Art. 28. k.c. Zasada jednego miejsca zamieszkania

Można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania.

Komentarz do Art. 28. kc

Prawo cywilne dopuszcza tylko jedno miejsce zamieszkania. Nie da się mieć go równocześnie w dwóch miejscowościach, choćby ktoś faktycznie dzielił życie między dwa adresy.

Najważniejsze punkty

Definicja: miejscem zamieszkania jest miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu (art. 25). Potrzebne są oba elementy - faktyczny pobyt i zamiar.
To miejscowość, nie adres - dokładny adres ma znaczenie dla doręczeń, ale samo miejsce zamieszkania wyznacza się na poziomie miejscowości.
Zameldowanie nie przesądza - jest okolicznością dowodową, a nie samodzielną podstawą ustalenia miejsca zamieszkania.
Można nie mieć żadnego miejsca zamieszkania; przepis zakazuje wielości, ale nie wymaga, by każdy je miał.
Osoby zależne: miejsce zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską wyznacza art. 26, a osoby pozostającej pod opieką jest nim miejsce zamieszkania opiekuna (art. 27).

W praktyce

Przy dwóch ośrodkach życiowych, na przykład mieszkaniu w miejscu pracy i domu rodzinnym, trzeba ustalić, który z nich jest główny. Rozstrzygają okoliczności obiektywne: gdzie koncentrują się sprawy życiowe, rodzina i majątek, a nie sama deklaracja zainteresowanego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

miejsce zamieszkania

Art. 27. kc Art. 29. kc