Art. 12. k.r.o. Przeszkoda choroby psychicznej lub niedorozwoju umysłowego

§ 1. Nie może zawrzeć małżeństwa osoba dotknięta chorobą psychiczną albo niedorozwojem umysłowym. Jeżeli jednak stan zdrowia lub umysłu takiej osoby nie zagraża małżeństwu ani zdrowiu przyszłego potomstwa i jeżeli osoba ta nie została ubezwłasnowolniona całkowicie, sąd może jej zezwolić na zawarcie małżeństwa.

§ 2. Unieważnienia małżeństwa z powodu choroby psychicznej albo niedorozwoju umysłowego jednego z małżonków może żądać każdy z małżonków.

§ 3. Nie można unieważnić małżeństwa z powodu choroby psychicznej jednego z małżonków po ustaniu tej choroby.

Komentarz do Art. 12. kro

Art. 12 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRiO) reguluje kwestie związane z możliwością zawarcia małżeństwa przez osoby dotknięte chorobą psychiczną lub niedorozwojem umysłowym. Przepis ten ma na celu ochronę zarówno osób dotkniętych tymi schorzeniami, jak i ich przyszłych małżonków oraz potencjalnego potomstwa.

Analiza przepisu

Zakaz zawarcia małżeństwa:
- Osoby dotknięte chorobą psychiczną lub niedorozwojem umysłowym: Przepis wprowadza generalny zakaz zawarcia małżeństwa przez osoby dotknięte chorobą psychiczną lub niedorozwojem umysłowym. Zakaz ten ma na celu ochronę przed potencjalnymi negatywnymi skutkami, jakie mogłyby wyniknąć z zawarcia małżeństwa przez osoby, które mogą nie być w pełni świadome swoich działań lub niezdolne do podejmowania odpowiedzialnych decyzji.
Wyjątek od zakazu:
- Stan zdrowia lub umysłu nie zagraża małżeństwu ani zdrowiu przyszłego potomstwa: Przepis przewiduje wyjątek od zakazu, jeśli stan zdrowia lub umysłu osoby dotkniętej chorobą psychiczną lub niedorozwojem umysłowym nie zagraża małżeństwu ani zdrowiu przyszłego potomstwa. W takim przypadku sąd może zezwolić na zawarcie małżeństwa.
- Brak całkowitego ubezwłasnowolnienia: Warunkiem koniecznym do skorzystania z tego wyjątku jest również to, aby osoba nie była całkowicie ubezwłasnowolniona. Osoba całkowicie ubezwłasnowolniona jest bowiem uznawana za niezdolną do samodzielnego podejmowania decyzji prawnych.
Unieważnienie małżeństwa:
- Żądanie unieważnienia przez małżonków: Przepis daje każdemu z małżonków prawo do żądania unieważnienia małżeństwa z powodu choroby psychicznej lub niedorozwoju umysłowego jednego z małżonków. Jest to istotne zabezpieczenie, które pozwala na rozwiązanie małżeństwa, jeśli okaże się, że stan zdrowia jednego z małżonków uniemożliwia normalne funkcjonowanie związku małżeńskiego.
- Brak możliwości unieważnienia po ustaniu choroby: Małżeństwo nie może zostać unieważnione z powodu choroby psychicznej jednego z małżonków, jeśli choroba ta ustanie. Oznacza to, że jeśli osoba dotknięta chorobą psychiczną wyzdrowieje, nie ma podstaw do unieważnienia małżeństwa na tej podstawie.

Wnioski

Art. 12 KRiO wprowadza istotne ograniczenia w zakresie zawierania małżeństw przez osoby dotknięte chorobą psychiczną lub niedorozwojem umysłowym, jednocześnie przewidując możliwość odstępstwa od tego zakazu w określonych przypadkach. Przepis ten ma na celu ochronę zarówno osób dotkniętych tymi schorzeniami, jak i ich przyszłych małżonków oraz potomstwa. Wprowadzenie możliwości unieważnienia małżeństwa stanowi dodatkowe zabezpieczenie, które pozwala na rozwiązanie związku małżeńskiego w sytuacjach, gdy stan zdrowia jednego z małżonków uniemożliwia normalne funkcjonowanie małżeństwa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2809.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

choroba psychiczna

niedorozwój umysłowy

stan zdrowia

stan umysłu

zdrowie potomstwa

całkowite ubezwłasnowolnienie

zezwolenie sądu

unieważnienie małżeństwa

ustanie choroby

żądanie małżonka

Art. 11.Art. 13.