Tekst pochodzi z automatycznego odczytu (OCR) skanu strony Dziennika Ustaw - Kancelaria Sejmu nie udostępnia dla tego aktu wersji elektronicznej. Odczyt może zawierać błędy: rozdzielone wyrazy, przekłamane znaki diakrytyczne, pomyloną wielkość liter oraz zniekształcone liczby i tabele. NIE jest to źródło urzędowe i nie wolno się na nim opierać w sprawie. Wersją rozstrzygającą jest wyłącznie akt ogłoszony w Dzienniku Ustaw. W odczycie wykryto ponadto fragmenty sąsiedniej pozycji tego samego numeru Dziennika Ustaw, czyli przepisy INNEGO aktu. Sprawdź każdy przepis w oryginale. Oryginał: Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 987.
1.Najmniejszą długość odcinka prostego toru bez przechyłki i o normatywnej szerokości pomiędzy łukami kołowymi lub krzywymi przejściowymi określa tabela 3.15. Tabela 3.15 Najmn i ejsza długoś ć odc i nka toru prostego pomiędzy łukam i w [m] Warunki terenowe Tory normalne trudne 1 2 3 główne linii magistralnych i pierwszorzędnych vmax v max - - 1,8 2,5 główne linii drugorzędnych 30 pozostałe tory 10 gdzie v max - rzeczywista prędkość maksymalna w [km/h]. Dziennik Ustaw Nr 151 - 5500 -
2.Jeżeli ze względu na warunki terenowe nie można uzyskać długości określonych w tabeli 3.15, to przy a) jednego kierunku o różnych promieniach - czenie toru powinno się wykonać bez wstawki prostej za pomocą jednej krzywej przejściowej, b) przeciwnego kierunku - połączenie toru można wykonać bez wstawki prostej, stykając ze sobą krzywe przejściowe obu łuków, pod warunkiem że nie jest przekroczona wartość dopuszczalna przyrostu przyspieszenia. § 37.1. Maksymalne pochylenie podłużne torów linii kolejowych, pomniejszone na długości łuków poziomych o wielkość odpowiadającą oporowi ruchu w łukach, nie może być większe od pochylenia miarodajnego.
2.Na liniach kolejowych zakwalifikowanych do odpowiedniej kategorii według tabeli 3.1 powinno się stosować następujące wartości pochylenia miarodajnego:
1)dla linii magistralnych i pierwszorzędnych - 6 ‰,
2)dla linii drugorzędnych -
3)dla linii znaczenia miejscowego i bocznic kolejowych - z zastrzeżeniem, że przy ustalaniu wartości pochylenia miarodajnego zarząd kolei powinien uwzględniać wymaganą warunkami techniczno-eksploatacyjnymi prędkość pociągów, moc pojazdów trakcyjnych, masę pociągów, obciążenie przewozami oraz zużycie energii.
3.Wartość pochylenia odpowiadającego oporowi ruchu po łuku poziomym określa się według wzorów: . 690 [% ] I b. 12LlX [% ] IR = - U 'R -- R LIR gdzie: iR - wartość pochylenia podłużnego torów [%0], R - promień łuku poziomego w [m], L ex - suma kątów środkowych w [0] przy kilku łukach poziomych położonych obok siebie, LIR - suma długości odcinków toru w łukach poziomych; są oddzielone wstawkami prostymi lub krzywymi przejściowymi, ich długość należy dodać do sumarycznej długości odcinków w kach.
4.Pochylenie miarodajne wyznacza się na długości odpowiadającej co najmniej długości najcięższego pociągu towarowego. Na krótkich odcinkach odpowiadających 1/3 długości najdłuższego pociągu towarowego, w niekorzystnych warunkach terenowych, możliwe jest przekroczenie o 20% pochylenia miarodajnego. W tunelach o długości większej niż 250 m pochylenie podłużne nie może być większe niż 70% pochylenia miarodajnego ustalonego dla danej kategorii linii kolejowej.
5.W przypadku występowania trudnych warunków terenowych, po dokonaniu obliczenia trakcyjnego połączonego z analizą ekonomiczną, zarząd kolei może zezwolić na określonych odcinkach linii kolejowych na stosowanie pochyleń podłużnych większych niż pochylenie miarodajne.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, Dziennik Ustaw z 1998 r. poz. 987.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.