Art. 186. Zadania Krajowej Rady Sądownictwa

1. Krajowa Rada Sądownictwa stoi na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów.

2. Krajowa Rada Sądownictwa może wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem w sprawie zgodności z Konstytucją aktów normatywnych w zakresie, w jakim dotyczą one niezależności sądów i niezawisłości sędziów.

Komentarz do Art. 186.

Przepis wskazuje podstawowe zadanie Krajowej Rady Sądownictwa. Rada ma stać na straży niezależności sądów oraz niezawisłości sędziów. Oznacza to, że jej rola została powiązana z ochroną tych dwóch wartości. Pierwsza dotyczy sądów, a druga sędziów. Przepis nie opisuje jednak szczegółowych działań, które Rada ma podejmować w ramach tego zadania. Krajowa Rada Sądownictwa może również wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności aktu normatywnego z Konstytucją. Akt normatywny to akt zawierający normy prawne, czyli reguły postępowania. Uprawnienie Rady nie obejmuje jednak każdej sprawy dotyczącej takiego aktu. Wniosek może dotyczyć tylko zgodności z Konstytucją w zakresie, w jakim akt odnosi się do niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Przepis łączy więc dwa elementy działania Rady. Po pierwsze, określa jej ogólną funkcję ochronną wobec niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Po drugie, przyznaje jej możliwość zwrócenia się do Trybunału Konstytucyjnego w sprawach dotyczących tych wartości. Zakres tego uprawnienia jest ograniczony do aktów normatywnych oraz do tej części ich treści, która dotyczy niezależności sądów i niezawisłości sędziów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Krajowa Rada Sądownictwa

niezawisłość sędziów

Art. 185.Art. 187.