyszeniu (...) z siedzibą w W. usunięcia z zakładki o tytule: „(...)”, znajdującej się po prawej stronie mapy (...) mapy reprywatyzacji, publikowanej na stronie internetowej Stowarzyszenia (...) pod adresem http://(...)/, treści:

(...)

Zobowiązanie D. N. (1) do opublikowania oświadczenia z przeprosinami w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, przez nieprzerwany okres następujących po sobie 3 miesięcy, na powadzonych przez siebie oficjalnych profilach użytkownika D. N. (1) (aktualnie prowadzonych pod nazwą: D. N. (1) pod adresem

http://www.(...)

oraz pod nazwą: D. N. (1) pod adresem:

http://www.(...)

), z użyciem funkcji przypięcia, tak że post będzie pozycjonowany na górze profilu D. N. (1), w tym w wersji na urządzenia mobilne, przez nieprzerwany okres następujących po sobie 14 dni, o następującej treści:

„Przepraszam Pana A. C. (1), za to, że bezprawnie umieściłem na (...) mapie reprywatyzacji wizerunek Pana A. C. (1), który nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje sugerujące, że Pan A. C. (2) brał udział w tzw. „(...)”, jest powiązany z zorganizowaną przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyłem Jego prawo do wizerunku oraz dobre imię. D. N. (1).”

bez jakichkolwiek komentarzy, odniesień się do jego treści, bez zastosowania jakichkolwiek zabiegów formalnych i treściowych umniejszających znaczenie, rangę i powagę oświadczenia, tzw. „emotikonów”, względnie zaznaczających dystans do jego treści i formy, bez jakichkolwiek zabiegów utrudniających odbiorcom rozpoznanie wizerunku D. N. (1) oraz zapoznanie się z treścią oświadczenia, czy też wpływających na czytelność tekstu przeprosin;

Zobowiązanie D. N. (1) do opublikowania oświadczenia z przeprosinami w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, przez nieprzerwany okres następujących po sobie 3 miesięcy, na portalu społecznościowym X (dawniej I.) na aktualnym i oficjalnym profilu użytkownika D. N. (1) (aktualnie prowadzonego pod nazwą: (...), pod adresem

http://(...)

), w tym w wersji na urządzenia mobilne, oświadczenia z przeprosinami o następującej treści:

„Przepraszani Pana A. C. (1), że bezprawnie umieściłem Jego wizerunek na mapie reprywatyzacji i rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje sugerujące Jego powiązania z zorganizowaną przestępczością, korzystającą na reprywatyzacji, czym naruszyłem Jego dobre imię. D. N. (1)”

bez zastosowania jakichkolwiek zabiegów formalnych i treściowych umniejszających znaczenie, rangę i powagę oświadczenia, względnie zaznaczających dystans do jego treści i formy, w formie przypiętego wpisu na portalu X wyświetlającego się, jako pierwszy wpis bezpośrednio po wejściu na aktualny i oficjalny profil użytkownika D. N. (1), tj. opublikowanego z użyciem funkcji tzw. „przypięcia”, która sytuuje opublikowany wpis na czele strony głównej profilu, na białym, czystym tle, z zachowaniem zasad layoutu strony i publikacji treści informacji umieszczanych na portalu X (w tym rodzaju, koloru i wielkości stosowanych tam czcionek);

zobowiązanie D. N. (1) do opublikowania w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, oświadczenia z przeprosinami, na własny koszt D. N. (1), w elektronicznym wydaniu serwisu (...)(dawniej: (...)) na stronie

https://(...)

w zakładce „Opinie”, w tym w wersji na urządzenia mobilne, które będzie zlokalizowane pod menu nawigacyjnym, w sekcji „Opinie” oraz będzie utrzymywane na ww. stronie przez nieprzerwany okres 7 następujących po sobie dni, zapisanego w ramce koloru czerwonego o grubości co najmniej odpowiadającej grubości linii oddzielającej sekcje tematyczne na stronie głównej, położonej poziomo na wysokości nagłówka „Opinie”, przy czym treść oświadczenia z przeprosinami będzie znajdować się na białym tle w polu tekstowym o szerokości co najmniej połowy szerokości strony i wysokości co najmniej połowy wysokości strony, a ramka ma zajmować co najmniej 60% strony internetowej, zaś treść oświadczenia z przeprosinami będzie zapisana czcionką koloru czarnego, odpowiadającą rozmiarem i fontem czcionce zastosowanej do podtytułów artykułów znajdujących się pod nagłówkiem „Opinie”, a tekst oświadczenia z przeprosinami nie będzie zawierał żadnych odniesień, znaków, czy treści, podważających rangę, powagę, czy czytelność oświadczenia z przeprosinami, o następującej treści:

„Przepraszam Pana A. C. (1), za to, że bezprawnie umieściłem na (...) mapie reprywatyzacji wizerunek Pana A. C. (1), który nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniłem nieprawdziwe informacje sugerujące, że Pan A. C. (2) brał udział w tzw. „(...)”, jest powiązany z zorganizowaną przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyłem Jego prawo do wizerunku oraz dobre imię.

D. N. (1)

(...)

opatrzonego:

- tytułem znajdującym się ponad tekstem przeprosin o treści:

(...)

przy czym tytuł oświadczenia z przeprosinami ma być wyśrodkowany względem ramki, zapisany wielkimi literami czcionką koloru czarnego, odpowiadającą rozmiarem i fontem czcionce zastosowanej w nagłówku zakładki „Opinie”, w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: (...), w drugim słowa (...),

- kolorowym zdjęciem portretowym D. N. (1), tym samym i w takim samym rozmiarze jak zdjęcie, które zostało opublikowane w dniu 19 września 2016 r. na stronie

www.(...).pl obok naruszających dobra osobiste powodów wypowiedzi D. N. (1) zawartych w artykule pt.

„(...)” zamieszczonym bezpośrednio pod tytułem przeprosin, a bezpośrednio pod zdjęciem tekst oświadczenia z przeprosinami,

- podpisem D. N. (1) pod treścią oświadczenia w odległości nie mniejszej niż 1 cm od dolnej krawędzi ramki i w odległości nie mniejszej niż 1 cm od ostatniej linijki treści oświadczenia;

zobowiązanie D. N. (1) do opublikowania w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, oświadczenia z przeprosinami na 13 stronie elektronicznego wydania czasopisma (...), na własny koszt D. N. (1), zajmującego ¼ 13 strony czasopisma, zamieszczonego w prawym dolnym rogu 13 strony w ramce koloru czerwonego o grubości 2 mm i wymiarach 15,5 cm (wysokość) na 13,2 cm (szerokość), na białym tle z zachowaniem zasad layoutu i publikacji treści informacji w czasopiśmie (...) (w tym rodzaju, wielkości i koloru stosowanych tam czcionek oraz odstępów między literami, wyrazami i wierszami), o treści:

„Przepraszam Pana A. C. (1), za to, że bezprawnie umieściłem na (...) mapie reprywatyzacji wizerunek Pana A. C. (1), który nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje sugerujące, że Pan A. C. (2) brał udział w tzw. „(...) , jest powiązany z zorganizowaną przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyłem Jego prawo do wizerunku oraz dobre imię.”

opatrzonego:

- tytułem, znajdującym się ponad tekstem przeprosin wyśrodkowanym względem pola tekstowego, wielkimi literami zapisanego z zastosowaniem zasad layoutu i publikacji treści informacji w nagłówkach (tytułach) artykułów publikowanych w czasopiśmie (...), w dwóch wierszach z odstępami pomiędzy wierszami 5 mm, o treści:

(...)

przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: (...), w drugim słowa (...), a odległość pomiędzy tytułem, a treścią oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 0,7 cm, natomiast odległość pomiędzy tytułem oświadczenia a górną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 0,4 cm,

- podpisem D. N. (1) pod treścią oświadczenia w odległości nie mniejszej niż 1 cm od dolnej krawędzi czerwonej ramki i w odległości nie mniejszej niż 1 cm od ostatniej linijki treści oświadczenia, tym samym kolorowym zdjęciem portretowym D. N. (1) i w takim samym rozmiarze, jak zdjęcie, które zostało opublikowane w dniu 19 września 2016 r. na stronie 13 czasopisma (...) obok naruszających dobra osobiste powodów wypowiedzi D. N. (1) zawartych w artykule pt.

„D. N. (1): (...)”, opublikowanym na całej wysokości czerwonej ramki zawierającej tekst oświadczenia, w odległości 0,5 cm od lewej krawędzi czerwonej ramki i w sposób który nie będzie utrudniał bądź uniemożliwiał odczytanie informacji zawartych w czerwonej ramce;

zobowiązanie D. N. (1) do złożenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia z przeprosinami napisanego komputerowo czcionką Times New Roman w rozmiarze 12 pkt, z odstępem pomiędzy wierszami 6 mm, wysłanego listem poleconym do A. C. (1) na adres siedziby (...) sp. z o.o. o treści:

Przepraszam Pana A. C. (1), za to, że bezprawnie umieściłem na (...) mapie reprywatyzacji wizerunek Pana A. C. (1), który nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje sugerujące, że Pan A. C. (2) brał udział w tzw. „(...)”, jest powiązany z zorganizowaną przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyłem Jego prawo do wizerunku oraz dobre imię.

opatrzonego:

- tytułem, znajdującym się ponad tekstem przeprosin wyśrodkowanym względem pola tekstowego, zapisanym wielkimi literami, pogrubioną czcionką Times New Roman w rozmiarze 14 pkt w kolorze czarnym, w dwóch wierszach z odstępami pomiędzy wierszami 6 mm, o treści:

(...)

przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: (...), w drugim słowa (...), a odległość pomiędzy tytułem, a treścią oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 0,7 cm,

- własnoręcznym, czytelnym, pełnym podpisem D. N. (1) z imienia i nazwiska;

http://www.(...)

oraz pod nazwą: D. N. (1) pod adresem:

http://www.(...)

„Przepraszam (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.), za to, że bezprawnie odwoływałem się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) sp. z o.o. i tzw. grupy (...), która nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje sugerujące, że (...) (...) brała udział w tzw. „(...)”, jest powiązana z zorganizowaną przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyłem renomę spółki.”

10.

Zobowiązanie D. N. (1) do opublikowania oświadczenia z przeprosinami w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku (tj. po wykonaniu żądania z pkt I.5 petitum modyfikacji powództwa), przez nieprzerwany okres następujących po sobie 3 miesięcy, na portalu społecznościowym X (dawniej I.) na oficjalnym profilu użytkownika D. N. (1) (aktualnie prowadzonego pod nazwą: (...)), w tym w wersji na urządzenia mobilne, oświadczenia z przeprosinami o następującej treści:

„Przepraszani (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.), że bezprawnie odwoływałem się do (...) (...) w (...) mapie reprywatyzacji i rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje sugerujące, że jest powiązana z przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji”

11.

https://

(...)”, w tym w wersji na urządzenia mobilne, które będzie zlokalizowane pod menu nawigacyjnym, w sekcji „Opinie” oraz będzie utrzymywane na ww. stronie przez nieprzerwany okres 7 następujących po sobie dni, zapisanego w ramce koloru czerwonego o grubości co najmniej odpowiadającej grubości linii oddzielającej sekcje tematyczne na stronie głównej, położonej poziomo na wysokości nagłówka „Opinie”, przy czym treść oświadczenia z przeprosinami będzie znajdować się na białym tle w polu tekstowym o szerokości co najmniej połowy szerokości strony i wysokości co najmniej połowy wysokości strony, a ramka ma zajmować co najmniej 60% strony internetowej, zaś treść oświadczenia z przeprosinami będzie zapisana czcionką koloru czarnego, odpowiadającą rozmiarem i fontem czcionce zastosowanej do podtytułów artykułów znajdujących się pod nagłówkiem „Opinie”, a tekst oświadczenia z przeprosinami nie będzie zawierał żadnych odniesień, znaków, czy treści, podważających rangę, powagę, czy czytelność oświadczenia z przeprosinami, o następującej treści:

„Przepraszam (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.) , za to, że bezprawnie odwoływałem się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) sp. z o.o. i tzw. Grupy (...), która nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniłem nieprawdziwe informacje sugerujące, że (...) sp. z o.o brała udział w tzw. „(...)”, jest powiązana z zorganizowaną przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyłem renomę spółki.

(...)

opatrzonego:

- tytułem znajdującym się ponad tekstem przeprosin o treści:

(...)

(...) SP. Z O.O.

(...) SP. Z O. O.

przy czym tytuł oświadczenia z przeprosinami ma być wyśrodkowany względem ramki, zapisany wielkimi literami czcionką koloru czarnego, odpowiadającą rozmiarem i fontem czcionce zastosowanej w nagłówku zakładki „Opinie”, a w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: (...), w drugim słowa (...) SP. Z O.O.”, w trzecim słowa „(...) SP. Z O. O.”,

- kolorowym zdjęciem portretowym D. N. (1), tym samym i w takim samym rozmiarze jak zdjęcie, które zostało opublikowane w dniu 19 września 2016 r. na stronie

www.(...).pl obok naruszających dobra osobiste powodów wypowiedzi D. N. (1) zawartych w artykule pt.

„D. N. (1): (...)” zamieszczonym bezpośrednio pod tytułem przeprosin, a bezpośrednio pod zdjęciem tekst oświadczenia z przeprosinami,

- podpisem D. N. (1) pod treścią oświadczenia w odległości nie mniejszej niż 1 cm od dolnej krawędzi ramki i w odległości nie mniejszej niż 1 cm od ostatniej linijki treści oświadczenia;

12.

„Przepraszam (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.), za to, że bezprawnie odwoływałem się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) sp. z o.o. i tzw. grupy (...), która nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje sugerujące, że (...) sp. z o.o. brała udział w tzw. „(...)”, jest powiązana z zorganizowaną przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyłem renomę spółki.

(...)

opatrzonego:

- tytułem, znajdującym się ponad tekstem przeprosin wyśrodkowanym względem pola tekstowego, wielkimi literami zapisanego z zastosowaniem zasad layoutu i publikacji treści informacji w nagłówkach (tytułach) artykułów publikowanych w czasopiśmie (...), w trzech wierszach z odstępami pomiędzy wierszami 5 mm, o treści:

(...)

(...) SP. Z O.O.

