Art. 230. Wprowadzenie stanu wyjątkowego

1. W razie zagrożenia konstytucyjnego ustroju państwa, bezpieczeństwa obywateli lub porządku publicznego, Prezydent Rzeczypospolitej na wniosek Rady Ministrów może wprowadzić, na czas oznaczony, nie dłuższy niż 90 dni, stan wyjątkowy na części albo na całym terytorium państwa.

2. Przedłużenie stanu wyjątkowego może nastąpić tylko raz, za zgodą Sejmu i na czas nie dłuższy niż 60 dni.

Komentarz do Art. 230.

Stan wyjątkowy może zostać wprowadzony w razie zagrożenia konstytucyjnego ustroju państwa, bezpieczeństwa obywateli albo porządku publicznego. Oznacza to, że musi wystąpić co najmniej jedno z tych zagrożeń. Przepis nie ogranicza stanu wyjątkowego do konkretnego obszaru. Może on objąć część terytorium państwa albo całe jego terytorium. Decyzję o wprowadzeniu stanu wyjątkowego podejmuje Prezydent Rzeczypospolitej, ale może to zrobić wyłącznie na wniosek Rady Ministrów. Stan wyjątkowy wprowadza się na czas oznaczony, czyli z góry określony. Jego podstawowy okres nie może być dłuższy niż 90 dni. Po tym czasie stan wyjątkowy może zostać przedłużony, jednak tylko jeden raz. Przedłużenie wymaga zgody Sejmu i może trwać nie dłużej niż 60 dni. Przepis wskazuje więc zarówno maksymalny czas pierwszego okresu stanu wyjątkowego, jak i dodatkowy limit czasowy po jego jednorazowym przedłużeniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

stan wyjątkowyzagrożenie

bezpieczeństwo obywateli

Art. 229.Art. 231.