Artykuł 8.
W tym co się tyczy reglamentacji celnej w zakrsie pochodzenia i przychodzenia towarów, Wysokie Układające się Strony będą stosowały do siebie wzajemnie traktowanie na stopie kraju najbardziej uprzywilejowanego. W wypadku, gdy produkty, pochodzące i przychodzące z terytorium celnego jednej z Wysokich Układających się Stron, uległy przerwie w przesyłce w czasie ich przewozu drogą żelazną z przeznaczeniem na terytorium celne drugiej Strony, władze tej ostatniej nie uznają tego jako powód do odmówienia im korzyści najniższych taryf pod warunkiem, że pochodzenie produktów zostanie odpowiednio ustalone i że nie uległy one na terytorium trzeciego kraju ani złożeniu na skład, ani przetworzeniu, ani podziałowi na kilka ładunków, ani przesortowaniu, ani zmianie w zewnętrznym opakowaniu, ani zmianie właściciela lub adresata. Pod warunkami ustalonymi w poprzednim ustępie, Francja udziela, zważywszy na specjalną sytuację geograficzną Polski, korzyści bezpośredniego przewozu zarówno w zakresie stosowania taryfy minimalnej, jak i w zakresie zwolnienia z dodatkowej opłaty pochodzenia towaru, produktom polskim, przychodzącym z jednego następujących portów europejskich: Rygi, Liepaji (Libawa), Kłajpedy (Memla), Królewca, Szczecina. Dla korzystania z powyższych zarządzeń przesyłki muszą być zaopatrzone we wszystkie dokumenty, stwierdzające, które ustalają, że warunki wymagane w nich zostały spełnione.
Tekst przepisu: akt wydany przez Prezydenta Rzeczypospolitej, Dziennik Ustaw z 1937 r. poz. 54.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.