Przejdź do treści
Francja-Polska. Traktat handlowy i nawigacyjny. Paryż.1937.05.22.

Artykuł 31.

Z postanowień artykułów 25 do 30 są wyjęte i pozostają regulowane całkowicie przez ustaw odawstwo krajowe:

1) kabotaż krajowy;
2) wykonywanie rybołówstwa i polowania na zwierzęta morskie na wodach terytorialnych oraz te specjalne korzyści, których przedmiotem są lub będą produkty krajowego rybołówstwa;
3) korzyści, jakich każda z Wysokich Układających się Stron udziela lub udzielić mogłaby swym obywatelom w celu popierania rozwoju marynarki handlowej, w formie bądź premii lub subwencji na budowę czy nabycie statków handlowych, bądź jakichkolwiek premii czy zobowiązań w stosunku do marynarki handlowej.
4) morska obsługa portów, red i plaż łącznie z pilotażem, holownictwem oraz organizacją służby ratowniczej i służby opieki nad marynarzem;
5) a) obrót pomiędzy Francją i Tunisem, Francją i koloniami francuskimi, koloniami tymi między sobą i z Tunisem; niemniej jednak w obrotach tych statki Wysokich Układających się Stron będą korzystały z traktowania kraju najbardziej uprzywilejowanego.
b) specjalne korzyści, które udzieloneby były w dziedzinie żeglugowej we Francji, Tunisie i koloniach francuskich dla transportów, pochodzących z Maroka i krajów, pozostających pod mandatem.

Tekst przepisu: akt wydany przez Prezydenta Rzeczypospolitej, Dziennik Ustaw z 1937 r. poz. 54.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.