Art. 32. Równość wobec prawa

1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Komentarz do Art. 32.

Przepis ustanawia zasadę, że wszyscy są równi wobec prawa. Oznacza to, że prawo powinno odnosić się do wszystkich na zasadzie równości. Sformułowanie „wszyscy” obejmuje każdą osobę, bez wskazywania wyjątków w samej treści przepisu. Każdy ma również prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Chodzi więc o organy i instytucje wykonujące zadania władzy publicznej. Ich działania wobec poszczególnych osób powinny respektować prawo do równego traktowania. Przepis wskazuje tym samym nie tylko na równość wobec samego prawa, lecz także na sposób działania władz publicznych. Konstytucja zakazuje dyskryminacji. Nikt nie może być traktowany gorzej z jakiejkolwiek przyczyny w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym. Zakaz ten obejmuje więc trzy wymienione obszary aktywności. Zwrot „z jakiejkolwiek przyczyny” oznacza, że przepis nie ogranicza zakazu do przyczyn wyraźnie wymienionych w jego treści.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

równość

praworówne traktowaniewładza publiczna

dyskryminacja

życie polityczne

Art. 31.Art. 33.