§ 10. Ustalanie zobowiązań i wypłata świadczeń z tytułu szkód
1. Wysokość szacowanego zobowiązania z tytułu zgłoszonych szkód, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, jest ustalana indywidualnie dla każdej szkody w kwocie przewidywanej wypłaty powiększonej o koszty likwidacji szkód, według stanu na dzień bilansowy.
2. Zobowiązanie z tytułu zgłoszonej szkody, dla której ustalono odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń, podlega redukcji do kwoty zero.
3. Wysokość świadczenia płatnego okresowo w formie rent, w tym także z tytułu szczególnych roszczeń o świadczenia rentowe, jest ustalana przy zastosowaniu metody aktuarialnej, w sposób przewidziany dla ubezpieczeń na życie, zgodnie z § 36 ust. 6, § 42 i § 46 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.
4. Kwoty zatwierdzone przez Fundusz do wypłaty są ujmowane w księgach rachunkowych jako zobowiązanie do wypłaty z tytułu szkód, natomiast kwoty, które nie zostały zatwierdzone do wypłaty, są ujmowane w rezerwach ubezpieczeniowych.
5. Wypłaty są dokonywane jednorazowo albo w ratach.
6. W przypadku wypłaty świadczeń w formie rent należne kwoty nie podlegają przeszacowaniu, z wyjątkiem zmian z tytułu aktualizacji wyceny na dzień bilansowy, przy zastosowaniu metody aktuarialnej, o której mowa w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2804.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.