Artykuł 30.

Statki jednej z Układających się Stron, udające się do portu drugiej Strony w celu uzupełnienia tam swego ładunku, będą mogły, stosując się do ustaw i rozporządzeń, obowiązujących w kraju, gdzie leży port, zachowywać na statku część swego ładunku przeznaczoną dla innego portu tego samego lub innego kraju. Nie będą one obciążane w stosunku do tej części ładunku ani należnościami, ani opłatami, chyba, że będzie chodziło o opłaty za dozór, którym podlegają również statki krajowe, wykonywujące te same czynności.