Przejdź do treści

Art. 204. k.k. Stręczycielstwo, sutenerstwo i kuplerstwo

§ 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłania inną osobę do uprawiania prostytucji lub jej to ułatwia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Karze określonej w § 1 podlega, kto czerpie korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez inną osobę.
§ 3. Jeżeli osoba określona w § 1 lub 2 jest małoletnim, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4. (uchylony)

Orzecznictwo

Znaleziono 5 orzeczeń dotyczących art. 204 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

  1. Wyrok II K 1429/17

    Stan sprawy
    Oskarżeni działali wspólnie przez kilka lat, ułatwiając uprawianie prostytucji wielu kobietom i czerpiąc z tego stałe korzyści majątkowe. Zamieszczali w internecie oferty usług seksualnych, kontaktowali klientów z kobietami w hotelach i pobierali od nich część wynagrodzenia, zwykle od 30% do 40%. Ustalono też, że od jednej z kobiet pobierano pieniądze także wtedy, gdy świadczyła usługi na własny rachunek. Wobec dwóch kobiet stosowano groźby, a w materiale opisano również użycie przemocy przez nieustalone osoby w celu wymuszenia wydania pieniędzy pochodzących z prostytucji. Materiał dowodowy obejmował zeznania pokrzywdzonych i świadków, dane teleinformatyczne, treści ogłoszeń oraz operacje bankowe.
    Rozstrzygnięcie
    Sąd uznał oboje oskarżonych za winnych zarzuconych im czynów, eliminując z kwalifikacji element czynu ciągłego. Wobec kobiety wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę, a wobec mężczyzny karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę. Orzeczono też przepadek równowartości korzyści majątkowej po 300 000 zł wobec każdego z nich, a wobec mężczyzny dodatkowo zakaz kontaktowania się i zbliżania do dwóch pokrzywdzonych.
    Uzasadnienie
    Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonych za niewiarygodne i obliczone na uniknięcie odpowiedzialności. Za sprawstwem przemawiały zgodne zeznania kobiet korzystających z ich pośrednictwa, korespondencja i dane telekomunikacyjne pokazujące sposób anonsowania klientów, a także przepływy finansowe potwierdzające pobieranie części zarobków. Ustalono, że oskarżeni nie tylko publikowali ogłoszenia i organizowali kontakty z klientami, lecz także systematycznie pobierali pieniądze, czyniąc z tego stałe źródło dochodu. W odniesieniu do mężczyzny sąd dał wiarę relacjom o groźbach wobec kobiet, które chciały działać samodzielnie.

    Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

  2. Wyrok VI Ka 576/19

    Stan sprawy
    Sprawa dotyczyła zdarzeń, w których oskarżeni grozili kobietom i domagali się pieniędzy, a gdy ich nie otrzymali, zabrali telefony i laptop. W apelacjach prokurator i obrońcy twierdzili, że zachowanie należało oceniać także jako usiłowanie czerpania korzyści z cudzej prostytucji oraz usiłowanie wymuszenia rozbójniczego. Z ustaleń wynikało jednak, że sprawcy żądali natychmiastowego wydania pieniędzy lub rzeczy, nie wracali później po dalsze świadczenia i nie wykazano, by zamierzali stale czerpać korzyści z prostytucji pokrzywdzonych.
    Rozstrzygnięcie
    Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok skazujący za rozbój i oddalił wszystkie apelacje. Nie zmienił kwalifikacji prawnej na usiłowanie sutenerstwa ani usiłowanie wymuszenia rozbójniczego.
    Uzasadnienie
    Sąd wskazał, że sutenerstwo z art. 204 § 2 k.k. ma charakter materialny i wieloczynowy, a jego istotą jest proceder polegający na wielokrotnym czerpaniu korzyści z cudzej prostytucji. Jednorazowe albo okazjonalne uzyskanie korzyści nie wystarcza, a do usiłowania potrzebny byłby wykazany zamiar stałego lub wielokrotnego czerpania takich korzyści. W tej sprawie wypowiedzi sprawców o rzekomej ochronie uznano jedynie za element gróźb służących natychmiastowemu zdobyciu pieniędzy. Sąd uznał też, że skoro żądanie dotyczyło niezwłocznego wydania mienia, a sprawcy od razu zabrali rzeczy, to chodziło o rozbój, nie o wymuszenie rozbójnicze odnoszące się do przyszłego rozporządzenia mieniem.

    Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

  3. Wyrok II AKa 250/13

    Stan sprawy
    Oskarżonym przypisano nakłanianie kobiet do wyjazdu za granicę w celu uprawiania prostytucji oraz ułatwianie tego procederu. Jeden z nich proponował wyjazd, zachęcał obietnicą dobrych zarobków, organizował bilety, kontakt z domem publicznym i miejsce pobytu przed rozpoczęciem pracy. Drugi similarly proponował wyjazd, zapewniał o bezpieczeństwie i zarobkach, organizował nocleg, kontakt z właścicielem domu publicznego, przygotowanie do pracy i transport na miejsce. Sprawa obejmowała też groźby kierowane do jednej z pokrzywdzonych w związku z żądaniem pieniędzy.
    Rozstrzygnięcie
    Sąd apelacyjny utrzymał w mocy wyrok skazujący obu oskarżonych za czyny z art. 204 § 1 k.k. oraz za groźby karalne. Nie uwzględnił apelacji obrońców zmierzających do uniewinnienia albo podważenia przyjętej kwalifikacji.
    Uzasadnienie
    Sąd wyjaśnił, że art. 204 § 1 k.k. dotyczy nakłaniania lub ułatwiania uprawiania prostytucji rozumianej jako zajęcie o charakterze stałym, a nie jednorazowej usługi seksualnej. Zgodził się, że samo okazjonalne podwiezienie jednej osoby nie wystarczałoby do przyjęcia kuplerstwa, lecz w tej sprawie działania oskarżonych były znacznie szersze i obejmowały całą organizację wyjazdu oraz podjęcia pracy w domach publicznych. Uznał też, że składanie propozycji połączonych z obietnicą lepszych zarobków stanowi nakłanianie, a więc stręczycielstwo. W zakresie gróźb sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonej, treści wiadomości i danych telekomunikacyjnych, uznając materiał dowodowy za jednoznaczny.

    Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki (5)

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

pozbawienie wolnościmałoletni
karz
sprawcaosobawolność