(...) SP. Z O. O.

przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: (...), w drugim słowa (...) SP. Z O.O.”, w trzecim (...) SP. Z O. O.”, a odległość pomiędzy tytułem, a treścią oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 0,7 cm, natomiast odległość pomiędzy tytułem oświadczenia a górną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 0,4 cm,

13.

zobowiązanie D. N. (1) do złożenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia z przeprosinami napisanego komputerowo czcionką Times New Roman w rozmiarze 12 pkt, z odstępami pomiędzy wierszami 6 mm, wysłanego listem poleconym do (...) sp. z o.o. na adres siedziby (...) sp. z o.o. o treści:

„Przepraszam (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.), za to, ze bezprawnie odwoływałem się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) p o.o. i tzw. grupy (...), która nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje sugerujące, że (...) sp. z o.o. brała udział w tzw. „(...)”, jest powiązana z zorganizowaną przestępczością, która korzysta na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyłem renomę spółki.”

opatrzonego:

„(...) (...)

(...) SP. Z O.O.

(...) SP. Z O. O.

przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: (...), w drugim słowa (...) SP. Z O.O.”, w trzecim „(...) SP. Z O. O.”, a odległość pomiędzy tytułem, a treścią oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 0,7 cm,

- własnoręcznym, czytelnym, pełnym podpisem D. N. (1) z imienia i nazwiska;

14.

zobowiązanie Stowarzyszenia (...) z siedzibą w W. do opublikowania w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku na stronie internetowej Stowarzyszenia (...), na której publikowana jest mapa

http://(...)/, w tym w wersji na urządzenia mobilne, przez nieprzerwany okres 3 miesięcy, oświadczenia z przeprosinami, na które nie będzie nachodzić żadne inne oświadczenia Stowarzyszenia (...) opublikowane na tej stronie przy czym treść oświadczenia z przeprosinami ma zostać zapisana czcionką Times New Roman w rozmiarze 25 px z odstępami pomiędzy wierszami 28 px na białym tle w polu tekstowym, pola tekstowe mają zostać otoczone czerwoną ramką o grubości 5 px o wymiarach 1227 px (szerokość) na 661 px (wysokość); czerwona ramka ma znajdować się w górnej części strony

http://(...)/, ponadto pole tekstowe ma znajdować się w odległości 81 px od góry czerwonej ramki oraz 37 px od prawej i lewej krawędzi czerwonej ramki oraz w odległości 38 px od podpisu, wyśrodkowane względem ramki, bez jakichkolwiek komentarzy, odniesień się do jego treści na tym samym profilu, bez zastosowania jakichkolwiek zabiegów formalnych i treściowych umniejszających znaczenie, rangę i powagę oświadczenia, względnie zaznaczających dystans do jego treści i formy, o następującej treści:

„Stowarzyszenie (...) z siedzibą w W., zobowiązane na podstawie prawomocnego wyroku sądowego przeprasza Pana A. C. (1) za to, że bezprawnie umieściło na (...) mapie reprywatyzacji wizerunek A. C. (1), który nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniało nieprawdziwe informacje sugerujące, że Pan A. C. (2) brał udział w tzw. „(...)”, jest powiązany z zorganizowaną grupą przestępczą wyłudzającą nieruchomości za pomocą procedur procesu reprywatyzacji oraz z osobami ze świata przestępczego i posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyło Jego prawo do wizerunku oraz dobre imię.”

opatrzonego:

- tytułem znajdującym się na białym tle w polu tekstowym, ponad tekstem przeprosin wyśrodkowanym względem ramki, zapisanym wielkimi literami, czcionką Times New Roman w rozmiarze 28 px w kolorze czarnym o treści

„

(...)

(...)”

w dwóch liniach z odstępami pomiędzy wierszami 28 px, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „STOWARZYSZENIE (...), w drugim (...) a odległość pomiędzy tytułem, a górną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 47 px,

- podpisem pod samym tekstem oświadczenia zawierającym słowa:

„Zarząd Stowarzyszenia (...)

w dwóch liniach z odstępami pomiędzy wierszami 30 px, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „Zarząd Stowarzyszenia”, a w drugim słowa (...), a odległość pomiędzy podpisem, a ostatnimi wierszami treści oświadczenia z

przeprosinami ma wynosić 38 px, a odległość między podpisem, a dolną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 42 px;

15.

Zobowiązanie Stowarzyszenia (...) do opublikowania oświadczenia z przeprosinami w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, przez nieprzerwany okres następujących po sobie 3 miesięcy, na powadzonych przez siebie oficjalnych profilach użytkownika Stowarzyszenie (...) (aktualnie prowadzonego pod nazwą: (...), pod adresem

http://www.(...)

), z użyciem funkcji przypięcia, tak że post będzie pozycjonowany na górze profilu (...), w tym w wersji na urządzenia mobilne, przez nieprzerwany okres następujących po sobie 14 dni, o następującej treści:

„Stowarzyszenie (...) z siedzibą w W., przeprasza Pana A. C. (1) za to, że bezprawnie umieściło na (...) mapie reprywatyzacji wizerunek Pana A. C. (1), który nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniało nieprawdziwe informacje sugerujące, że Pan A. C. (2) brał udział w tzw. „(...)”, jest powiązany z zorganizowaną przestępczością korzystającą na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem oraz posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyło Jego prawo do wizerunku oraz dobre imię.”

bez jakichkolwiek komentarzy, odniesień się do jego treści, bez zastosowania jakichkolwiek zabiegów formalnych i treściowych umniejszających znaczenie, rangę i powagę oświadczenia, tzw. „emotikonów”, względnie zaznaczających dystans do jego treści i formy, bez jakichkolwiek zabiegów utrudniających odbiorcom rozpoznanie loga Stowarzyszenia (...) oraz zapoznanie się z treścią oświadczenia, czy też wpływających na czytelność tekstu przeprosin;

16.

Zobowiązanie Stowarzyszenia (...) do opublikowania w terminie 28 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia z przeprosinami, na własny koszt Stowarzyszenia (...), w elektronicznym wydaniu serwisu (...).(...) (dawniej: (...)) na stronie

https://(...)

opatrzonego:

- tytułem znajdującym się ponad tekstem przeprosin o treści

„STOWARZYSZENIE ’(...)

(...)”

- podpisem pod samym tekstem oświadczenia zawierającym słowa: „Zarząd Stowarzyszenia (...) w dwóch liniach z odstępami pomiędzy wierszami 30 px, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „Zarząd Stowarzyszenia”, a w drugim słowa (...), a odległość pomiędzy podpisem, a ostatnimi wierszami treści oświadczania z przeprosinami ma wynosić 38 px, a odległość między podpisem, a dolną krawędzią czerwonej ramki ma wysokość 42 px;

17.

Zobowiązanie Stowarzyszenia (...) do opublikowania w terminie 28 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia z przeprosinami na 13 stronie elektronicznego wydania czasopisma (...), na własny koszt Stowarzyszenia (...), zajmującego ¼ 13 strony czasopisma, zamieszczonego w prawym dolnym rogu 13 strony w ramce koloru czerwonego o grubości 2 mm i wymiarach 15,5 cm (wysokość) na 13,2 cm (szerokość), na białym tle z zachowaniem zasad layoutu i publikacji treści informacji w czasopiśmie (...) (w tym rodzaju, wielkości i koloru stosowanych tam czcionek oraz odstępów między literami, wyrazami i wierszami), o treści:

opatrzonego:

„STOWARZYSZENIE ’(...)

(...)”

przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „(...), w drugim słowa (...), a odległość pomiędzy tytułem, a treścią oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 0,7 cm, natomiast odległość pomiędzy tytułem oświadczenia a górną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 0,4 cm,

- podpisem pod samym tekstem oświadczenia zawierającym słowa: „Zarząd Stowarzyszenia (...) w dwóch, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „Zarząd Stowarzyszenia”, a w drugim słowa (...), przy czym podpis „Zarząd Stowarzyszenia (...) pod treścią oświadczenia ma znajdować się w odległości nie mniejszej niż 1 cm od dolnej krawędzi czerwonej ramki i w odległości nie mniejszej niż 1 cm od ostatniej linijki treści oświadczenia;

18.

Zobowiązanie Stowarzyszenia ’(...) do złożenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia z przeprosinami napisanego komputerowo czcionką Times New Roman w rozmiarze 12 pkt, z odstępami pomiędzy wierszami 6 mm, wysłanego listem poleconym do A. C. (1) na adres siedziby (...) sp. z o.o. o treści:

„Stowarzyszenie ’(...) z siedzibą w W., przeprasza Pana A. C. (1) za to, że bezprawnie umieściło na (...) mapie reprywatyzacji wizerunek Pana A. C. (1), który nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniało nieprawdziwe informacje sugerujące, że Pan A. C. (2) brał udział w tzw. „(...)”, jest powiązany z zorganizowaną przestępczością korzystającą na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem oraz posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyło Jego prawo do wizerunku oraz dobre imię.”

opatrzonego:

- tytułem znajdującym się ponad tekstem przeprosin o treści:

(...)

(...)”

wyśrodkowanym zapisanym wielkimi literami, pogrubioną czcionką Times New Roman rozmiarze 14 pkt w kolorze czarnym, w trzech wierszach z odstępami pomiędzy wierszami 6 mm, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: (...) w drugim (...) a odległość pomiędzy tytułem, a treścią oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 0,8 cm,

- własnoręcznym, czytelnym, pełnym podpisem z imienia i nazwiska Członków Zarządów Stowarzyszenia (...), uprawnionych do reprezentacji wraz z podaniem funkcji w Zarządzie;

19.

Zobowiązanie Stowarzyszenia (...) z siedzibą w W. do opublikowania w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku na stronie internetowej Stowarzyszenia (...), na której jest publikowana (...) mapa reprywatyzacji

http://(...)/ , w tym w wersji na urządzenia mobilne, przez nieprzerwany okres 3 miesięcy, oświadczenia z przeprosinami, na które nie będzie nachodzić żadne inne oświadczenie Stowarzyszenia (...) opublikowane na mapie, przy czym treść oświadczenia z przeprosinami ma zostać zapisana czcionką Times New Roman w rozmiarze 25 px z odstępami pomiędzy wierszami 28 px na białym tle w polu tekstowym, pole tekstowe mają zostać otoczone czerwoną ramką o grubości 5 px o wymiarach 1227 px (szerokość) na 661 px (wysokość); czerwona ramka ma znajdować się w górnej części strony

http://(...)/ , ponadto pole tekstowe ma znajdować się w odległości 81 px od góry czerwonej ramki oraz 37 px od prawej i lewej krawędzi czerwonej ramki oraz w odległości 38 px od podpisu, wyśrodkowane względem ramki, bez jakichkolwiek komentarzy, odniesień się do jego treści na tym samym profilu, bez zastosowania jakichkolwiek zabiegów formalnych i treściowych umniejszających znaczenie, rangę i powagę oświadczenia, względnie zaznaczających dystans do jego treści i formy, o następującej treści:

„Stowarzyszenie ’’(...)” z siedzibą w W., przeprasza (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.), za to, że bezprawnie odwoływało się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) sp. z o.o. i tzw. grupy (...), która nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniało nieprawdziwe informacje sugerujące, że (...) sp. z o.o. jest powiązana z zorganizowaną przestępczością korzystającą na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem oraz posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyło prawo spółki do wizerunku oraz dobre imię.”

opatrzonego:

- tytułem znajdującym się na białym tle w polu tekstowym, ponad tekstem przeprosin wyśrodkowanym względem ramki, o treści

STOWARZYSZENIE ’(...)

(...) SP. Z O.O.

(...) SP. Z O. O.

zapisanym wielkimi literami, czcionką Times New Roman w rozmiarze 28 px w kolorze czarnym, w trzech liniach z odstępami pomiędzy wierszami 28 px, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „STOWARZYSZENIE (...), w drugim (...) SP. Z O.O.”, w trzecim (...) SP. Z O. O.”, a odległość pomiędzy tytułem, a górną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 47 px;

- podpisem pod samym tekstem oświadczenia zawierającym słowa: „Zarząd Stowarzyszenia (...)” w dwóch liniach z odstępami pomiędzy wierszami 30 px, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „Zarząd Stowarzyszenia”, a w drugim słowa (...), a odległość pomiędzy podpisem, a ostatnimi wierszami treści oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 38 px, a odległość między podpisem, a dolną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 42 px,

względnie na wypadek, gdyby zamieszczenie wyżej opisanego oświadczenia w sposób wskazany powyżej było niemożliwe z jakiegokolwiek powodu w wyżej zakreślonym terminie i na stronie Stowarzyszenia (...), na której publikowana jest (...) mapa reprywatyzacji

http://(...)/ , w szczególności gdyby Stowarzyszenie (...) zostało zobowiązane do opublikowania oświadczenia z przeprosinami A. C. (1) oraz oświadczenia z przeprosinami (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.) i z przyczyn technicznych nie byłoby możliwe umieszczenie dwóch odrębnych oświadczeń na stronie

http://(...)/, o zobowiązanie Stowarzyszenia (...) do opublikowania w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku na stronie internetowej Stowarzyszenia (...), na której publikowana jest mapa

http://(...)/ , w tym w wersji na urządzenia mobilne, przez nieprzerwany okres 3 miesięcy, oświadczenia z przeprosinami, przy czym treść oświadczenia z przeprosinami ma zostać zapisana czcionką Times New Roman w rozmiarze 25 px z odstępami pomiędzy wierszami 28 px na białym tle w polu tekstowym, pole tekstowe mają zostać otoczone czerwoną ramką o grubości 5 px o wymiarach 1227 px (szerokość) na 661 px (wysokość); czerwona ramka ma znajdować się w odległości 18 px czarnego górnego paska oddzielającego menu strony i treść strony

http://(...)/ w odległości (...) px od lewego i prawego brzegu strony internetowej

„Stowarzyszenie (...) z siedzibą w W., zobowiązane na podstawie prawomocnego wyroku sądowego przeprasza Pana A. C. (1) oraz (...) sp. z o.o. (obecnie: (...) sp. z o.o.), za to, że bezprawnie umieściło wizerunek A. C. (1) na (...) mapie reprywatyzacji, odwoływało się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) sp. z o.o. i tzw. grupy (...), które nie mają żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniało nieprawdziwe informacje sugerujące, że Pan A. C. (2) i (...) sp. z o.o. brali udział w tzw. „(...)”, są powiązani z zorganizowaną grupą przestępczą wyłudzającą nieruchomości za pomocą procedur procesu reprywatyzacji oraz z osobami ze świata przestępczego i posiadają związki z (...) kapitałem, czym naruszyło Ich dobre imię i renomę.”

opatrzonego:

- podpisem pod samym tekstem oświadczenia zawierającym słowa: „Zarząd Stowarzyszenia (...) w dwóch liniach z odstępami pomiędzy wierszami 30 px, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „Zarząd Stowarzyszenia”, a w drugim słowa (...), a odległość pomiędzy podpisem, a ostatnimi wierszami treści oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 38 px, a odległość między podpisem, a dolną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 42 px;

20.

