Art. 18. Współdziałanie organów

1. Organ do spraw polityki senioralnej, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego oraz minister właściwy do spraw zdrowia współdziałają w celu zapewnienia spójnego funkcjonowania opieki długoterminowej i jednolitych standardów jej jakości.

2. Współdziałanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:

1) podejmowanie działań usprawniających funkcjonowanie opieki długoterminowej oraz mających na celu poprawę jakości usług i świadczeń opieki długoterminowej;

2) prowadzenie działań informacyjno-edukacyjnych dotyczących opieki długoterminowej;

3) inicjowanie i wspieranie badań naukowych dotyczących standardów jakości oraz rozwoju usług i świadczeń opieki długoterminowej, w tym usług i świadczeń udzielanych w środowisku lokalnym;

4) opracowywanie i wdrażanie rozwiązań wspierających funkcjonowanie opieki nieformalnej.

Komentarz do Art. 18.

Przepis określa zasady współdziałania podmiotów odpowiedzialnych za politykę senioralną, zabezpieczenie społeczne i zdrowie. Organ do spraw polityki senioralnej, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego oraz minister właściwy do spraw zdrowia mają współdziałać w celu zapewnienia spójnego funkcjonowania opieki długoterminowej oraz jednolitych standardów jej jakości. Oznacza to, że działania tych organów powinny być ukierunkowane na wspólne i zgodne rozwijanie tego obszaru, a nie prowadzone niezależnie od siebie.

Ustęp 2 wskazuje najważniejsze formy takiego współdziałania. Obejmują one przede wszystkim działania usprawniające funkcjonowanie opieki długoterminowej oraz służące poprawie jakości usług i świadczeń. Przepis przewiduje także prowadzenie działań informacyjno-edukacyjnych dotyczących tej opieki, co wiąże się z przekazywaniem informacji i upowszechnianiem wiedzy na jej temat.

Kolejnym elementem jest inicjowanie i wspieranie badań naukowych dotyczących standardów jakości oraz rozwoju usług i świadczeń. Zakres badań obejmuje również usługi i świadczenia udzielane w środowisku lokalnym. Ostatnim wskazanym kierunkiem jest opracowywanie i wdrażanie rozwiązań wspierających funkcjonowanie opieki nieformalnej.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu wspólnego zakresu działań organów publicznych. Obejmuje on organizację i jakość opieki długoterminowej, informowanie i edukację, rozwój wiedzy oraz wsparcie opieki nieformalnej. Dzięki temu przepis łączy kwestie standardów jakości z rozwojem usług i ich funkcjonowaniem w środowisku lokalnym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 986.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17.Art. 19.