Art. 79. k.p.c. Uprawnienia interwenienta ubocznego

Interwenient uboczny jest uprawniony do wszelkich czynności procesowych dopuszczalnych według stanu sprawy. Nie mogą one jednak pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do której przystąpił.

Komentarz do Art. 79. kpc

Art. 79 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje status i uprawnienia interwenienta ubocznego w postępowaniu cywilnym. Interwenient uboczny to osoba trzecia, która przystępuje do toczącego się postępowania w celu wsparcia jednej ze stron. Przepis ten określa zakres czynności procesowych, jakie interwenient uboczny może podejmować, oraz ograniczenia związane z jego udziałem w sprawie.

Uprawnienia interwenienta ubocznego

Zgodnie z art. 79 k.p.c., interwenient uboczny jest uprawniony do podejmowania wszelkich czynności procesowych, które są dopuszczalne według stanu sprawy. Oznacza to, że interwenient uboczny może składać wnioski dowodowe, brać udział w rozprawach, składać oświadczenia, a także wnosić środki zaskarżenia, takie jak apelacje czy zażalenia. W praktyce oznacza to, że interwenient uboczny ma szerokie możliwości działania w postępowaniu, co pozwala mu na aktywne wsparcie strony, do której przystąpił.

Ograniczenia interwenienta ubocznego

Jednakże, art. 79 k.p.c. wprowadza istotne ograniczenie: czynności procesowe podejmowane przez interwenienta ubocznego nie mogą pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do której przystąpił. Oznacza to, że interwenient uboczny musi działać w zgodzie z interesami strony, którą wspiera, i nie może podejmować działań, które byłyby sprzeczne z jej stanowiskiem procesowym.

Praktyczne znaczenie przepisu

Przepis ten ma na celu zapewnienie spójności i jednolitości działań procesowych strony głównej i interwenienta ubocznego. W praktyce oznacza to, że interwenient uboczny powinien konsultować swoje działania ze stroną, którą wspiera, aby uniknąć sytuacji, w której jego działania mogłyby zaszkodzić interesom tej strony. Przykładowo, interwenient uboczny nie może składać wniosków dowodowych, które byłyby sprzeczne z linią obrony strony głównej, ani wnosić apelacji, jeśli strona główna zdecydowała się nie zaskarżać wyroku.

Podsumowanie

Art. 79 k.p.c. w sposób wyważony reguluje uprawnienia interwenienta ubocznego, dając mu szerokie możliwości działania w postępowaniu, ale jednocześnie wprowadzając konieczność zgodności jego działań z interesami strony, którą wspiera. Przepis ten ma na celu zapewnienie efektywnego wsparcia strony przez interwenienta ubocznego, jednocześnie chroniąc spójność i jednolitość działań procesowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

interwenient uboczny

czynność procesowa

stan sprawy

oświadczenie strony

przystąpienie do sprawy

Art. 78. kpc Art. 80. kpc