Zobowiązanie Stowarzyszenia (...) do opublikowania w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, przez nieprzerwany okres następujących po sobie 3 miesięcy, na prowadzonych przez siebie oficjalnych profilach użytkownika Stowarzyszenie (...) (aktualnie prowadzonego pod nazwą: (...), pod adresem

https://www.(...)

„Stowarzyszenie (...) z siedzibą w W., przeprasza (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.), za to, że bezprawnie odwoływało się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) sp. z o.o. i tzw. grupy (...), która nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniało nieprawdziwe informacje sugerujące, że (...) sp. z o.o. jest powiązana z zorganizowaną przestępczością korzystającą na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem oraz posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyło prawo spółki do wizerunku oraz dobre imię.”

bez jakichkolwiek komentarzy, odniesień się do jego treści, bez zastosowania jakichkolwiek zabiegów formalnych i treściowych umniejszających znaczenie, rangę i powagę oświadczenia, tzw. „emotikonów”, względnie zaznaczających dystans do jego treści i formy, bez jakichkolwiek zabiegów utrudniających odbiorcom rozpoznanie loga Stowarzyszenia (...) oraz zapoznania się z treścią oświadczenia, czy też wpływających na czytelność tekstu przeprosin;

21.

Zobowiązanie Stowarzyszenia (...) do opublikowania w terminie 35 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia z przeprosinami, na własny koszt Stowarzyszenia (...), w elektronicznym wydaniu serwisu (...) (dawniej: (...)) na stronie

https://(...)

„Stowarzyszenie (...) z siedzibą w W., przeprasza (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.), za to, że bezprawnie odwoływało się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) sp. z o.o. i tzw. grupy R., która nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie rozpowszechniało nieprawdziwe informacje sugerujące, że (...) sp. z o.o. jest powiązana z zorganizowaną przestępczością korzystającą na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem oraz posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyło prawo spółki do wizerunku oraz dobre imię.”

opatrzonego:

- tytułem znajdującym się ponad tekstem przeprosin o treści:

(...)

(...) SP. Z 0.0.

(...) SP. Z O. O.

- podpisem pod samym tekstem oświadczenia zawierającym słowa: „Zarząd Stowarzyszenia (...) w dwóch liniach z odstępami pomiędzy wierszami 5 mm, przy czym podpis „Zarząd Stowarzyszenia (...) pod treścią oświadczenia ma znajdować się w odległości nie mniejszej niż 1 cm od dolnej krawędzi czerwonej ramki i w odległości nie mniejszej niż 1 cm od ostatniej linijki treści oświadczenia;

22.

Zobowiązanie Stowarzyszenia (...) do opublikowania w terminie 35 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia z przeprosinami na 13 stronie elektronicznego wydania czasopisma (...), na własny koszt Stowarzyszenia (...), zajmującego ¼ 13 strony czasopisma, zamieszczonego w prawym dolnym rogu 13 strony w ramce koloru czerwonego o grubości 2 mm i wymiarach 15,5 cm (wysokość) na 13,2 cm (szerokość), na białym tle z zachowaniem zasad layoutu i publikacji treści informacji w czasopiśmie (...) (w tym rodzaju, wielkości i koloru stosowanych tam czcionek oraz odstępów między literami, wyrazami i wierszami), o treści:

opatrzonego:

- tytułem, znajdującym się ponad tekstem przeprosin wyśrodkowanym względem pola tekstowego, wielkimi literami zapisanego z zastosowaniem zasad layoutu i publikacji treści informacji w nagłówkach (tytułach) artykułów publikowanych w czasopiśmie (...), w trzech wierszach z odstępami pomiędzy wierszami 5 mm, o treści:

(...)

(...) SP. Z 0.0.

(...) SP. Z O. O.

przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: STOWARZYSZENIE (...), w drugim słowa „PRZEPRASZA (...) SP. Z O.O.”, w trzecim (...) SP. Z O. O.”, a odległość pomiędzy tytułem, a treścią oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 0,7 cm, natomiast odległość pomiędzy tytułem oświadczenia a górną krawędzią czerwonej ramki ma wynosić 0,4 cm,

- podpisem pod samym tekstem oświadczenia zawierającym słowa: „Zarząd Stowarzyszenia (...) w dwóch liniach, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „Zarząd Stowarzyszenia”, a w drugim słowa (...), przy czym podpis „Zarząd Stowarzyszenia (...) pod treścią oświadczenia ma znajdować się w odległości nie mniejszej niż 1 cm od dolnej krawędzi czerwonej ramki i w odległości nie mniejszej niż 1 cm od ostatniej linijki treści oświadczenia;

23.

Zobowiązanie Stowarzyszenia (...) do złożenia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oświadczenia z przeprosinami napisanego komputerowo czcionką Times New Roman w rozmiarze 12 pkt, z odstępami pomiędzy wierszami 6 mm, wysłanego listem poleconym do (...) sp. z o.o. na adres siedziby (...) sp. z o.o. o treści:

„Stowarzyszenie (...) z siedzibą w W., przeprasza (...) sp. z o.o. (dawniej (...) sp. z o.o.), za to, że bezprawnie odwoływało się w (...) mapie reprywatyzacji do (...) sp. z o.o. i tzw. grupy (...), która nie ma żadnych związków z (...) reprywatyzacją oraz publicznie i rozpowszechniało nieprawdziwe informacje sugerujące, że (...) sp. z o.o. jest powiązana z zorganizowaną przestępczością korzystającą na reprywatyzacji, z osobami związanymi z przestępczym półświatkiem oraz posiada związki z (...) kapitałem, czym naruszyło prawo spółki do wizerunku oraz dobre imię.”

opatrzonego:

- tytułem znajdującym się ponad tekstem przeprosin o treści:

STOWARZYSZENIE (...)

PRZEPRASZA (...) SP. Z O.O.

DAWNIEJ (...)SP. Z O. O.

zapisanym wielkimi literami, pogrubioną czcionką Times New Roman w rozmiarze 14 pkt w kolorze czarnym, w trzech wierszach z odstępami pomiędzy wierszami 6 mm, przy czym w pierwszym wierszu mają zostać zapisane słowa: „STOWARZYSZEIE (...), w drugim „PRZEPRASZA(...) SP. Z O.O.”, w trzecim „DAWNIEJ (...)SP. Z O. O.”, a odległość pomiędzy tytułem, a treścią oświadczenia z przeprosinami ma wynosić 0,8 cm,

- własnoręcznym, czytelnym, pełnym podpisem (tj. z imienia i nazwiska) Członków Zarządów Stowarzyszenia (...), uprawnionych do reprezentacji wraz z podaniem funkcji w Zarządzie.

Ostatecznie, w zakresie dotyczącym powodów A. C. (1) i (...) sp. z o.o. cofnięto w pozostałym zakresie pierwotne żądanie pozwu zgłoszone w pkt I i II, jednocześnie podtrzymując roszczenia zgłoszone w pkt III i IV petitum pozwu.

Ponadto powodowie A. C. (2) i (...) sp. z o.o. wnieśli o zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powoda A. C. (1) oraz solidarnie na rzecz powoda (...) sp. z o.o., kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu modyfikacji powodowie A. C. (2) i (...) sp. z o.o. wskazali, że

(modyfikacja powództwa wytoczonego przez A. C. (1) i (...) sp. z o.o. z dnia 6.11.2019 r., k. 490-623; modyfikacja powództwa wytoczonego przez A. C. (1) i (...) sp. z o.o. z dnia 10.02.2025 r., k. 1529-1541)

W odpowiedziach na modyfikację pozwu wniesioną przez powodów A. C. (1) i (...) sp. z o.o., pozwani wnieśli o oddalenie rozszerzonego powództwa w całości oraz o zasądzenie od powodów kosztów procesu.

W pierwszej kolejności strona pozwana zakwestionowała dopuszczalność dokonanej modyfikacji powództwa. Pozwani podnieśli, że w części obejmującej nowe publikacje, wypowiedzi oraz twierdzenia faktyczne nie stanowi ona zmiany powództwa, a prowadzi do dochodzenia nowych roszczeń opartych na odmiennych podstawach faktycznych. Pozwani podtrzymali stanowisko przedstawione w odpowiedzi na pozew. Podkreślili, że powodowie dokonują wybiórczej interpretacji poszczególnych wypowiedzi, pomijając ich pełny kontekst, charakter oraz cel. Odnosząc się do nowych twierdzeń powodów, pozwani szeroko zakwestionowali argumentację dotyczącą tzw. (...)Grupy (...). Wskazali, że określenie to było używane przez samych powodów oraz funkcjonowało w obrocie gospodarczym i przestrzeni publicznej. Przedstawione na (...) Mapie Reprywatyzacji informacje dotyczące relacji gospodarczych i osobowych pomiędzy powodami oraz innymi podmiotami znajdowały oparcie w dokumentach, publikacjach prasowych i ogólnodostępnych źródłach informacji. W tym zakresie odwołali się między innymi do okoliczności dotyczących działalności S. B. (1), relacji z osobami uczestniczącymi w procesach reprywatyzacyjnych, kontaktów z podmiotami (...), a także powiązań z D. X. (2) i V. K.. Ponadto pozwani wskazali, że znaczna część kwestionowanych wypowiedzi miała charakter ocen i komentarzy odnoszących się do kwestii będących przedmiotem debaty publicznej, wobec czego korzystała z ochrony wynikającej z wolności słowa. Nadto pozwani podnieśli zarzut braku legitymacji biernej, wskazując, że poszczególne wypowiedzi objęte rozszerzeniem powództwa pochodziły od różnych pozwanych, wobec czego brak było podstaw do przypisywania każdemu z nich odpowiedzialności za wszystkie kwestionowane publikacje.

(odpowiedź pozwanych D. N. (1) i Stowarzyszenia (...) na modyfikację z dnia 13 stycznia 2020 r., k. 1018-1045; odpowiedź D. N. (1) na modyfikację z dnia 7.03.2025 r., k. 1564-1565)

W dalszym toku postępowania strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Powodowie D. P. (1) i A. C. (2) są wspólnikami spółek wchodzących w skład Grupy (...), prowadzących działalność na rynku obrotu nieruchomościami i inwestycji. Powódka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., działająca uprzednio pod firmą (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, jest spółką prawa handlowego działającą na rynku obrotu nieruchomościami i jedną ze spółek Grupy (...).

(okoliczności bezsporne)

Określenie „Grupa (...) było używane zarówno w obrocie gospodarczym i publikacjach prasowych jak i przez sam (...) Nie oznaczało odrębnego podmiotu posiadającego osobowość lub podmiotowość prawną. Było używane w odniesieniu do szeregu spółek prowadzących działalność przede wszystkim na rynku nieruchomości. Na stronie internetowej S. (...) (1) posługiwano się określeniami „Grupa (...)”, „(...) biznesowy Grupy” i „(...)”. (...) przedstawiał się jako grupa kapitałowa działająca od ponad 20 lat na rynku nieruchomości komercyjnych i mieszkaniowych. Na tej samej stronie A. C. (2) został przedstawiony jako „Współwłaściciel grupy kapitałowej (...)”. W jego biogramie wskazano, że od 1994 r. inwestował w projekty nieruchomościowe w W., w tym przy (...), ul. (...), ul. (...), ul. (...) i ul. (...).

(wydruki ze strony internetowej S. (...) (1), k. 1068 - 1070v; zeznania powoda A. C. (1), k. k. 1549v-1552; zeznania świadka S. B. (2), k. k. 1367-1371)

Pozwany D. N. (1) pełnił funkcję Prezesa Zarządu Stowarzyszenia (...) i prowadził działalność publiczną dotyczącą problematyki reprywatyzacji nieruchomości (...). Pozwane Stowarzyszenie (...) jest stowarzyszeniem wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego. Prowadzi działalność społeczną dotyczącą problematyki reprywatyzacji nieruchomości (...). Stowarzyszenie prowadziło stronę internetową pod adresem www.(...) oraz portal internetowy poświęcony (...) Mapie Reprywatyzacji pod adresem www.(...).

(okoliczność bezsporna)

W działalności spółek prowadzących działalność na rynku nieruchomości występowały w różnych okresach powiązania osobowe i kapitałowe pomiędzy A. C. (1), jego synem Ś. C. (2), D. P. (1), S. B. (2) (juniorem) oraz innymi osobami i podmiotami, które zostały następnie przedstawione na (...) Mapie Reprywatyzacji.

A. C. (2) był wspólnikiem (...) sp. z o.o. i posiadał w tej spółce (...) udziałów o łącznej wartości (...) zł. Po wykreśleniu A. C. (1) w dniu 17 marca 2004 r. jako wspólnika, taką samą liczbę udziałów posiadała (...) sp. z o.o. W późniejszym okresie wśród wspólników (...) sp. z o.o. występowali również D. P. (1) oraz (...) Limited.

A. C. (2) był również pierwotnie jedynym wspólnikiem (...) sp. z o.o. W późniejszym okresie jako wspólnik tej spółki została ujawniona (...)Limited, zaś funkcję prezesa zarządu pełniła S. C.. W 2012 r. (...) sp. z o.o. została przekształcona w (...) sp. z o.o. S.K.A.

(...) sp. z o.o. była następnie komplementariuszem (...) sp. z o.o. sp.k., wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego 29 maja 2008 r. Komandytariuszami tej spółki byli m.in. D. P. (1), D. X. (1) oraz Ś. K.. W 2012 r. miejsce (...) sp. z o.o. jako komplementariusza zajęła (...) sp. z o.o., a firma spółki została zmieniona na (...). Spółka została wykreślona z rejestru 2 lutego 2016 r.

W strukturze innych spółek związanych z działalnością osób wskazanych wyżej występował również S. B. (2). W spółce działającej początkowo pod firmą (...) sp. z o.o., a następnie (...) sp. z o.o., wspólnikami byli D. P. (1), Ś. oraz S. B. (2). Ś. pełnił również funkcję członka zarządu tej spółki, natomiast S. B. (2) był jej prokurentem łącznym.

S. B. (2) pełnił ponadto funkcję prezesa zarządu (...) sp. z o.o., a następnie został ustanowiony prokurentem tej spółki. W późniejszym okresie członkiem jej zarządu został Ś.. (...) sp. z o.o. przejęła w 2014 r. majątek innych spółek, w tym (...) sp. z o.o. oraz (...) sp. z o.o. sp.k. Następnie jej jedynym wspólnikiem została (...) sp. z o.o., obecnie działająca pod firmą (...) sp. z o.o. W 2015 r. (...) sp. z o.o. zmieniła firmę na (...) sp. z o.o.

