Art. 132. k.p. Minimalny dobowy odpoczynek od pracy

§ 1. Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku, z zastrzeżeniem § 3 oraz art. 136 § 2 i art. 137.

§ 2. Przepis § 1 nie dotyczy:

1) pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy;

2) przypadków konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii.

§ 3. W przypadkach określonych w § 2 pracownikowi przysługuje, w okresie rozliczeniowym, równoważny okres odpoczynku.

Komentarz do Art. 132. kp

Art. 132 Kodeksu pracy reguluje prawo pracownika do odpoczynku dobowego, co jest jednym z fundamentalnych praw pracowniczych mających na celu ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników. Zgodnie z § 1 tego artykułu, pracownikowi przysługuje prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku w każdej dobie. Jest to minimalny standard, który ma na celu zapewnienie pracownikowi odpowiedniego czasu na regenerację sił po pracy.

Wyjątki od zasady 11-godzinnego odpoczynku

Art. 132 przewiduje jednak pewne wyjątki od tej zasady:

Pracownicy zarządzający zakładem pracy w imieniu pracodawcy:
- Przepis § 1 nie dotyczy pracowników zarządzających zakładem pracy w imieniu pracodawcy. Oznacza to, że osoby na stanowiskach kierowniczych mogą być zobowiązane do pracy w sposób bardziej elastyczny, co może obejmować krótsze okresy odpoczynku.
Akcje ratownicze:
- Wyjątek dotyczy również sytuacji, w których konieczne jest prowadzenie akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska, albo usunięcia awarii. W takich przypadkach, ze względu na nadzwyczajne okoliczności, pracownik może być zobowiązany do pracy bez zachowania 11-godzinnego odpoczynku.

Równoważny okres odpoczynku

W przypadkach określonych w § 2, czyli w sytuacjach, gdy pracownik nie może skorzystać z 11-godzinnego odpoczynku, przysługuje mu równoważny okres odpoczynku w okresie rozliczeniowym. Oznacza to, że pracodawca jest zobowiązany zapewnić pracownikowi odpowiednią ilość czasu na odpoczynek w innym terminie, co ma na celu zrekompensowanie braku odpoczynku dobowego.

Zastrzeżenia i inne przepisy

Art. 132 odwołuje się również do innych przepisów Kodeksu pracy, takich jak art. 136 § 2 i art. 137, które mogą wprowadzać dodatkowe regulacje dotyczące czasu pracy i odpoczynku w specyficznych sytuacjach, takich jak praca w systemie równoważnym czy praca w ruchu ciągłym.

Wnioski

Art. 132 Kodeksu pracy jest kluczowym przepisem mającym na celu ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników poprzez zapewnienie im minimalnego czasu na odpoczynek. Wyjątki od tej zasady są ściśle określone i dotyczą sytuacji nadzwyczajnych lub specyficznych grup pracowników. Pracodawcy muszą pamiętać o obowiązku zapewnienia równoważnego okresu odpoczynku w przypadku, gdy pracownik nie może skorzystać z 11-godzinnego odpoczynku dobowego, co jest istotnym elementem ochrony praw pracowniczych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1465.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

pracownikowi przysługuje

nieprzerwany odpoczynek

zarządzający zakładem

akcja ratownicza

życie ludzkie

zdrowie ludzkie

ochrona mienia

ochrona środowiska

usunięcie awarii

równoważny okres

okres rozliczeniowy

przepis

przypadek

konieczność

pracodawca

zakład pracy

awaria

Art. 131.Art. 133.