Art. 136. Mobilizacja i użycie Sił Zbrojnych

W razie bezpośredniego, zewnętrznego zagrożenia państwa Prezydent Rzeczypospolitej, na wniosek Prezesa Rady Ministrów, zarządza powszechną lub częściową mobilizację i użycie Sił Zbrojnych do obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

Komentarz do Art. 136.

Przepis dotyczy sytuacji, w której państwo jest bezpośrednio zagrożone z zewnątrz. Oznacza to, że zagrożenie musi pochodzić spoza państwa i mieć bezpośredni charakter. W takiej sytuacji możliwe jest zastosowanie szczególnych działań wskazanych w przepisie, czyli zarządzenie mobilizacji oraz użycie Sił Zbrojnych. Decyzję podejmuje Prezydent Rzeczypospolitej. Nie robi tego jednak samodzielnie, ponieważ warunkiem wydania decyzji jest wcześniejszy wniosek Prezesa Rady Ministrów. Przepis określa więc zarówno organ uprawniony do zarządzenia mobilizacji i użycia Sił Zbrojnych, jak i organ, który musi wystąpić z wnioskiem w tej sprawie. Mobilizacja może być powszechna albo częściowa. Przepis nie wskazuje dodatkowych kryteriów wyboru jednej z tych form. Stanowi natomiast, że mobilizacja oraz użycie Sił Zbrojnych mają służyć obronie Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści przepisu wynika zatem następująca kolejność: pojawia się bezpośrednie, zewnętrzne zagrożenie państwa, Prezes Rady Ministrów składa wniosek, a Prezydent Rzeczypospolitej zarządza powszechną lub częściową mobilizację i użycie Sił Zbrojnych do obrony państwa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 135.Art. 137.