Z kolei w (...) sp. z o.o. jedynym wspólnikiem była (...), zaś S. B. (2) i Ś. pełnili funkcje prokurentów. W późniejszym okresie funkcję prezesa zarządu tej spółki pełnił D. P. (2).

A. C. (2) był ponadto członkiem rady nadzorczej spółki działającej pod firmą (...) sp. o.o. W późniejszym okresie członkiem rady nadzorczej tej spółki był S. B. (2). Funkcję prezesa jej zarządu pełnił natomiast D. P. (2).

(odpisy pełne KRS, k. 152-181)

Około 2012 r. S. B. (2) wszedł w posiadanie, za pośrednictwem struktury powierniczej, około (...)udziałów w spółce, która posiadała udziały w podstawowej spółce (...). Część udziałów otrzymał od swojego ojca S. B. (1), który przekazał udziały strukturze powierniczej.

(zeznania świadka S. B. (2), k. 470-471v)

S. B. (1) (senior) przez wiele lat prowadził działalność gospodarczą związaną z (...). W opublikowanym w języku (...) artykule z 14 stycznia 1995 r. został przedstawiony jako dyrektor (...) przedstawicielstwa (...).

(artykuł z 14 stycznia 1995 r. wraz z tłumaczeniem, k. 360-360v)

W piśmie z 3 września 2010 r. biskup Ś. C. (1), odnosząc się do osoby S. B. (1) wskazywał na jego wieloletni pobyt w (...) oraz działalność związaną z fundacją (...).

(pismo biskupa Ś. C. (1) z 3 września 2010 r., k. 405)

W latach 2014-2015 S. B. (1) pełnił także funkcję szefa misji dyplomatycznej trzeciej klasy w Ambasadzie Republiki (...) w M..

(zaświadczenie Ambasady Republiki (...) w M.z 16 stycznia 2017 r. wraz z tłumaczeniem, k. 407-408)

W 2012 r. prowadzone były działania zmierzające do prywatyzacji (...) S.A. poprzez publiczną ofertę akcji należących do Skarbu Państwa. W procesie poprzedzającym ofertę publiczną zainteresowanie nabyciem pakietu akcji (...) wyrażała początkowo (...) sp. z o.o. W piśmie z dnia 8 listopada 2012 r., stanowiącym uzupełnienie oferty z dnia (...) października 2012 r., (...) sp. z o.o. wskazała, że we wcześniejszej ofercie oszacowała wartość (...) na (...) zł. Po uzyskaniu dalszych informacji spółka zadeklarowała gotowość zaakceptowania wyceny (...) na poziomie (...) zł, przy której wartość pakietu obejmującego (...) akcji wynosiła (...) zł. Przy dokonywaniu wyceny (...) (...) wskazała, że uwzględniała również zagadnienie roszczeń reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości wchodzących w skład portfela (...), w tym nieruchomości przy ul. (...) w W.. W lutym 2013 r. w ramach oferty publicznej sprzedano (...) akcji (...) po cenie (...) zł za akcję, za łączną kwotę 238.612.000 zł. Ostatecznie rozmowy (...) sp. z o.o. nie zakończyły się transakcją.

(pismo (...) sp. z o.o. z 8 listopada 2012 r., k. 789-790; wydruki dotyczące notowań akcji (...), k. 786-787; raport bieżący (...) nr (...) dotyczący zakończenia oferty publicznej, k. 793-795; informacja o wynikach kontroli NIK, k. 1129-1130v)

Zainteresowanie (...) (...) nabyciem akcji (...) oraz osoba S. B. (1) były w latach 2012 - 2013 przedmiotem publikacji prasowych. W dniu 24 listopada 2012 r. opublikowano artykuł „(...)”, zaś w dniu 26 listopada 2012 r. „(...)”. W tej ostatniej publikacji S. B. (1) przedstawiono, jako osobę kontrolującą (...), odróżniając go od jego syna S. B. (2), który również był związany z działalnością grupy. Wskazano także, że S. B. (1) oraz jego syn uczestniczyli w (...).

W dniu 5 grudnia 2012 r. ukazały się publikacje „(...)” oraz „(...)”. Również w tych materiałach rozróżniano S. B. (1) i S. B. (2), określanych jako senior i junior. W odniesieniu do planowanego udziału (...) w prywatyzacji (...), jako osobę kontrolującą grupę przedstawiano S. B. (1) seniora i przytaczano jego wypowiedzi dotyczące planów inwestycyjnych (...).

(wydruki publikacji prasowych, k. 182 - 188v)

A. C. (2) znał S. B. (1) od lat 90. XX wieku.

(zeznania powoda A. C. (1), k. k. 1549v-1552; zeznania świadka S. B. (2), k. 1367-1371)

W działalności osób i podmiotów związanych z powodami występowały również nieruchomości (...), których stan prawny był wcześniej przedmiotem postępowań prowadzonych na podstawie przepisów dekretu (...).

Nieruchomość położona przy Placu(...)była przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie przepisów dekretu (...). Decyzją Prezydenta (...) W.nr (...) z 17 czerwca 2011 r. ustanowiono prawo użytkowania wieczystego na rzecz K. T. i V. O.. Po przekształceniu użytkowania wieczystego w prawo własności sprzedano nieruchomość w 2013 r. (...) sp. z o.o. Spółkę przy transakcji reprezentował P. D. występujący również w organach (...) sp. z o.o.

(decyzja nr (...) z 28 czerwca 2012 r., k. 1226-1227v; akty notarialne dotyczące nieruchomości, k. 1198-1225v; wydruk KW nr (...), k. 1048-1064; odpis pełny KRS nr (...), k. 155-157v)

Ponadto w księdze wieczystej nieruchomość przy ul. (...) ujawniono, że jeszcze przed uregulowaniem stanu prawnego nieruchomości na rzecz późniejszych właścicieli A. C. (2) przysługiwały ujawnione w księdze wieczystej roszczenia o zawarcie umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego wraz z własnością budynków, wynikające z umów zawieranych w latach 1995–2000. W późniejszym okresie w odniesieniu do nieruchomości prowadzone było postępowanie na podstawie przepisów dekretu (...), zakończone ustanowieniem prawa użytkowania wieczystego na rzecz innych osób. Nieruchomość była następnie przedmiotem dalszego obrotu, w którym występowała również spółka (...).

(wydruk księgi wieczystej nr (...), k. 332-345; dokumenty dotyczące nieruchomości przy ul. (...), k. 1229-1285v)

A. C. (2) nie posiadał roszczeń dekretowych do nieruchomości (...), nie był stroną postępowań administracyjnych dotyczących rozpoznania wniosków dekretowych ani nie uzyskał w takim postępowaniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości.

Z kolei jedna ze spółek zaliczanych do grupy (...) nabyła prawo do nieruchomości przy ul. (...) w W. od (...). Nabycie nastąpiło w drodze transakcji rynkowej i nie było następstwem postępowania reprywatyzacyjnego. Spółka nie nabywała roszczeń dekretowych dotyczących tej nieruchomości.

(zeznania powoda A. C. (1), k. k. 1549v-1552; zeznania świadka Ś. C. (2), k. k. 1367-1371)

Przed publikacją (...) Mapy Reprywatyzacji Stowarzyszenie (...) angażowało się w działania dotyczące budynku przy ul. (...) w W., w którym mieścił się klub (...), sprzeciwiając się jego planowanej rozbiórce. Nieruchomość obejmująca m.in. budynki przy ul. (...) została nabyta w 2011 r. od (...) przez spółkę określaną przez rzecznika Grupy (...), jako należąca do tej grupy. Inwestor planował rozbiórkę budynku (...) i realizację w tym miejscu inwestycji mieszkaniowej.

(wydruk KW nr (...), k. 797-814; wydruk dotyczący akcji „(...)”, k. 875-876; artykuł „(...)”, k. 878-880; artykuł „(...)”, k. 884)

W wywiadzie udzielonym D. K., opublikowanym w dniu 12 lipca 2016 r. na portalu (...).pl pod tytułem „(...)”, pozwany D. N. (1) wypowiadał się na temat mechanizmów (...) reprywatyzacji. Posługiwał się przy tym określeniem „(...)”, wskazując na funkcjonowanie grupy osób czerpiących korzyści z reprywatyzacji (...) nieruchomości. Odnosił się do obrotu roszczeniami do nieruchomości, działalności osób zawodowo zajmujących się ich skupowaniem oraz powiązań pomiędzy uczestnikami rynku nieruchomości, prawnikami i osobami związanymi ze strukturami miejskimi. Odpowiedzialność za funkcjonowanie opisywanego mechanizmu wiązał również ze sposobem działania (...) Biura Gospodarki Nieruchomościami i władz miasta.

(wydruk wywiadu D. K. z D. N. (1) „(...)”, k. 675-682)

W dniu 13 września 2016 r. została opublikowana (...) Mapa Reprywatyzacji. Przygotowanie (...) Mapy Reprywatyzacji poprzedziły trwające wiele tygodni prace polegające na gromadzeniu i analizowaniu informacji dotyczących (...) reprywatyzacji oraz powiązań pomiędzy osobami i podmiotami pojawiającymi się w zgromadzonych materiałach. W pracach uczestniczyło kilka osób należących do zarządu Stowarzyszenia (...) oraz kilkunastu członków Stowarzyszenia. Przy przygotowywaniu Mapy korzystano z publicznie dostępnych źródeł, w szczególności danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym, księgach wieczystych, dokumentach dotyczących postępowań reprywatyzacyjnych oraz publikacjach prasowych i materiałach dostępnych w Internecie. Analizowano na ich podstawie powiązania osobowe i gospodarcze pomiędzy poszczególnymi osobami i podmiotami.

(przesłuchanie pozwanego D. N. (1), k1569-1571v - transkrypcja protokołu; k. 1572v.)

Mapa została udostępniona na stronie internetowej Stowarzyszenia (...) pod adresem http://(...) wraz z opisem wyjaśniającym jej założenia oraz sposób prezentacji informacji.

W zakładce „Co to jest reprywatyzacja” na mapie reprywatyzacji pojęcie „reprywatyzacji” i tzw. „(...)” zostało zdefiniowane przez jej autorów następująco:

„Reprywatyzacja jest procesem polegającym na zwrocie znacjonalizowanej własności prywatnej. Problem reprywatyzacji objął zdecydowaną większość krajów postkomunistycznych, gdzie w wyniku transformacji społeczno-gospodarczej na początku lat 90-tych zainicjowano proceder zwrotu przejętego wcześniej przez państwo mienia. Polska pośród dawnego Bloku Wschodniego znalazła się w grupie państw, które nigdy nie rozwiązały problemu reprywatyzacji w sposób systemowy - w przeciwieństwie do W., N. czy d. C.. Powszechnie rozumiana reprywatyzacja dotyczy dziś przede wszystkim problemu zaspokojenia roszczeń do nieruchomości przez dawnych właścicieli. Specyfika reprywatyzacji w W. jest o tyle szczególna, że w wyniku decyzji władz w 1945 r. na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. O własności i użytkowaniu gruntów na obszarze (...) W., czyli tzw. Dekretu K., wszystkie grunty w granicach ówczesnej W.(dziś obejmujące przede wszystkim N., A., L., G., Ł. i obie T., ale też częściowo inne dzielnice) zostały przejęte przez (...) W.. Tzw. “Dekret K.” do dziś jest powszechnie obowiązującym prawem, który w hierarchii prawa w Polsce jest równy ustawie, stąd uchylenie jego przepisów od ponad ćwierć wieku wymagało interwencji ustawodawcy. Właśnie brak inicjatywy ze strony ustawodawcy doprowadził do tego, co dziś w Warszawie nazywa się (...)” - czyli zwrotem nieruchomości w naturze bądź wypłacaniu odszkodowań ludziom, którzy nie są powiązani rodzinnie z dawnymi spadkobiercami, handlem roszczeniami reprywatyzacyjnymi i ich skupywaniem przez pośredników oraz brakiem poszanowania dla praw lokatorów reprywatyzowanych kamienic.”

(...) Mapa Reprywatyzacji miała postać interaktywnej mapy prezentowanej na stronie internetowej. Centralną część mapy stanowił schemat obejmujący osoby przedstawione przy użyciu fotografii albo piktogramów, połączone liniami obrazującymi wzajemne relacje. Po najechaniu kursorem na oznaczoną osobę wyświetlało się okno zawierające opis tej osoby oraz odnośniki do źródeł internetowych. Mapa zawierała opisy dotyczące m.in. A. C. (1), D. P. (1), D. L. oraz V. B., wyświetlane po wybraniu oznaczenia odpowiadającego danej osobie. Po lewej stronie mapy umieszczono nazwę (...) oraz informację, że po najechaniu kursorem na osoby lub połączenia wyświetlane są dodatkowe informacje. Po prawej stronie mapy znajdowało się menu obejmujące zakładki: „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)”, „(...)” oraz (...)”. Pod mapą zamieszczono informację o następującej treści:

„Niniejsza mapa została utworzona na podstawie materiałów prasowych, informacji zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym, a także w oparciu o inne ogólnodostępne źródła. Mapa wskazuje wybrane powiązania o charakterze biznesowym, rodzinnym lub innym łączące niektóre osoby uczestniczące w szeroko pojętym procesie reprywatyzacji, jakie zdołaliśmy ustalić i które w naszej opinii są istotne dla całościowego spojrzenia na proces reprywatyzacji i w interesie publicznym wymagają ujawnienia. Zastrzegamy, że celem mapy nie jest twierdzenie, że wszystkie osoby uwidocznione na mapie działają wspólnie lub w porozumieniu, jak również przesądzanie o czyjejkolwiek osobistej winie lub odpowiedzialności prawnej.”

Po najechaniu kursorem na fotografię A. C. (1) wyświetlało się jego imię i nazwisko oraz informacja, że jest(...)”, działającym wraz z synem Ś. w branży nieruchomości. Wskazano również na związek (...) z J. C. oraz zamieszczono odnośnik do artykułu prasowego zamieszczonego w serwisie www.(...).pl.

Po najechaniu kursorem na fotografię D. P. (1) wyświetlało się jego imię i nazwisko oraz informacja: „(...)”. Jako odnośnik wskazano stronę internetową www.(...).com.

Po najechaniu kursorem na fotografię D. L. wyświetlała się informacja określająca go jako „(...)” i jednego z liderów zorganizowanej grupy przestępczej wyłudzającej pożyczki w (...)

