Art. 245. k.k. Przemoc wobec stron postępowania
Kto używa przemocy lub groźby bezprawnej w celu wywarcia wpływu na świadka, biegłego, tłumacza, oskarżyciela albo oskarżonego lub w związku z tym narusza jego nietykalność cielesną, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Orzecznictwo
Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 245 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Wyrok II K 213/24
- Stan sprawy
- Oskarżony, przebywając w zakładzie karnym, wielokrotnie polecał współosadzonemu skontaktować się z jego ojcem i przez tę drogę przekazać osobom na wolności, aby zastraszyły pokrzywdzonego i skłoniły go do zmiany obciążających zeznań w innej sprawie karnej prowadzonej przeciwko oskarżonemu. Jedna z takich gróźb została ostatecznie przekazana pokrzywdzonemu przez jego matkę i wzbudziła u niego realną obawę spełnienia. W pozostałym zakresie planowany wpływ nie został osiągnięty, bo pośrednik odmówił dalszego przekazywania informacji.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd uznał oskarżonego za winnego czynu z art. 245 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności. Orzeczono też zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym w jakikolwiek sposób oraz zakaz zbliżania się do niego na odległość mniejszą niż 20 metrów przez 4 lata. Oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych.
- Uzasadnienie
- Sąd oparł się na spójnych i konsekwentnych zeznaniach pokrzywdzonego, jego matki oraz pośrednika, a także na pierwotnych zeznaniach współosadzonego i danych o kontaktach telefonicznych. Za niewiarygodne uznano późniejsze odwołanie przez współosadzonego wcześniejszych zeznań oraz wyjaśnienia oskarżonego. Sąd przyjął, że oskarżony działał umyślnie, z zamiarem wywarcia wpływu na pokrzywdzonego jako uczestnika innego postępowania, a wielokrotność zachowań uzasadniała przyjęcie czynu ciągłego.
Wyrok II K 414/23
- Stan sprawy
- Oskarżony dzień przed planowanym przesłuchaniem świadka w innej sprawie karnej skontaktował się z nią po dłuższej przerwie i nalegał na spotkanie. Podczas rozmowy w samochodzie powiedział jej, aby nie jechała na przesłuchanie, bo w przeciwnym razie spotka ją krzywda. Świadek, spodziewając się związku rozmowy z tamtą sprawą, zorganizowała nagranie spotkania i obecność partnera w pobliżu, a po rozmowie zawiadomiła organy ścigania. Groźba wzbudziła u niej uzasadnioną obawę spełnienia.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd uznał oskarżonego za winnego czynu z art. 245 k.k. i wymierzył mu karę grzywny 200 stawek dziennych po 20 zł. Dodatkowo orzeczono podanie wyroku do publicznej wiadomości w prasie z anonimizacją danych pokrzywdzonej oraz informacji pozwalających zidentyfikować tamtą sprawę. Oskarżonego obciążono kosztami procesu.
- Uzasadnienie
- Sąd dał wiarę zeznaniom świadka i jej partnera oraz nagraniu rozmowy. Uznał, że choć wprost nie padały sformułowania o zeznaniach czy nazwie sprawy, to z całego kontekstu jednoznacznie wynikał cel oskarżonego: odwiedzenie świadka od złożenia zeznań. Za niewiarygodną uznano wersję, że działał jedynie z troski po rozmowie z nieznanymi mężczyznami. O zamiarze bezpośrednim świadczyły czas spotkania, wcześniejsza znajomość stron i treść wypowiedzi o grożącej krzywdzie.
Uzasadnienie IX Ka 624/23
- Stan sprawy
- Sprawa dotyczyła apelacji prokuratora od wyroku uniewinniającego. W odniesieniu do wątku z art. 245 k.k. chodziło o rozmowę oskarżonego z pokrzywdzonym po złożeniu przez tego ostatniego zawiadomienia o przestępstwie. W rozmowie oskarżony zapowiadał, że porozmawia z innym wierzycielem pokrzywdzonego, aby go „docisnął”, oraz że uruchomi wszystko, by mu zaszkodzić. Z materiału opisanego w uzasadnieniu nie wynika jednak, aby padła skonkretyzowana groźba bezprawna ani aby oskarżony działał w celu bezprawnego wpływania na pokrzywdzonego jako świadka.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, w tym uniewinnienie od czynu, który prokurator próbował wiązać także z art. 245 k.k. Apelację uznano za niezasadną, a kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.
- Uzasadnienie
- Sąd odwoławczy uznał, że dowody nie pozwalały stwierdzić ani istnienia dającej się skonkretyzować groźby bezprawnej, ani kierunkowego zamiaru wywarcia wpływu na świadka w rozumieniu art. 245 k.k. Z treści rozmowy wynikało raczej, że oskarżony próbował skłonić pokrzywdzonego do porozumienia i wycofania konfliktu wynikłego na tle długu oraz wcześniejszego zawiadomienia, a nie godzić w prawidłowy tok postępowania. Wypowiedzi oceniono jako wyraz rozgoryczenia i presji związanej ze sporem cywilno-majątkowym, niewystarczający do przypisania czynu z art. 245 k.k.
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.