Sygn. akt I ACz 513/16
POSTANOWIENIE
Dnia 6 kwietnia 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSA Wojciech KościołekSędziowie:SAJerzy Bess
SO (del.) Beata Kurdziel (spr.)po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. w Krakowiena posiedzeniu niejawnymsprawy z powództwa M. B. o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Składu Sądu Okręgowego wKrakowie z dnia 20 listopada 2015r., sygn. akt I C 1474/15postanawia:oddalić zażalenie.
UZASADNIENIEpostanowienia z dnia 6 kwietnia 2016 roku
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 20 listopada 2015 roku Przewodniczący składuSądu Okręgowego w Krakowie zarządził zwrot pozwu M. B. o zapłatę.
W uzasadnieniu wskazano, że do Sądu Okręgowego w Krakowie skierowane zostałypisma M. B. z dnia 9 i 11 lipca 2015 r., które sprecyzowane zostały jako pozwy o odszkodowanie odpowiednio w kwocie 1 000 000 zł i 2 000 000 zł przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezesa Sądu Rejonowego (...)w (...). Powód przywołał szereg zarzutów pod adresem sędziego rozpoznającego sprawę o sygn. akt XIV K 879/13/S, dotyczących „pogwałcenia przepisów kpk, kpc i Konstytucji”, bliżej nieoznaczonej decyzji podjętej podczas rozprawy, zignorowania jego pism, wydania postanowienia o zatrzymaniu, a także szykanowania jego osoby i znęcania się nad nim. Powód sformułował także liczne, bliżej niesprecyzowane zarzuty pod adresem innych sędziów, określając ich przymiotnikiem „zły”, jak również wobec Prokuratora Prokuratury Rejonowej (...)w K. i Prezesa Sądu Rejonowego (...)w K.. Zarządzeniem z dnia 11 września 2015 r. doręczonym w dniu 12 października 2015 r. powód został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych pozwu poprzez wskazanie swojego numeru PESEL i NIP, sprecyzowanie (oznaczenie) strony pozwanej oraz podanie jej siedziby/adresu, dokładne sprecyzowanie żądania pozwu, tj. podanie zasądzenia jakiej kwoty się domaga, przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, w szczególności wskazanie, czy domaga się odszkodowania z tytułu szkody majątkowej czy też zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę, wskazanie działań strony pozwanej, z zaistnieniem których wiąże jej odpowiedzialność oraz opisanie szkody/krzywdy, jaka została mu wyrządzona wskutek tych zachowań, jaka to jest szkoda/krzywda i na czym polega, uzasadnienie wysokościdochodzonej kwoty, powołanie dowodów na poparcie przytoczonych twierdzeń, przedłożenieodpisu pozwu i dalszych pism, a także uiszczenie opłaty sądowej od pozwu w kwocie100 000 zł w terminie tygodniowym od doręczenia wezwania pod rygorem zwrotu pozwu.W pismach z dnia 19 października 2015 r. powód złożył wniosek o zwolnienie od kosztów
sądowych, a nadto powołał się na dwa pozwy o wypłatę odszkodowania w kwotach 3 000 000 zł i 44 000 000 zł. Ponownie przytoczył zarzuty wobec sędziego prowadzącego sprawę o sygn. akt XIV K 879/13/S, innych sędziów i prokuratorów, jak również dołączył pisma datowane na dzień 12 i 13 lipca 2015 r. zawierające odpowiednio „extra dodatkowy wniosek o wypłatę odszkodowania” oraz „super extra dodatkowy wniosek o wypłatę odszkodowania”.
Powołując treść art. 130 § 1 i 2 k.p.c. Przewodniczący wskazał, że pozew jakowniosek o udzielenie sądowej ochrony prawnej musi zawierać dokładne określenie żądania,uzasadnione i skonkretyzowane przytoczonymi okolicznościami faktycznymi. Powód,pomimo wniesienia pism z dnia 19 października 2015 r. w terminie tygodniowym od dniadoręczenia wezwania nie uzupełnił w sposób właściwy określonych w tym wezwaniu brakówformalnych pozwu. W szczególności powód nie sprecyzował okoliczności faktycznychuzasadniających jego żądanie, ograniczając się do chaotycznego przywołania szeregunieskonkretyzowanych zarzutów pod adresem sędziów, prokuratorów i Prezesa SąduRejonowego (...)w K.. W tym zakresie powód powielił treśćwcześniejszych pism, zaś jego wywody należy uznać w znacznej mierze za niezrozumiałe. Na podstawie treści pozwu oraz pisma z dnia 19 października 2015 r. nie jest możliwejednoznaczne ustalenie podstaw faktycznych żądań powoda, który odwołuje się do licznychpostępowań sądowych, decyzji procesowych i formułuje niemożliwe do bliższegosprecyzowania zarzuty pod adresem szerokiego grona sędziów i prokuratorów.W wypowiedziach powoda na pierwszy plan wysuwają się zarzuty pod adresem sędziegoprowadzącego sprawę o sygn. akt XIV K 879/13/S, nie mniej jednak powód nie sprecyzowałzachowań tego sędziego, z którymi wiąże odpowiedzialność strony pozwanej w sposób, któryumożliwiałby nadanie niniejszej sprawie dalszego biegu. Powód