(...). Wskazano, że został zatrzymany przez Policję w kwietniu 2015 r., a zakupy nieruchomości finansowano ze środków pochodzących z kolejnych wyłudzanych pożyczek. W opisie, z powołaniem się na publikacje prasowe, zamieszczono również informacje o jego powiązaniach z (...), udziale w tworzeniu jednej z pierwszych (...) z B. do Ł. oraz udziale w zadłużaniu i wyprowadzaniu środków ze spółdzielni (...).

Po najechaniu kursorem na fotografię V. B. wyświetlała się informacja, że wraz z żoną F. i dziećmi zajmuje się handlem nieruchomościami oraz że według tygodnika (...) V. B. jest jednym z „(...)” związanym z (...) (...). Jako odnośnik wskazano publikację tygodnika (...) pt. „(...)”.

W ramach (...) Mapy Reprywatyzacji zamieszczono zakładkę zatytułowaną „(...)”. W jej treści wskazano, że przez Grupę (...) przewijało się wiele osób związanych z (...) kapitałem. S. B. (1) przedstawiono jako osobę kontrolującą Grupę (...), obywatela S., który przez 20 lat prowadził interesy w (...). Podano, że w 2012 r. Grupa (...) miała sprywatyzować (...) Holding (...), zaś Ministerstwo Skarbu było oskarżane o wycenę prawie dwukrotnie poniżej wartości rynkowej, a transakcja została zatrzymana. Wskazano również, że w „Gazecie (...)” ukazał się wówczas artykuł zatytułowany „(...)”, w którym stwierdzono, że (...) jest związany z (...) kapitałem. Zamieszczono ponadto informację, że na stronie internetowej Ambasady (...) w M. S. B. (1) figurował jako dyplomata tego kraju. W dalszej części zakładki wskazano, że w radzie nadzorczej spółki (...), określonej jako spółka matka (...), zasiadał Ł. P.. Podano, że w latach 2002 - 2003 był on przedstawicielem na Polskę X. M.-G. P., określonego jako spółka należąca do (...), natomiast w radzie nadzorczej (...) zasiadał w latach 2004 - 2009. Wskazano także, że od 2002 r. związany z (...)był D. P. (2), który od 2015 r. był prezesem (...). Wskazano również pułkownika M., który publicznie popierał inwazję P. na U. oraz Ł. B., który wykładał w G.na programie (...) współprowadzonym przez szkołę w N..

W ramach (...) Mapy Reprywatyzacji zamieszczono również zakładkę zatytułowaną „(...)”. W jej treści wskazano, że m. in. w W. działa zorganizowana przestępczość korzystająca z reprywatyzacji. Wskazano, że przy (...) reprywatyzacji pojawiały się osoby związane z półświatkiem. W dalszej części opisano D. L. wskazując na jego aresztowanie w zeszłym roku za wyłudzanie pieniędzy ze (...). Podano również, że D. L. był wielokrotnie aresztowany za kradzieże samochodów i karuzulę VAT, a prasa opisywała go jako zaplecze finansowe (...) (...) i (...). Ponadto opisano, że D. L. był właścicielem spółki deweloperskiej w której członkiem zarządu był J. M., a dzisiaj M. zajmuje się “rewitalizacją” zreprywatyzowanych nieruchomości i działalnością deweloperską, z kolei udziały w firmie (...) J. L. przepisał lub sprzedał (...) firmie (...)Limited. Wskazano, że firma jest dzisiaj właścicielem spółki deweloperskiej (...) zajmującej się m. in. zreprywatyzowanymi kamienicami. W dalszej części zakładki wskazano, że jedna z firm (...)

(...) (...) była zarejestrowana w budynku należącym do grupy (...), a wcześniej (...)miała 4 wspólników: D. L., D. P. (1), Ś. B. (syna V.) oraz (...). Podano, że (...) jest dzisiaj współwłasnością (...) spółki (...)Limited, D. P. (1) i (...), a (...)i (...) są kontrolowane przez A. C. (1) i S. B. (1). W zakładce wskazano, że razem z wieloma innymi spółkami, w których również przewija się P. tworzą grupę (...)

(protokół notarialny Rep. A Nr (...) wraz z załącznikami nr 1-6, k. 43-50; wydruk opisu (...) mapy reprywatyzacji zamieszczonego przez (...), k. 639-640)

Na (...) Mapie Reprywatyzacji przy osobie A. C. (1) zamieszczono jego fotografię. Wykorzystany na Mapie wizerunek A. C. (1) pochodził z fotografii wykonanej podczas(...) r. W wydarzeniu tym uczestniczył jako zawodnik Ś. C., syn A. C. (1), którego udział w (...) był sponsorowany przez Grupę (...).

A. C. (2) również uczestniczył w (...), w tym w (...). Jego aktywność rajdowa była przedmiotem publikacji w ogólnodostępnych mediach internetowych, w których zamieszczano jego wizerunek oraz informacje dotyczące jego udziału w zawodach.

((...) Mapa Reprywatyzacji, k. 44; wydruk fotografii z (...)., k. 1066; wydruk artykułu „(...)”, k. 1110-1110v; wydruk artykułu „(...)”, k. 1116-1117)

W dniu 13 września 2016 r. Stowarzyszenie (...) zorganizowało konferencję prasową dotyczącą (...) reprywatyzacji, podczas której zaprezentowano (...) Mapę Reprywatyzacji. W trakcie konferencji D. N. (1) wskazywał, że celem opracowania mapy było przedstawienie powiązań pomiędzy osobami działającymi na (...) rynku reprywatyzacyjnym. Oświadczył, że w toku prac nad mapą ustalono, iż „właściwie główni gracze na rynku reprywatyzacyjnym są ze sobą ściśle powiązani”.

Odnosząc się do Grupy (...), D. N. (1) wskazał na powiązania spółek i osób związanych z tą grupą z D. L., D. P. (1), A. C. (1) i S. B. (1). Stwierdził przy tym, że (...)i (...) były kontrolowane przez A. C. (1) i S. B. (1) oraz że wraz z innymi spółkami, w których występował D. P. (1), tworzyły Grupę (...). Wskazał również, że Grupa (...) znalazła się w zainteresowaniu Stowarzyszenia w związku z nabyciem budynku przy ul. (...), w którym wcześniej mieściła się siedziba (...), a także nawiązał do próby nabycia przez (...)

(...). Poinformował jednocześnie, że pomiędzy Stowarzyszeniem a Grupą (...) istniał spór dotyczący budynku, w którym działał klub (...).

W dalszej części konferencji D. N. (1) odniósł się do S. B. (1). Przedstawił go jako jednego z liderów Grupy (...), który przez wiele lat prowadził interesy w (...), oraz powołał się na publikację prasową przedstawiającą Grupę (...) jako podmiot związany z (...) kapitałem. Wskazywał także na informacje dotyczące działalności S. B. (1) związanej z Ambasadą (...) w M.. Podsumowując ten wątek, stwierdził, że firma „(...), zaś biznesowym partnerem osób związanych z tą grupą był D. L.

Podsumowując prezentację mapy, D. N. (1) stwierdził, że przedstawione na niej osoby są ze sobą w określony sposób związane. W odniesieniu do (...) wskazał, że firma ta „powstała na bazie reprywatyzacji państwowego majątku” oraz że występują w niej „bardzo budzące wątpliwości związki” zarówno z osobami kojarzonymi z półświatkiem, jak i z kapitałem (...).

(nagranie konferencji prasowej z 13 września 2016 r. - płyta CD, k. 649; stenogram konferencji, k. 650-657)

W dniu 15 września 2016 r. na antenie (...) wyemitowano program „(...) - (...)”, którego gościem był D. N. (1).

W programie poruszano zagadnienia związane z obrotem nieruchomościami, reprywatyzacją, reaktywacją spółek oraz powiązaniami pomiędzy osobami pojawiającymi się w sprawach reprywatyzacyjnych. Pod koniec programu prowadzący zapytał D. N. (1), czy czuje się bezpiecznie. D. N. (1) odpowiedział twierdząco, wskazując jednocześnie, że posiada wiedzę, której nie może zatrzymać wyłącznie dla siebie.

Wypowiedź ta pozostawała w kontekście ujawniania informacji dotyczących m.in. Grupy (...) oraz potrzeby ich upublicznienia. D. N. (1) wskazywał również na potrzebę działania właściwych służb.

(nagranie programu na płycie CD, k. 42)

W wywiadzie udzielonym K. K., opublikowanym w dniu 19 września 2016 r. na portalu (...).pl, oraz w wersji papierowej w (...) pod tytułem „D. N. (1): (...)”, D. N. (1), odpowiadając na pytanie o wnioski wynikające z (...) Mapy Reprywatyzacji, wskazał, że wiele wskazuje na funkcjonowanie w W. zorganizowanej grupy przestępczej wyłudzającej nieruchomości przy wykorzystaniu procedur reprywatyzacyjnych. Wyjaśniał, że Mapa obejmowała szerzej obrót nieruchomościami związany z reprywatyzacją majątku publicznego, w tym majątku spółek państwowych i miejskich oraz przedstawiała powiązania pomiędzy osobami działającymi na tym rynku. Wskazywał przy tym na ich związki ze zorganizowaną przestępczością, w tym z D. N. (2) odniósł się do działalności Grupy (...), stwierdzając, że budziła ona poważne wątpliwości i zastrzeżenia Stowarzyszenia, przede wszystkim z uwagi na jej związki z ówczesnym kierownictwem Ministerstwa Obrony Narodowej. W tym kontekście wypowiadał się o D. P. (2), którego przedstawił jako prezesa Grupy (...), związanego z nią od czasu prywatyzacji państwowego przedsiębiorstwa (...), byłego wiceministra obrony narodowej oraz osobę kierującą (...).

(wydruk wywiadu „D. N. (1): (...)”, k. 659-665; publikacja wywiadu w (...), k. 667-673)

W dniu 11 maja 2017 r. D. N. (1) opublikował na swoim profilu w portalu U.

wpis o treści „(...).” Do wpisu załączył zmodyfikowaną wersję (...) Mapy Reprywatyzacji, na której wizerunki części przedstawionych na niej osób zostały oznaczone czarnymi krzyżykami. W komentarzu pod publikacją D. N. (1) wyjaśnił, że krzyżykami oznaczono osoby, które zostały zatrzymane przez organy ścigania.

(wydruk wpisu D. N. (1) na portalu U. z 11 maja 2017 r., k. 689)

W dniu 23 czerwca 2017 r. D. N. (1) opublikował na swoim profilu w portalu U. wpis dotyczący powiązań otoczenia ówczesnego Ministra Obrony Narodowej. Wskazał w nim: „(...) (uratowaliśmy pawilon (...) przed wyburzeniem) oraz badaliśmy związki między osobami parającymi się dziką reprywatyzacją. W ten sposób trafiliśmy na spółkę deweloperską (...)”. Dalej wskazał, że szefem grupy był D. P. (2), a grupę (...) - pracodawcę D. P. (2) - kontrolował S. B. (1). Odnosząc się do S. B. (1) podał, że pełnił on funkcję chargé d’affaires ambasady (...) w M.oraz prowadził działalność gospodarczą w (...). W dalszej części wpisu D. N. (1) odniósł się również do wcześniejszego procesu z D. P. (2) oraz określenia „(...)”.

(wydruk wpisu D. N. (1) na portalu U. z 23 czerwca 2017 r., k. 777)

W dniu 30 czerwca 2017 r. opublikowany został artykuł „(...)”. Publikacja dotyczyła działalności D. L. i V. B. w związku z (...) nieruchomościami i reprywatyzacją oraz prowadzonych wobec nich postępowań dotyczących afery (...).

(wydruk artykułu z 30 czerwca 2017 r., k. 414-422v)

W dniu 14 września 2017 r. na profilu Stowarzyszenia (...) w portalu U.

opublikowano wpis zatytułowany „Reprywatyzacja - deweloperzy kontra działacze miejscy, czyli jak wielki kapitał zastrasza społeczników”. Wskazano w nim, że rok wcześniej Stowarzyszenie opublikowało Mapę Reprywatyzacji 2.0, „która przedstawiała powiązania pomiędzy urzędnikami stołecznego ratusza, prawnikami oraz biznesmenami, którzy stali się beneficjentami procesu (...) w W.”. Dalej podano, że wielu „bohaterów” Mapy nie pełni już swoich funkcji albo przebywa w areszcie w związku z postępowaniami dotyczącymi reprywatyzacji prowadzonymi przez prokuraturę i (...). W dalszej części wpisu Stowarzyszenie odniosło się do procesów wytoczonych mu po publikacji Mapy oraz do procesu z Grupą (...) i J. M.. Opisano również okoliczności dotyczące nieruchomości przy ul. (...), spółki (...) oraz jej powiązań z D. L. i V. Ż. zakończenie wskazano, że Stowarzyszenie zamierza nadal publikować informacje o nieprawidłowościach, które jego zdaniem występowały w procesie „(...)”.

(wydruk wpisu Stowarzyszenia (...) na portalu U. z 14 września 2017 r., k. 779-780)

W dniu 22 października 2017 r. w tygodniku (...) opublikowany został artykuł „(...)”, dotyczący działalności D. L. i V. B. na (...) rynku nieruchomości i reprywatyzacji, ich wcześniejszej działalności oraz przypisywanych im relacji ze środowiskiem przestępczym. W publikacji wskazano m.in. nieruchomości związane z D. L. i V. B., które zostały przedstawione na (...) Mapie Reprywatyzacji. W artykule odniesiono się również do „(...) D.” jako dewelopera oraz „(...).”, jako osoby prowadzącej z nim działalność gospodarczą.

(artykuł „(...)” z 22 października 2017 r., k. 428-431)

W dniu 21 listopada 2017 r. D. N. (1) opublikował na swoim profilu w portalu U.

wpis dotyczący S. B. (1). Wskazał w nim, że (...) (...) Następnie stwierdził: „(...). Spółki związane z grupą (...) brały udział w (...). Przejęły m.in. działkę na Placu (...) i kamienicę na A. na (...) A.”. Dalej D. N. (1) wskazał, że pracownicy Grupy (...) założyli restaurację (...). W tym samym wpisie D. N. (1) poinformował również, że S. B. (1) pozwał go w związku z jego działalnością publiczną i zaapelował o wsparcie finansowe związane z kosztami procesu.

