§ 24. Głębokość dopuszczalna i rezerwa na przegłębienie dna
1. Głębokość dopuszczalną (H) stanowi, wyrażona w metrach, suma obliczona według wzoru: H = H + R gdzie: H – oznacza głębokość techniczną budowli morskiej, R – oznacza rezerwę na dopuszczalne przegłębienie dna w rejonie, w którym dno nie jest trwale umocnione, w trakcie całego okresu użytkowania budowli morskiej.
2. Głębokość dopuszczalną określa się na etapie projektowania, budowy albo przebudowy budowli morskiej i oznacza ona maksymalną głębokość akwenu przy danej budowli morskiej.
3. Do obliczeń odporu gruntu i obliczeń stateczności budowli morskiej przyjmuje się rzędną dna odpowiadającą głębokości dopuszczalnej (H).
4. Specjalna rezerwa na zwiększenie głębokości technicznej (H) jest zawarta w wartości głębokości dopuszczalnej (H), w przypadku spełnienia następujących warunków:
1) nośność urządzeń cumowniczych i odbojowych projektowanej budowli morskiej uwzględnia siły wywołane cumowaniem i dobijaniem przewidywanych jednostek pływających w stanie całkowitego załadowania;
2) długość linii cumowniczej i rozstaw urządzeń cumowniczych gwarantuje właściwe warunki do zacumowania przewidywanych jednostek pływających;
3) rezerwa na dopuszczalne przegłębienie dna w trakcie okresu użytkowania budowli (R) jest zrównoważona wykonaniem trwałego umocnienia dna, uniemożliwiającego powstanie przegłębień dna poniżej głębokości dopuszczalnej (H) oraz zapewniającego wymagany odpór gruntu dna akwenu, na rzędnej odpowiadającej głębokości dopuszczalnej (H).
5. R na dopuszczalne przegłębienie dna nie może być mniejsza niż 0,8 m.
6. Dla budowli morskiej, dla której zrezygnowano z wykonania trwałego umocnienia dna, minimalną R przyjmuje się następująco:
1) 0,8 m – dla budowli morskiej o głębokości technicznej (H) mniejszej niż lub równej 4 m;
2) 1,5 m – dla budowli morskiej o głębokości technicznej (H) równej lub większej niż 10 m;
3) dla budowli morskiej o głębokości technicznej (H) większej niż 4 m i mniejszej niż 10 m minimalną wartość R wyznacza się przez interpolację liniową w granicach od 0,8 do 1,5 m z zaokrągleniem do 0,1 m w górę;
4) 1,5 m – dla budowli morskiej usytuowanej w rejonie:
a) łuku wklęsłego ujść rzek lub cieśnin do morza,
b) przewężeń koryta akwenu,
c) występowania dużego falowania lub znacznych prądów wody przy dnie akwenu.
7. R na przegłębienie dna powstałe w wyniku oddziaływania strumieni zaśrubowych jednostek pływających na nieumocnione dno przy budowli morskiej ustala się indywidualnie w fazie projektowania tej budowli.
8. R obejmuje t.
9. Przy projektowaniu robót czerpalnych przy istniejącej budowli morskiej, dla której ze względów bezpieczeństwa są niedopuszczalne przegłębienia dna (t = 0) albo są dopuszczalne tolerancje bagrownicze (t) mniejsze niż określone w § 23 ust. 3, projekt robót czerpalnych przewiduje dopuszczalne niedogłębienie dna polegające na ustaleniu głębokości technicznej (H), wyrażonej w metrach, obliczonej według wzoru: H = H – t gdzie: H – oznacza głębokość dopuszczalną, t – oznacza zmniejszoną lub zerową tolerancję bagrowniczą.
10. W przypadku, o którym mowa w ust. 9, suma przegłębień i niedogłębień dna przyjęta w projekcie robót czerpalnych nie może przekroczyć wartości pełnej tolerancji bagrowniczej (t), o której mowa w § 23 ust. 3.
11. Przy projektowaniu budowli morskiej określa się szerokość pasa dna wzdłuż tej budowli, w którym ma być zachowana głębokość dopuszczalna (H).
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Infrastruktury, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.