Art. 456. kpk Forma rozstrzygnięcia sądu odwoławczego

O utrzymaniu w mocy, uchyleniu lub zmianie wyroku sądu pierwszej instancji sąd odwoławczy orzeka wyrokiem.

Komentarz do Art. 456. kpk

Kontrola odwoławcza wyroku kończy się zawsze wyrokiem, a nie postanowieniem. Dotyczy to wszystkich trzech możliwych wyników: utrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia w mocy, jego uchylenia albo zmiany.

Najważniejsze punkty

Forma rozstrzygnięcia jest przesądzona ustawowo i nie zależy od tego, jak głęboka jest ingerencja w zaskarżone orzeczenie.
Utrzymanie w mocy, choć niczego nie zmienia w treści rozstrzygnięcia, także wymaga wyroku.
Postanowienie pozostaje formą właściwą dla kwestii wpadkowych, a nie dla rozstrzygnięcia o środku odwoławczym od wyroku.
Z formą wiążą się dalsze konsekwencje procesowe: sposób ogłoszenia, wymogi sentencji i tryb sporządzenia uzasadnienia.
Przepis odnosi się do kontroli wyroków, nie dotyczy rozpoznawania zażaleń na postanowienia.

W praktyce

Znaczenie ma to przede wszystkim przy ocenie prawidłowości procedowania: rozstrzygnięcie wydane w niewłaściwej formie jest wadliwe niezależnie od trafności jego treści. Rozróżnienie porządkuje też lekturę akt, bo o merytorycznym wyniku kontroli odwoławczej mówi wyłącznie sentencja wyroku, a nie zapadające obok niego postanowienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 490.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

uchylenie wyroku

zmiana wyroku

Art. 455a. kpk Art. 457. kpk