(wydruk wpisu D. N. (1) na portalu (...) z 21 listopada 2017 r., k. 684)

W dniu 10 lipca 2019 r. D. N. (1) opublikował na swoim profilu w portalu I.

wpis odnoszący się do sporu sądowego związanego z Grupą (...) Wskazał w nim: „Sąd mnie właśnie uniewinnił w sprawie wytoczonej przez (...), C. i (...). Sprawa dotyczyła Mapy Reprywatyzacji i powiązań wyżej wymienionych z osobami z półświatka i (...) (...). Pracownicy grupy (...) założyli restaurację (...)”.

(wydruk wpisu D. N. (1) na portalu I. z 10 lipca 2019 r., k. 687)

W dniu 27 września 2016 roku powodowie wystosowali do pozwanych jednobrzmiące pisma, w których wskazali okoliczności i naruszenia oraz wezwali pozwanych do zaniechania tych działań.

(pisma powodów wraz z dowodami nadania i doręczenia, k. 51-58)

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2019 r., wydanym w sprawie II K 815/16, Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w W. uniewinnił D. N. (1) od zarzutów dotyczących m.in. publikacji (...) Mapy Reprywatyzacji oraz wypowiedzi jej towarzyszących, objętych prywatnym aktem oskarżenia A. C. (1), (...) sp. z o.o. oraz D. P. (2). W następstwie dalszego toku instancyjnego wyrok uniewinniający został uchylony, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania. Postępowanie karne z oskarżenia prywatnego toczy się ponownie przed sądem pierwszej instancji.

(wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w W. z 10 lipca 2019 r., II K 815/16, k. 1072-1072v; wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 2022 r., II KK 280/22, k. 1472; wyrok Sądu Okręgowego z 7 listopada 2022 r., IX Ka 840/22, k. 1483)

Sąd ustalił stan faktyczny przede wszystkim na podstawie dokumentów urzędowych i prywatnych zgromadzonych w aktach, w szczególności odpisów z Krajowego Rejestru Sądowego, ksiąg wieczystych, decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, wydruków publikacji prasowych i wpisów zamieszczanych w portalach społecznościowych, a także nagrań i stenogramów wypowiedzi pozwanego. Autentyczność tych materiałów co do zasady nie była kwestionowana. Dokumenty urzędowe i rejestrowe stanowiły podstawę ustaleń co do struktury poszczególnych spółek, pełnionych w nich funkcji, następstwa prawnego oraz stanu prawnego nieruchomości. W przypadku publikacji prasowych i internetowych Sąd traktował je przede wszystkim jako dowód tego, że określone informacje, twierdzenia lub oceny zostały publicznie przedstawione, nie zaś jako samodzielny dowód prawdziwości wszystkich opisanych w nich okoliczności.

Sąd zasadniczo dał wiarę zeznaniom przesłuchanych w sprawie świadków oraz stron w zakresie, w jakim relacjonowali oni okoliczności pozostające w zakresie ich bezpośredniej wiedzy. Zeznania te były, co do zasady wzajemnie niesprzeczne i w istotnym zakresie znajdowały potwierdzenie w zgromadzonych dokumentach. Nie wszystkie wypowiedzi przesłuchanych osób mogły jednak stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Sąd nie oparł ustaleń na wypowiedziach stanowiących oceny, przypuszczenia lub wnioski przesłuchiwanych, informacjach znanych im jedynie z przekazów innych osób lub publikacji prasowych, jak również na zeznaniach dotyczących okoliczności, których świadkowie nie pamiętali lub do których wprost wskazywali na brak wiedzy. W zakresie zaś okoliczności wynikających bezpośrednio z dokumentów, w szczególności dokumentów rejestrowych, Sąd dokonywał ustaleń przede wszystkim na podstawie tych dokumentów, traktując zeznania osobowych źródeł dowodowych jedynie jako materiał uzupełniający.

Sąd na podstawie art. 235

2 § 1 pkt 5 k.p.c. pominął zgłoszony przez pozwanego w toku rozprawy wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków P. T. i A. D., uznając, że jego przeprowadzenie zmierzałoby jedynie do przedłużenia postępowania. Wniosek został zgłoszony na zaawansowanym etapie postępowania, zaś zgromadzony materiał dowodowy, obejmujący zarówno obszerną dokumentację, jak i zeznania przesłuchanych już świadków oraz stron, był wystarczający do poczynienia ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Przeprowadzenie kolejnych dowodów osobowych dotyczących okoliczności objętych dotychczasowym postępowaniem dowodowym prowadziłoby zatem wyłącznie do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania.

Na podstawie art. 235

2 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd pominął również wnioski o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania pozwanego D. N. (1) w zakresie wykraczającym poza okoliczność wiedzy, jaka legła u podstaw sporządzenia publikacji objętych podstawą faktyczną powództwa, uznając, że pozostałe okoliczności objęte wnioskami dowodowymi nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości.

W pierwszej kolejności należało odnieść się do podniesionego przez pozwanych zarzutu braku legitymacji biernej D. N. (1), który pozwani wywodzili z faktu, że kwestionowane działania były podejmowane w ramach działalności Stowarzyszenia (...), zaś D. N. (1) występował jako jego przedstawiciel. Zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Okoliczność, że D. N. (1) podejmował kwestionowane działania w ramach działalności Stowarzyszenia (...) i występował jako jego przedstawiciel, nie wyłącza sama przez się jego legitymacji biernej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się bowiem, że działanie osoby fizycznej w imieniu osoby prawnej nie wyłącza jej osobistej odpowiedzialności za naruszenie cudzych dóbr osobistych. W takim przypadku zachowanie może uzasadniać odpowiedzialność zarówno osoby prawnej, jak i osoby fizycznej, która dopuściła się naruszenia, zaś do pokrzywdzonego należy wybór podmiotu, przeciwko któremu skieruje roszczenie

(por. wyrok Sądu Najwyższego z 21 marca 2013 r., III CSK 225/12).

Przechodząc dalej należy wskazać, iż podstawę roszczeń w niniejszej sprawie stanowiły art. 23 i art. 24 k.c., a w przypadku powódki (...) sp. z o.o. także art. 43 k.c.

Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Stosownie do art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego albo zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.

Z kolei zgodnie z art. 43 k.c. przepisy o ochronie dóbr osobistych osób fizycznych stosuje się odpowiednio do osób prawnych. Ochronie podlega w szczególności dobre imię osoby prawnej, określane również jako jej renoma. Dobro to wiąże się ze sposobem postrzegania osoby prawnej przez inne podmioty i ma znaczenie dla jej prawidłowego funkcjonowania. Na możliwość wyróżnienia dóbr osobistych osoby prawnej oraz ich znaczenie dla jej identyfikowania, postrzegania i funkcjonowania wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 13 stycznia 2012 r., I CSK 790/10.

W niniejszej sprawie powodowie D. P. (1) i A. C. (2) twierdzili przede wszystkim, że przedstawiono ich jako osoby związane z tzw. „dziką reprywatyzacją”, środowiskiem przestępczym i kapitałem (...). A. C. (2) zarzucał ponadto bezprawne wykorzystanie jego wizerunku na (...) Mapie Reprywatyzacji. Z kolei powódka (...) sp. z o.o. wskazywała na naruszenie renomy. Według spółki kwestionowane publikacje podważały jej wiarygodność i zaufanie potrzebne w działalności gospodarczej.

Należy zaakcentować, iż o naruszeniu dobra osobistego nie rozstrzyga samo odczucie osoby zainteresowanej. Ocena ma charakter obiektywny i musi uwzględniać okoliczności, w których padła wypowiedź albo ukazała się publikacja. W wyroku z 15 maja 2019 r., II CSK 158/18, Sąd Najwyższy odwołał się do miernika przeciętnej, rozsądnie i uczciwie myślącej osoby. Nie chodzi zatem o ustalenie, jak rzeczywiście zareagowali poszczególni odbiorcy, ale o to, czy dana wypowiedź mogła być podstawą negatywnej oceny w takim obiektywnym ujęciu.

Nie można też stosować selektywnego cytowania poprzez wyciąganie pojedynczych słów z całej wypowiedzi. Przy zarzucie naruszenia dobrego imienia znaczenie ma jej rzeczywista treść, sposób podania i kontekst. Sąd Najwyższy w wyroku z 15 marca 2018 r., III CSK 387/16, zwrócił uwagę na potrzebę uwzględnienia znaczenia użytych słów, ich możliwych konotacji i odniesień, kontekstu sytuacyjnego, rodzaju wypowiedzi oraz zastosowanego środka komunikacji.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, również taki sposób oceny, jak ten zaprezentowany przez Sąd Najwyższy, był potrzebny również tutaj, w szczególności, że część zarzutów powodowie wywodzili nie z jednego zdania, lecz z zestawienia wielu elementów Mapy.

Art. 24 § 1 k.c. rozdziela kwestię naruszenia dobra osobistego od kwestii bezprawności. W postępowaniu należy wykazać dwie okoliczności, a mianowicie występujące zagrożenie naruszenia określonego dobra i cechę bezprawności działania zagrażającego. W wyroku SA w Warszawie z 23.06.2016 r. sąd ten stwierdził, że „na gruncie art. 24 k.c. istnieje specyficzny rozkład ciężaru dowodu. W przepisie tym ustanowione zostało domniemanie bezprawności naruszenia dobra osobistego (art. 23 k.c.). Domniemanie to podlega obaleniu przez wykazanie uprawnienia do określonego działania”. Powód winien, więc w zasadzie wykazać jedynie zagrożenie lub naruszenie dobra osobistego, natomiast strona pozwana, aby się ekskulpować, musiałaby wykazać brak bezprawności w swoim zachowaniu

(S. Kalus [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna (art. 1-125), red. M. Fras, M. Habdas, Warszawa 2018, art. 24).

Zdaniem Sądu, niezwykle istotnym jest również kwestia wolności wypowiedzi. Zgodnie z art. 54 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. Wolność wyrażania opinii chroni również art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Przechodząc do oceny poszczególnych wypowiedzi objętych podstawą faktyczną powództwa oraz stanowisk stron, należało mieć na względzie przede wszystkim tematykę spornych publikacji. Dotyczyły one (...) reprywatyzacji, obrotu nieruchomościami oraz relacji pomiędzy osobami i spółkami pojawiającymi się w tym obszarze. Co istotne, były to kwestie szeroko dyskutowane publicznie. Oczywiście nie znaczy to, że podjęcie tematu ważnego publicznie usprawiedliwiało każdą wypowiedź. Interes publiczny nie daje podstaw do rozpowszechniania nieprawdziwych informacji o faktach ani do stawiania oznaczonym osobom dowolnych zarzutów. Ma jednak znaczenie przy ocenie granic dopuszczalnej krytyki, kontekstu wypowiedzi i podstaw, na których autor oparł swoją ocenę.

Ponadto, należało również odróżnić twierdzenia o faktach od ocen. Dla oceny, czy wypowiedź krytyczna mieści się w granicach chronionych zasadą wolności wypowiedzi jest konieczne jej zakwalifikowanie jako wypowiedzi o faktach lub wypowiedzi ocennej (opinii), chociaż w praktyce rzadko dana wypowiedź przybiera taką jednoznaczną, „czystą” postać. Najczęściej występują w niej - w różnym natężeniu - elementy faktyczne i ocenne, a stopień ich natężenia oraz proporcje, w jakich występują, stanowią podstawę przyjęcia określonego charakteru wypowiedzi. W takich wypadkach należy zbadać, czy w wypowiedzi można wyodrębnić elementy poddające się testowi według kryterium prawda/fałsz, po czym - konsekwentnie - test taki przeprowadzić

(wyrok SN z 18 stycznia 2013 r., IV CSK 270/12).

W ocenie Sądu, należy więc badać całą wypowiedź, jej wydźwięk i sytuację, w której została sformułowana. Agresywne czy kryczyne albo przesadne określenie może być oceną, jeżeli z kontekstu wynika, że autor komentuje znane mu fakty i wyprowadza z nich własny wniosek.

W sprawie niniejszej publikacje zestawiały konkretne dane o osobach, spółkach i relacjach gospodarczych z ocenami dotyczącymi reprywatyzacji i jej następstw. Nie można było stosować jednego miernika do wszystkich tych elementów. Dane o wspólnikach, funkcjach w spółkach czy określonych relacjach podlegały weryfikacji. Przy ocenach należało natomiast sprawdzić, czy miały dostateczną podstawę faktyczną i czy nie wykraczały poza granice dopuszczalnej wypowiedzi. Z tego też powodu Sąd badał każdą z kwestionowanych wypowiedzi w jej kontekście. Samo zestawienie nazwiska powodów z użytym gdzie indziej określeniem dotyczącym przestępczości, reprywatyzacji albo kapitału (...) nie przesądzało jeszcze o treści komunikatu odnoszącego się do tej osoby. Publikacje obejmowały wiele osób i podmiotów, a część najbardziej negatywnych informacji dotyczyła innych osób niż powodowie.

Przeważającą cześć zarzutów powodowie wiązali z (...) Mapą Reprywatyzacji. Sąd nie znalazł jednak podstaw do przyjęcia, że samo umieszczenie powodów na (...) Mapie Reprywatyzacji oznaczało przypisanie im udziału w działalności przestępczej, bezprawnej reprywatyzacji albo świadomego współdziałania z osobami ze środowiska przestępczego lub podmiotami powiązanymi z kapitałem (...). Mapa miała formę interaktywnego schematu obejmującego liczne osoby i podmioty, połączone liniami obrazującymi różnego rodzaju relacje. Po wybraniu poszczególnych osób lub połączeń wyświetlane były dodatkowe informacje dotyczące charakteru przedstawionych powiązań. Obok mapy znajdowały się zakładki poświęcone odrębnym zagadnieniom, w tym „(...)” oraz „(...)”. Sama obecność określonej osoby na schemacie nie była jednak równoznaczna z przypisaniem jej wszystkich informacji, ocen i zarzutów znajdujących się w poszczególnych częściach publikacji. Ponadto, istotne znaczenie dla sposobu odczytania publikacji miała również zamieszczona pod mapą informacja wyjaśniająca jej założenia. Autorzy wskazali, że mapa przedstawia wybrane powiązania o charakterze biznesowym, rodzinnym lub innym, które uznali za istotne dla całościowego spojrzenia na proces reprywatyzacji. Jednocześnie wyraźnie zastrzegli, że jej celem nie jest twierdzenie, iż wszystkie uwidocznione osoby działają wspólnie lub w porozumieniu, ani przesądzanie o czyjejkolwiek osobistej winie lub odpowiedzialności prawnej. Zastrzeżenie to nie mogło samo przez się wyłączać odpowiedzialności za treść publikacji. O tym, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, decydował obiektywny wydźwięk całego przekazu.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie pozostawało ono jednak spójne z konstrukcją Mapy bowiem poszczególne linie miały wskazywać konkretne relacje, których charakter był następnie opisywany, zaś publikacja nie przedstawiała wszystkich znajdujących się na niej osób jako członków jednej grupy ani nie przypisywała im wspólnego działania.