nie przywołał równieżokoliczności dotyczących szkody, którą miałby ponieść, nie określił, czy jest to szkodamajątkowa czy niemajątkowa, a także na czym miałaby ona polegać. Powód w żaden sposóbnie uzasadnił także wysokości dochodzonych kwot, przy czym kwoty, które wskazał w piśmie z dnia 19 października 2015 r. różnią się od kwot określonych w pismach z dnia 9 lipca i 11 lipca 2015 r. Bez dokładnie określonego żądania w pozwie nie jest możliwe rozpoznanie istoty sprawy, przy czym przy braku danych o faktach nie sposób zastosować w sprawie prawa materialnego. Ponieważ braki formalne uniemożliwiające nadanie pismom M. B. dalszego biegu nie zostały uzupełnione pomimo stosownego wezwania,uzasadniony był zwrot pozwu na podstawie art. 130 § 2 k.p.c.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł powód M. B., wskazując, iżstanowi fałszerstwo i kolejny kardynalny błąd kolejnego „złego” sędziego I. D., a jego treść jest „kuriozalna” i „niemerytoryczna”. Skarżący podał, że wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej od pozwu jest bezzasadne, albowiem wystąpił z pisemnym wnioskiem o zwolnienie od opłat sądowych. W dalszej części zażalenia powielił argumenty przedstawionewe wcześniejszych pismach procesowych, w szczególności w piśmie z dnia 19 października2015 r., stwierdzając, że dalsze precyzowanie nie jest konieczne po wnikliwym przeczytaniuwszystkich przedłożonych do akt sprawy dokumentów.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Argumenty podniesione przez skarżącego nie mogą podważyć zaskarżonegozarządzenia. Zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c. na stronie spoczywa obowiązek dostosowaniapodejmowanych przez nią czynności do wymagań prawa. W celu uzupełnienia lubpoprawienia pisma procesowego przewodniczący wydaje zarządzenie, w którym określa wsposób dokładny zarówno braki formalne oraz termin ich uzupełnienia, jak i skutkiniezachowania tego terminu, a więc zwrot pisma. Ustawa nie określa bliżej zawartego wpowołanym przepisie pojęcia warunków formalnych, niespełnienie których uzasadnia ichusunięcie w trybie określonym w art. 130 k.p.c. Należy przyjąć, że przez braki formalne,możliwe do usunięcia w omawianym trybie, rozumiane są wymagania ogólne pismprocesowych określone w art. 126-129 k.p.c. i warunki ustanowione dla poszczególnychrodzajów pism (art. 187 k.p.c. w odniesieniu do pozwu). Wymogiem formalnym pozwu jestm.in. dokładnie określone żądanie, które ma spełnić pozwany oraz przytoczenie okolicznościfaktycznych uzasadniających żądanie. Wskazać należy, że żądanie, jako jeden z dwóchistotnych obligatoryjnych warunków pozwu, stanowi treść powództwa.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, obszerne pisma inicjujące niniejsze postępowanienie zawierają elementów niezbędnych do nadania sprawie dalszego biegu. Z treści pozwu ipisma powoda stanowiącego odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnychpozwu nie da się wywnioskować, jakie jest żądanie powoda. Powód sformułował je w sposóbchaotyczny, nieprecyzyjny i wadliwy składniowo. Nie sprecyzował w stopniuwystarczającym podstaw faktycznych swego żądania. Powołując szereg okolicznościstanowiących w ocenie skarżącego przejaw szykanowania jego osoby, nie przedstawiłkonkretnych zachowań wymienionych funkcjonariuszy publicznych, które mogłyby stanowićpodstawę odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa. Pisma procesowe składaneprzez skarżącego w znacznej mierze stanowią odzwierciedlenie prywatnych opinii powoda na
temat kompetencji opisywanych osób, nie odwołują się natomiast do konkretnych wydarzeń,które mogłyby podlegać ocenie Sądu z punktu widzenia przesłanek odpowiedzialnościodszkodowawczej strony pozwanej. Powód nie przedstawił również okolicznościdotyczących charakteru rzekomej szkody, której restytucji domaga się w niniejszympostępowaniu. Wystarczająco sprecyzowana nie została także treść żądania powoda, którypomimo wezwania nie wskazał, czy dochodzona kwota stanowi odszkodowanie czyzadośćuczynienie za doznaną krzywdę. Nie zostały usunięte rozbieżności co do wysokościżądania, które pozwany w kolejnych pismach określił na odmienne kwoty.
Powyższe braki formalne pozwu trafnie określił Przewodniczący w SądzieOkręgowym jako podlegające uzupełnieniu w trybie art. 130 k.p.c. i prawidłowo wezwał doich usunięcia zarządzeniem z dnia 11 września 2015 r. Ponieważ powód nie uczynił zadośćwezwaniu w terminie wyznaczonym, prawidłowo zarządzono zwrot pozwu.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 398 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.