§ 9. Ochrona radiologiczna podczas rozruchu i eksploatacji
1. W toku rozruchu i eksploatacji obiektu jądrowego we wszystkich stanach eksploatacyjnych obiektu jądrowego zapewnia się spełnienie wymagań ochrony radiologicznej służących wdrożeniu zasady optymalizacji, o której mowa w art. 9 ustawy, w szczególności poprzez:
1) podział lokalizacji miejsc pracy oraz kontrolę dostępu pracowników i ruchu substancji promieniotwórczych oraz uzyskiwanie informacji o rzeczywistych mocach dawki i skażeniach promieniotwórczych;
2) określenie zasad współpracy w opracowywaniu procedur ruchowych i utrzymania dla prac w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące;
3) stosowanie aparatury pomiarowej i sprzętu do monitorowania zagrożenia;
4) stosowanie środków ochrony indywidualnej i zbiorowej pracowników;
5) szkolenie pracowników obiektu jądrowego i pracowników zewnętrznych w zakresie ochrony radiologicznej;
6) monitoring radiologiczny na terenie obiektu jądrowego;
7) dekontaminację osób, systemów oraz elementów konstrukcji i wyposażenia obiektu jądrowego.
2. W całym okresie rozruchu i eksploatacji obiektu jądrowego zapewnia się, że inspektor ochrony radiologicznej oraz wyodrębniona organizacyjnie służba ochrony radiologicznej:
1) zachowują niezależność od komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za eksploatację obiektu jądrowego, zwłaszcza odnośnie do proponowania środków i działań mających na celu zapewnienie ochrony radiologicznej;
2) posiadają wystarczające środki do realizacji swoich zadań.
3. W toku rozruchu i eksploatacji obiektu jądrowego weryfikuje się prawidłowość wdrożenia zintegrowanego systemu zarządzania w zakresie ochrony radiologicznej oraz ocenia się, czy spełnia on założone cele, i w razie potrzeby podejmuje się odpowiednie działania korygujące i aktualizujące w zakresie jego wdrożenia, w świetle doświadczeń eksploatacyjnych.
Tekst przepisu: akt wydany przez Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 281.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.