Sąd miał przy tym na uwadze podnoszony przez powodów argument, że naruszenie mogło wynikać nie z pojedynczego zdania, lecz z zestawienia prawdziwych nawet informacji, ich graficznego połączenia oraz umieszczenia w sąsiedztwie treści dotyczących przestępczości, reprywatyzacji i kapitału (...). Co do zasady również taki pośredni komunikat, wynikający z kontekstu, sugestii lub sposobu zestawienia informacji, może podlegać ocenie na podstawie art. 24 k.c. Nie oznacza to jednak, że autorowi publikacji można przypisać każdy wniosek, który potencjalnie da się wyprowadzić z przedstawionego materiału. Rozstrzygające pozostaje to, jaki komunikat wynika z całości publikacji dla przeciętnego, rozsądnego odbiorcy. W niniejszej sprawie Mapa różnicowała rodzaje relacji i zawierała odrębne opisy poszczególnych osób i podmiotów. Najdalej idące informacje o działalności przestępczej przypisano D. L. i V. B., a nie powodom.

Nie można było także pominąć, że poszczególne części publikacji zawierały informacje dotyczące różnych osób. Dotyczyło to w szczególności informacji o postępowaniach karnych, działalności osób związanych ze środowiskiem przestępczym czy relacjach z podmiotami (...). Samo zamieszczenie takich informacji w materiale, w którym przedstawiono również powodów, nie oznaczało jeszcze, że informacje te odnosiły się do powodów.

Sąd nie podzielił więc stanowiska powodów w takim zakresie, w jakim z samego umieszczenia D. P. (1) i A. C. (1) na Mapie oraz przedstawienia na niej podmiotów związanych z Grupą (...) wyprowadzali wniosek, że pozwani przedstawili ich jako uczestników zorganizowanej grupy przestępczej, osoby uczestniczące w działalności mafijnej albo świadomie współdziałające z osobami prowadzącymi działalność przestępczą.

Osobno należało ocenić natomiast konkretne informacje zamieszczone przy poszczególnych osobach i połączeniach. Jeżeli publikacja wskazywała na istnienie określonej relacji gospodarczej, osobowej lub kapitałowej, informacja taka stanowiła twierdzenie o faktach poddające się weryfikacji. W tym zakresie nie było wystarczające odwołanie się do ogólnego charakteru Mapy ani do zamieszczonego pod nią zastrzeżenia. Podobnie same tytuły zakładek „(...)” oraz „(...)” nie mogły być oceniane w oderwaniu od ich treści. Posłużenie się określeniami o jednoznacznie negatywnym wydźwięku zwiększało znaczenie kontekstu, w którym przedstawiono informacje o powodach, nie pozwalało jednak automatycznie przypisać każdej osobie wymienionej w publikacji wszystkich cech, zachowań lub relacji opisanych w tych zakładkach.

W odniesieniu do D. P. (1) przedstawione powiązanie miało konkretną podstawę faktyczną. D. P. (1) i D. L. byli komandytariuszami tej samej spółki - (...) sp. z o.o. sp.k. Komplementariuszem tej spółki była (...) sp. z o.o. Okoliczności te wynikały z danych rejestrowych i odpowiadały zasadniczej treści relacji przedstawionej na Mapie.

Inaczej przedstawiała się sytuacja A. C. (1). Zgromadzony materiał nie dawał podstaw do ustalenia, że był on wspólnikiem D. L. w (...) sp. z o.o. sp.k. A. C. (2) był wspólnikiem (...) sp. z o.o. do 17 marca 2004 r., podczas gdy (...) sp. z o.o. sp.k. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w 2008 r. Powiązanie A. C. (1) z tym kręgiem podmiotów wynikało z wcześniejszego uczestnictwa w (...) oraz z jego związków z (...), która po jego wykreśleniu posiadała w (...) taką samą liczbę udziałów. Nie było zatem podstaw do przyjęcia bezpośredniej relacji gospodarczej pomiędzy A. C. (1) a D. D. (2) stwierdzenie tej nieścisłości nie było równoznaczne z przyjęciem, że pozwani przypisali A. C. (2) udział w działalności przestępczej.

W zakładce „(...)” przedstawiono tezę autorów o występowaniu w procesie (...) reprywatyzacji osób związanych ze środowiskiem przestępczym. W tym kontekście opisano przede wszystkim D. L., przytaczając dotyczące go informacje o postępowaniach karnych oraz informacje publikowane wcześniej w prasie. Następnie przedstawiono jego relacje gospodarcze z innymi osobami i podmiotami, w tym z D. P. (1) poprzez E. - (...). Publikacja nie zawierała natomiast twierdzenia, że D. P. (1) uczestniczył w działalności przestępczej D. L., wiedział o takiej działalności albo współdziałał z nim w jej prowadzeniu. Również w odniesieniu do A. C. (1) zakładka nie zawierała twierdzenia o jego uczestnictwie w zorganizowanej przestępczości. Jego nazwisko pojawiało się w związku z przedstawianą przez autorów strukturą podmiotów gospodarczych.

Zdaniem Sądu nie było zatem podstaw do utożsamienia informacji o relacjach gospodarczych i korporacyjnych z zarzutem uczestnictwa w działalności przestępczej. Tytuł zakładki miał niewątpliwie negatywny wydźwięk, lecz odnosił się do przedstawionego przez autorów szerszego problemu obecności osób ze środowiska przestępczego w procesach związanych z (...) reprywatyzacją. Nie wynikało z niego, że każda osoba, której relacje gospodarcze opisano w tej części publikacji, została uznana za członka takiej grupy.

Sąd miał przy tym na uwadze, że w zakładce opisano również ciąg relacji dotyczących O., (...)Limited i spółki (...), łączony przez autorów z D. L. i V. B. odtworzenie wszystkich transakcji i stosunków korporacyjnych pomiędzy tymi podmiotami nie było jednak konieczne dla rozstrzygnięcia roszczeń powodów. Treści te dotyczyły przede wszystkim osób i podmiotów innych niż powodowie, a dla oceny ich dóbr osobistych istotne było to, jaki konkretny komunikat publikacja formułowała wobec nich. Z samego zestawienia tych wątków z opisem relacji gospodarczych powodów nie wynikało przypisanie powodom działalności D. L. lub V. B.

Podobnie przedstawiała się zarzut dotyczący zakładki „(...)”. Powodowie wywodzili z jej treści, że pozwani przypisali im związki z (...) kapitałem. Takiego stwierdzenia nie zawierała jednak sama publikacja. Zakładka koncentrowała się przede wszystkim na osobie S. B. (1) i innych osób przedstawionych przez autorów jako związane z Grupą (...) lub jej otoczeniem. Rozróżnienie tych osób ma w tej sprawie znaczenie. S. B. (2) występował w dokumentacji rejestrowej opisanych wcześniej spółek. Natomiast S. B. (1) senior był już przed publikacją Mapy przedstawiany w prasie jako „osoba kontrolująca” Grupę (...). W publikacjach dotyczących planowanego udziału (...) w prywatyzacji (...) rozróżniano S. B. (1) seniora i jego syna S. B. (2), a wypowiedzi dotyczące planów Grupy (...) przypisywano seniorowi. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że autorzy Mapy połączyli w tym miejscu informacje dotyczące dwóch różnych osób tylko dlatego, że w dokumentacji KRS dotyczącej części spółek występował S. B. (2). Jednocześnie informacje dotyczące wieloletniej działalności S. B. (1) seniora w (...) nie pozostawały bez podstawy faktycznej. Materiał dowodowy obejmował publikację z 1995 r., w której przedstawiono go jako dyrektora (...) przedstawicielstwa (...), dokument odnoszący się do jego wieloletniego pobytu w (...) oraz dokument potwierdzający pełnienie przez niego funkcji przy Ambasadzie Republiki (...) w M.. Jeszcze przed opublikowaniem Mapy w prasie ukazywały się również materiały przedstawiające działalność (...) w kontekście relacji (...).

W ocenie Sądu materiał dowodowy potwierdzał więc istnienie podstaw do publicznego opisywania relacji S. B. (1) seniora z (...) oraz jego związku z Grupą (...)

W ocenie Sądu, pozwani dysponowali zatem materiałami pozwalającymi na postawienie w debacie publicznej pytania o znaczenie tych powiązań i na krytyczne przedstawienie (...) kontekstu działalności osób wiązanych nawet pośrednio z Grupą (...) Czym innym byłoby natomiast przyjęcie jako udowodnionego faktu, że sami powodowie pozostawali w osobistych relacjach z (...) (...) albo że powodowa spółka reprezentowała (...) kapitał. Takiego ustalenia Sąd nie poczynił.

Przy ocenie bezprawności nie można było pominąć, że pozwani wypowiadali się w sprawie mającej charakter publiczny, posługując się materiałami, które funkcjonowały w przestrzeni publicznej jeszcze przed powstaniem Mapy. W takim kontekście publicystyczne zestawienie osoby przedstawianej wcześniej jako kontrolująca Grupę (...) z udokumentowanymi informacjami o jej wieloletniej działalności związanej z (...) miało dostateczną podstawę faktyczną.

Kolejny zarzut powodów dotyczył przedstawienia ich oraz podmiotów związanych z Grupą (...) jako uczestników tzw. „(...)”. Przy ocenie tego zarzutu należało uwzględnić znaczenie, jakie określeniu temu nadawali sami autorzy (...) Mapy Reprywatyzacji. W zakładce wyjaśniającej to pojęcie odnosili je do zwrotu nieruchomości w naturze lub wypłacania odszkodowań osobom niepowiązanym rodzinnie z dawnymi właścicielami lub ich spadkobiercami, handlu roszczeniami reprywatyzacyjnymi i ich skupowania przez pośredników oraz braku poszanowania praw lokatorów reprywatyzowanych kamienic. Określenie „dzika reprywatyzacja” miało zatem w publikacjach pozwanych charakter publicystyczny i wartościujący, jednak nie można było nadawać mu znaczenia szerszego niż wynikające z kontekstu konkretnych wypowiedzi. W szczególności samo użycie tego określenia nie było równoznaczne z postawieniem określonej osobie zarzutu popełnienia przestępstwa.

We wpisie z 23 czerwca 2017 r. D. N. (1) wskazał: „Moje drogi z ministrem A. przecięły się gdy zajmowaliśmy się ochroną modernistycznej powojennej architektury (uratowaliśmy pawilon (...) przed wyburzeniem) oraz badaliśmy związki między osobami parającymi się dziką reprywatyzacją. W ten sposób trafiliśmy na spółkę deweloperską (...)”. Wypowiedź ta wyjaśniała sposób, w jaki zainteresowanie pozwanego problematyką reprywatyzacji doprowadziło go do podjęcia tematu (...) (...). Nie zawierała twierdzenia, że którykolwiek z powodów popełnił przestępstwo.

Osobno należało ocenić wpis D. N. (1) z 21 listopada 2017 r., w którym stwierdził: „Spółki związane z grupą (...) brały udział w (...). Przejęły m.in. działkę na Placu (...) i kamienicę na (...)na (...) (...)”. Wypowiedź ta miała bardziej konkretny charakter, ponieważ odwoływała się do oznaczonych nieruchomości.

Z ustalonego stanu faktycznego wynikało, że nieruchomość położona przy Placu (...) była wcześniej przedmiotem postępowania dekretowego, w którym prawo użytkowania wieczystego ustanowiono na rzecz K. T. i V. O., osób niezwiązanych z powodami. Dopiero po przekształceniu tego prawa we własność nieruchomość została w 2013 r. sprzedana (...) sp. z o.o., reprezentowanej przy transakcji przez P. D., występującego również w organach (...) sp. z o.o. Nie ustalono natomiast, aby powodowie uczestniczyli w postępowaniu dekretowym prowadzącym do ustanowienia prawa na rzecz T. i O..

Podobnie w odniesieniu do nieruchomości przy ul. (...) postępowanie dekretowe zakończyło się ustanowieniem prawa użytkowania wieczystego na rzecz innych osób. Nieruchomość była następnie przedmiotem dalszego obrotu, w którym występowała również spółka (...). Niezależnie od tego w księdze wieczystej ujawnione były na rzecz A. C. (1) roszczenia wynikające z umów z 1995 i 2000 r. Materiał dowodowy nie dawał jednak podstaw do utożsamienia tych roszczeń z uczestnictwem A. C. (1) w późniejszym postępowaniu dekretowym.

W świetle tych ustaleń wypowiedź z 21 listopada 2017 r. była uproszczona i wymagała oceny w dwóch płaszczyznach. W warstwie faktycznej istniał rzeczywisty związek spółek ujmowanych w ramach Grupy (...) z obrotem wskazanymi nieruchomościami, które wcześniej były przedmiotem postępowań dekretowych. Nie wykazano natomiast, aby powodowie uczestniczyli w postępowaniach dekretowych prowadzących do ustanowienia praw na rzecz pierwotnych beneficjentów tych decyzji. W warstwie ocennej sformułowanie, że spółki związane z Grupą (...) „brały udział w (...)”, stanowiło publicystyczną kwalifikację ich związku z nieruchomościami o reprywatyzacyjnej historii. Nie mogło być ono utożsamiane z precyzyjnym twierdzeniem, że spółki te były stronami postępowań dekretowych albo bezpośrednimi beneficjentami decyzji reprywatyzacyjnych. Użyte w kolejnym zdaniu określenie „przejęły” wskazywało na nabycie nieruchomości, lecz również nie określało trybu, w jakim do tego nabycia doszło.

Tak rozumiana wypowiedź nie uzasadniała przypisania jej dalej idącego znaczenia, na którym powodowie opierali żądania. Wpis nie stwierdzał, że A. C. (2), D. P. (1) lub powodowa spółka bezprawnie uzyskali decyzje reprywatyzacyjne, popełnili przestępstwo albo uczestniczyli w zorganizowanym procederze przestępczym. Krytyczna ocena została oparta na istniejącym związku spółek z obrotem nieruchomościami o reprywatyzacyjnej historii. Nawet przy uwzględnieniu publicystycznego uproszczenia co do charakteru tego udziału zakres rozbieżności pomiędzy wypowiedzią a ustalonymi faktami nie odpowiadał treści i ciężarowi zarzutów, których odwołania domagali się powodowie.

