Art. 324. k.c. Żądanie wydania rzeczy obciążonej

Nabywca wierzytelności zabezpieczonej zastawem może żądać od zbywcy wydania rzeczy obciążonej, jeżeli zastawca wyrazi na to zgodę. W braku takiej zgody nabywca może żądać złożenia rzeczy do depozytu sądowego.

Komentarz do Art. 324. kc

Kupno wierzytelności zabezpieczonej zastawem nie daje samo przez się władztwa nad rzeczą obciążoną. O tym, czy rzecz trafi do rąk nabywcy, decyduje zastawca, a nie zbywca wierzytelności.

Najważniejsze punkty

Roszczenie o wydanie rzeczy przysługuje nabywcy wierzytelności i kieruje się je przeciwko zbywcy, czyli dotychczasowemu zastawnikowi.
Warunkiem wydania jest zgoda zastawcy, a więc osoby, której rzecz została obciążona.
Brak zgody nie pozbawia nabywcy ochrony: może wtedy żądać złożenia rzeczy do depozytu sądowego.
Zastawca zachowuje wpływ na to, u kogo jego rzecz fizycznie pozostaje, choć nie blokuje samego przejścia wierzytelności.
Depozyt sądowy jest rozwiązaniem zastępczym: rzecz nadal służy zabezpieczeniu, ale nie znajduje się u żadnej ze stron.

W praktyce

Zgoda zastawcy jest odrębnym oświadczeniem i nie wynika automatycznie z umowy przenoszącej wierzytelność. Dopóki jej nie ma, nabywca ma do dyspozycji wyłącznie drogę depozytową, więc warto rozstrzygnąć tę kwestię jeszcze przed nabyciem wierzytelności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nabywca wierzytelności

rzecz obciążona

depozyt sądowywierzytelność zabezpieczonazastawca zgoda nabywca zbywca

Art. 323. kc Art. 325. kc