Osobno należało ocenić wypowiedzi D. N. (1) formułowane bezpośrednio przy prezentacji (...) Mapy Reprywatyzacji. W trakcie konferencji z 13 września 2016 r. pozwany wskazywał na powiązania osób i spółek związanych z Grupą (...) z D. L., D. P. (1), A. C. (1) i S. B. (1). Odnosząc się do S. B. (1), mówił o jego wieloletnich interesach w (...) i powoływał się na publikacje prasowe dotyczące (...) kapitału. Podsumowując ten wątek stwierdził, że firma „bardzo silnie związana z (...) i reprezentująca (...) kapitał bierze udział w prywatyzacji publicznego majątku”, a biznesowym partnerem osób związanych z tą grupą był J.L. Wypowiedzi te miały ostry i jednoznacznie krytyczny charakter. Także w ich przypadku konieczne było jednak rozdzielenie twierdzeń odnoszących się do konkretnych osób. Informacje o działalności w (...) odnosiły się bezpośrednio do S. B. (1) i znajdowały podstawę w zgromadzonym materiale. Relacja gospodarcza z D. L. została natomiast wykazana bezpośrednio w odniesieniu do D. P. (1) poprzez E.-(...). Nie wynikało z tego, że A. C. (2) lub D. P. (1) przypisano działalność przestępczą D. L. albo osobiste reprezentowanie (...) kapitału.

W programie T. Ż. z 15 września 2016 r. D. N. (1) wypowiadał się o nieruchomościach, reprywatyzacji, reaktywacji spółek i przedstawianych na Mapie powiązaniach, a w końcowej części w kontekście Grupy (...) , odniósł się do kwestii własnego bezpieczeństwa i potrzeby zainteresowania sprawą służb. Wypowiedź ta wzmacniała krytyczny wydźwięk przekazu, nie zawierała jednak skonkretyzowanego zarzutu popełnienia przestępstwa przez któregokolwiek z powodów.

Podobnie w wypowiedzi opublikowanej 19 września 2016 r. pozwany mówił o dowodach na funkcjonowanie zorganizowanej grupy przestępczej wykorzystującej reprywatyzację, wskazując w tym kontekście między innymi na D. D. (1) wątek Grupy (...) wiązał przede wszystkim z D. P. (2) i problematyką Ministerstwa Obrony Narodowej. Negatywnych określeń odnoszących się do działalności przestępczej nie można było automatycznie przenosić na powodów tylko dlatego, że byli oni przedstawieni na tej samej Mapie.

Analogicznie przedstawiały się późniejsze publikacje odnoszące się do (...) Mapy Reprywatyzacji. We wpisie z 11 maja 2017 r. D. N. (1) opublikował zmodyfikowaną wersję Mapy, opatrując ją stwierdzeniem „Niedługo będziemy mogli powiedzieć bingo” i oznaczając czarnymi krzyżykami część przedstawionych na niej osób. W komentarzu wyjaśnił, że krzyżyki oznaczają osoby zatrzymane przez organy ścigania. Komunikat dotyczący zatrzymań odnosił się zatem do osób oznaczonych krzyżykiem, a nie do wszystkich osób znajdujących się na Mapie. Wpis nie wskazywał A. C. (1) ani D. P. (1) jako osób zatrzymanych. Nie było więc podstaw do przenoszenia informacji dotyczącej oznaczonej części osób na wszystkich uczestników Mapy.

W ten sam sposób przedstawiał się wpis Stowarzyszenia (...) z 14 września 2017 r. Stowarzyszenie wskazało, że Mapa przedstawiała powiązania pomiędzy urzędnikami, prawnikami i biznesmenami, „którzy stali się beneficjentami procesu (...) w W.”, a następnie podało, że wielu jej „bohaterów” nie pełni już funkcji albo przebywa w areszcie. Użycie określeń „wielu” i odniesienie do dalszych losów części osób nie oznaczało, że informacja o aresztowaniu dotyczy każdego podmiotu przedstawionego na Mapie. W dalszej części tego wpisu Stowarzyszenie opisało proces z Grupą (...) i J. M. oraz okoliczności dotyczące nieruchomości przy ul. (...) O. i relacji z D. L. i Z. B. Treści te dotyczyły innych osób i podmiotów. Szczegółowe rozstrzygnięcie prawdziwości każdego elementu przedstawionego tam ciągu relacji nie było konieczne do oceny roszczeń powodów, skoro publikacja nie przypisywała im opisanych tam działań.

Osobno należało ocenić wpis D. N. (1) z 10 lipca 2019 r. o treści: „Sąd mnie właśnie uniewinnił w sprawie wytoczonej przez (...), C. i (...). Sprawa dotyczyła Mapy Reprywatyzacji i powiązań wyżej wymienionych z osobami z półświatka i (...) (...). Pracownicy grupy (...) założyli restaurację (...)”. W tym przypadku informacja o „powiązaniach” została odniesiona również do A. C. (1).

Wpis został opublikowany bezpośrednio po wydaniu przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wyroku uniewinniającego D. N. (1) w sprawie II K 815/16, dotyczącej między innymi publikacji (...) Mapy Reprywatyzacji i wypowiedzi jej towarzyszących. W tym kontekście sformułowanie „sprawa dotyczyła” miało przede wszystkim charakter skrótowego opisu przedmiotu zakończonego wówczas postępowania karnego i sporu wokół Mapy. Użyte określenie „powiązania” należało odczytywać w kontekście Mapy, która przedstawiała relacje o różnym charakterze i stopniu bezpośredniości. W odniesieniu do osób opisywanych jako związane z półświatkiem istniała udokumentowana relacja gospodarcza D. P. (1) z D. L. oraz pośredni łańcuch relacji korporacyjnych dotyczący A. C. (1), przy czym Sąd nie ustalił bezpośredniej relacji gospodarczej A. C. (1) z D. Ł. odniesieniu do wątku (...) ustalono rzeczywiste związki S. B. (1) z (...) oraz jego relacje korporacyjne z podmiotami Grupy (...). Wpis nie był zatem precyzyjnym opisem rodzaju i bezpośredniości poszczególnych relacji, lecz skrótowym odniesieniem do przedmiotu sporu wokół Mapy. Nie dawał podstaw do przyjęcia, że A. C. (2) osobiście należał do półświatka lub pozostawał osobiście związany z (...) (...) - takiej treści wpis wprost nie zawierał.

W ocenie Sądu, formułowanie wpisu było skrótowe i mogło wywoływać negatywne skojarzenia, jednakże oceniane w kontekście wskazanego w nim przedmiotu sprawy karnej oraz Mapy nie uzasadniało nadania mu dalej idącego znaczenia, zgodnie z którym A. C. (2) miał należeć do środowiska przestępczego, uczestniczyć w działalności przestępczej albo osobiście pozostawać w relacjach z (...) (...).

Na ocenę cywilnoprawną nie wpływał wiążąco wynik postępowania karnego. Zgodnie z art. 11 k.p.c. sąd w postępowaniu cywilnym wiążą ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa. Wyrok uniewinniający z 10 lipca 2019 r. został następnie uchylony, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. W dacie orzekania postępowanie karne toczyło się ponownie przed sądem pierwszej instancji. Nie istniało zatem orzeczenie, którego ustalenia wiązałyby Sąd na podstawie art. 11 k.p.c.

Osobno należało ocenić zarzut naruszenia prawa A. C. (1) do wizerunku. Wizerunek człowieka stanowi dobro osobiste podlegające ochronie na podstawie art. 23 i 24 k.c., zaś jego rozpowszechnianie podlega ponadto regulacji art. 81 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 81 ust. 1 tej ustawy rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. W braku wyraźnego zastrzeżenia zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli osoba ta otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie. Stosownie do art. 81 ust. 2 pkt 1 zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku osoby powszechnie znanej, jeżeli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych, zawodowych.

Wyjątek przewidziany w art. 81 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wymaga łącznego spełnienia dwóch przesłanek: przedstawiona osoba musi być osobą powszechnie znaną, a wizerunek musi zostać wykonany w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych lub zawodowych.

W okolicznościach niniejszej sprawy ocena tych przesłanek wymagała uwzględnienia aktywności A. C. (1) sprzed publikacji Mapy. Od wielu lat prowadził on działalność gospodarczą na rynku nieruchomości i inwestycji, a na stronie S. (...) (1) był przedstawiany jako „Współwłaściciel grupy kapitałowej (...)”. Jednocześnie uczestniczył w (...), w tym w (...), a jego aktywność rajdowa i wizerunek były wcześniej publikowane w ogólnodostępnych mediach internetowych. Nie chodziło zatem o rozpoznawalność wywołaną dopiero sporną publikacją, lecz o publicznie prezentowaną wcześniej aktywność zawodową i sportową. Fotografia wykorzystana na Mapie pochodziła z(...)., a więc z publicznego wydarzenia sportowego pozostającego w związku z aktywnością sportową rodziny C. i sponsoringiem Grupy (...). W wydarzeniu tym jako zawodnik uczestniczył Ś. C., którego udział w (...) był sponsorowany przez Grupę (...). Sam A. C. (2) również publicznie uczestniczył w (...), a jego wizerunek był w związku z tą aktywnością rozpowszechniany. W tych konkretnych okolicznościach wykonanie fotografii pozostawało w związku z publicznie prezentowaną aktywnością sportową i zawodową A. C. (1), a nie z jego życiem prywatnym.

W tych okolicznościach Sąd uznał, że A. C. (2) należał (w kręgu odbiorców zainteresowanych rynkiem nieruchomości i sportami motorowymi) do osób powszechnie znanych w rozumieniu art. 81 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a wykorzystana fotografia została wykonana w związku z publicznie prezentowaną aktywnością zawodową i sportową.

Z tych przyczyn rozpowszechnienie fotografii nie wymagało odrębnego zezwolenia A. C. (1) na podstawie art. 81 ust. 1 tej ustawy i nie stanowiło bezprawnego naruszenia jego prawa do wizerunku. Sposób wykorzystania fotografii nie nadawał też przedstawionym na Mapie informacjom znaczenia dalej idącego niż wynikające z samej treści publikacji.

Zdaniem Sądu konieczne jest także poddanie analizie sposobu przygotowania (...) Mapy Reprywatyzacji i źródła, z których korzystali jej autorzy. Powodowie zarzucali, że pozwani przed publikacją nie sprawdzili dostatecznie zgromadzonych informacji, nie zwrócili się do powodów o stanowisko i nie zachowali wymaganej staranności przy rozpowszechnianiu informacji mogących godzić w dobre imię.

Zdaniem Sądu, do pozwanych nie można było wprost zastosować szczególnego standardu staranności i rzetelności dziennikarskiej z art. 12 ust. 1 Prawa prasowego. Przy opracowywaniu Mapy nie występowali jako dziennikarze. Nie zwalniało ich to jednak z obowiązku rozsądnej weryfikacji faktów, zwłaszcza przy zarzutach mogących poważnie oddziaływać na reputację oznaczonych osób. Zakres tej staranności należało ocenić z uwzględnieniem rodzaju publikacji, wagi podawanych informacji, dostępnych źródeł i możliwych skutków publikacji.

W ocenie Sądu materiał dowodowy nie potwierdził, aby Mapa powstała wyłącznie na podstawie przypuszczeń jej autorów. Prace trwały dłuższy czas, przy udziale wielu osób. Korzystano z danych Krajowego Rejestru Sądowego, ksiąg wieczystych, dokumentów dotyczących reprywatyzacji, materiałów prasowych i innych publicznie dostępnych źródeł. Autorzy zestawiali te informacje i analizowali relacje osobowe oraz gospodarcze. Znamienna część informacji dotyczących powodów i podmiotów związanych z Grupą (...) miała oparcie w dokumentach rejestrowych lub innych dokumentach.

Pomimo, iż nie wszystkie informacje przedstawiono równie precyzyjnie, to nieścisłości te nie dawały jednak podstaw do wniosku, że cała Mapa była materiałem nierzetelnym albo, że wszystkie przedstawione w niej relacje zostały stworzone bez podstawy faktycznej. Nie bez znaczenia pozostawał przedmiot publikacji. Mapa dotyczyła sprawy publicznej i miała pokazywać relacje osobowe oraz gospodarcze, które według jej autorów pomagały zrozumieć mechanizmy związane z (...) reprywatyzacją. Sam ten cel wyjaśniał niejako charakter publikacji i sposób, w jaki należało odczytywać użyte w niej oceny.

Odpowiadając na zarzut powodów, którzy wiązali działania D. N. (1) i Stowarzyszenia z ich wcześniejszym sporem o dalsze funkcjonowanie klubu (...) należy wskazać, że sam wcześniejszy konflikt nie wystarczał do przyjęcia, że Mapa była działaniem odwetowym wobec powodów. Jej zakres był znacznie szerszy. Obejmowała wiele osób, podmiotów i nieruchomości niezwiązanych z tym sporem. Motyw działania mógł mieć znaczenie przy ocenie całokształtu okoliczności, ale nie zastępował analizy treści konkretnych publikacji i ich podstaw faktycznych.

Reasumując, po ocenie wszystkich objętych żądaniem publikacji Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia bezprawnego naruszenia dóbr osobistych powodów. W części przypadków przypisywany przez powodów komunikat nie wynikał z treści publikacji ocenianej obiektywnie i w całym kontekście. W innych publikacjach przedstawiano rzeczywiste relacje gospodarcze lub korporacyjne albo formułowano oceny mające dostateczną podstawę w ustalonych faktach. Stwierdzone nieścisłości nie miały takiego charakteru i ciężaru, aby w realiach sprawy uzasadniały zastosowanie żądanych środków ochrony.

Skoro nie stwierdzono bezprawnego naruszenia, nie było potrzeby osobnego badania, czy każde z żądanych oświadczeń miało właściwą treść, formę, miejsce i czas publikacji. Środki służące usunięciu skutków naruszenia z art. 24 § 1 k.c. mogą być zastosowane dopiero wtedy, gdy samo naruszenie zostanie stwierdzone. Z tych samych przyczyn nie było podstaw do uwzględnienia roszczeń pieniężnych z art. 448 § 1 k.c. Powodowie wiązali je z zarzucanym pozwanym bezprawnym naruszeniem dóbr osobistych. Skoro tej przesłanki nie wykazano, żądania zapłaty odpowiednich sum pieniężnych również podlegały oddaleniu (pkt I wyroku).

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., stosując zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy. Powodowie przegrali proces w całości, dlatego powinni zwrócić pozwanym poniesione przez nich koszty. Na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. Pozostawiono ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu (pkt II wyroku).

Uzasadnienie liczy 130 766 znaków.

Dokument w bazie źródłowej