Rozporządzenie określa sposób przeprowadzania powszechnej taksacji nieruchomości, zwanej dalej „taksacją”, w tym:
1) zakres informacji niezbędnych przy przeprowadzaniu taksacji;
2) cechy nieruchomości wpływające na wartość katastralną;
3) źródła danych o nieruchomościach dla potrzeb taksacji;
4) sposób ustalania wartości katastralnych;
5) sposób zakończenia taksacji;
6) sposób i terminy przeprowadzania kontroli taksacji;
7) rodzaje i wzory dokumentów stosowanych przy przeprowadzaniu taksacji oraz sposób ich sporządzania.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
2) jednostce taksacyjnej — należy przez to rozumieć:
a) w odniesieniu do gruntu — działkę gruntu lub jej część o przeznaczeniu odmiennym od działek sąsiednich lub pozostałej części działki, ustalonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lub o innym sposobie użytkowania danej części działki w przypadku braku tego planu, b) w odniesieniu do części składowych gruntu — budynek, lokal w budynku wielolokalowym lub inne urządzenie trwale z gruntem związane.
Zakres informacji niezbędnych przy przeprowadzeniu taksacji obejmuje w szczególności:
1) określenie osób, o których mowa w art. 170 ust. 4 ustawy, uczestniczących w procedurach związanych z przeprowadzeniem taksacji;
2) oznaczenie nieruchomości według księgi wieczystej i katastru nieruchomości;
3) przeznaczenie nieruchomości ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego;
4) sposób użytkowania nieruchomości;
5) rodzaje części składowych gruntu.
1. Nieruchomości reprezentatywne wybiera się z uwzględnieniem charakterystycznych cech dla danego rodzaju nieruchomości w danej strefie, o której mowa w art. 166 ust. 1 ustawy, zwanej dalej „strefą taksacyjną”. 2. Wartość nieruchomości w procesie taksacji ustala się z uwzględnieniem charakterystycznych cech nieruchomości wpływających na ich wartość katastralną.
Do celów taksacji wyodrębnia się dwa rodzaje gruntów:
1) grunty zabudowane lub przeznaczone pod zabudowę, a także grunty przeznaczone na inne cele niż rolne i leśne;
1. Do charakterystycznych cech gruntów zabudowanych lub przeznaczonych pod zabudowę, a także gruntów przeznaczonych na inne cele niż rolne i leśne, wpływających na wartość katastralną zalicza się:
2) przeznaczenie ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu sposób użytkowania;
3) stan wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej;
4) stan zagospodarowania;
5) klasę gleboznawczą gruntu, jeżeli została określona w katastrze nieruchomości.
2. Do charakterystycznych cech gruntów rolnych i leśnych wpływających na wartość katastralną zalicza się:
2) rodzaj użytku gruntowego;
3) stan wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej służące produkcji rolnej lub leśnej;
4) klasę gleboznawczą gruntu.
3. Do charakterystycznych cech budynków wpływających na wartość katastralną zalicza się:
4) wyposażenie w instalacje wewnętrzne; 1092 ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie powszechnej taksacji nieruchomości
5) dane techniczne w rozumieniu przepisów o katastrze nieruchomości;
4. Do charakterystycznych cech lokali wpływających na wartość katastralną zalicza się:
4) wyposażenie w instalacje wewnętrzne;
5. Do charakterystycznych cech gruntów, budynków i lokali, o których mowa w ust. 1—4, można także zaliczać inne cechy, jeżeli są one charakterystyczne dla danej strefy taksacyjnej.
1. Podstawowymi źródłami danych o nieruchomościach dla potrzeb taksacji są:
1) kataster nieruchomości;
3) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego;
4) dane o cenach transakcyjnych, czynszach i dochodach z nieruchomości;
6) geodezyjna ewidencja sieci uzbrojenia terenu;
7) dokumenty i informacje, o których mowa w art. 171 ust. 1 ustawy;
8) informacje uzyskane od organów administracji publicznej, w tym od organów podatkowych, a także agencji, którym Skarb Państwa powierzył w drodze ustaw wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz; 9) ustalenia dokonane podczas oględzin w terenie.
2. Dodatkowymi źródłami danych o nieruchomościach dla potrzeb taksacji mogą być w szczególności:
1) wyniki inwentaryzacji;
2) oświadczenia składane przez osoby, o których mowa w art. 170 ust. 4 ustawy;
3) rejestry pozwoleń na budowę i dokumentacje budowlane;
4) dane statystyczne Głównego Urzędu Statystycznego.
Mapy taksacyjne i tabele taksacyjne sporządza się odrębnie dla każdej gminy w granicach obrębów, o których mowa w przepisach o katastrze nieruchomości.
1. Przed przystąpieniem do sporządzenia map taksacyjnych i tabel taksacyjnych należy dokonać analizy danych, o których mowa w § 7.
2. Granice stref taksacyjnych ustala się na podstawie analiz, o których mowa w ust. 1.
1. Na mapie taksacyjnej sporządzanej na mapie katastralnej (ewidencyjnej) dla każdej strefy taksacyjnej podaje się granice tej strefy, jej identyfikator, wartość 1 m2 powierzchni gruntu nieruchomości reprezentatywnych oraz cechy tych nieruchomości. 2. Integralną częścią mapy taksacyjnej jest wykaz stref taksacyjnych.
3. Wykaz stref taksacyjnych zawiera:
1) identyfikator strefy taksacyjnej;
2) identyfikator działki gruntu według katastru nieruchomości;
4) wartość 1 m2 powierzchni gruntu nieruchomości reprezentatywnej;
5) cechy nieruchomości reprezentatywnej;
6) współczynniki korygujące różnice między cechami nieruchomości reprezentatywnej a cechami innych nieruchomości w danej strefie taksacyjnej;
7) jednostkowe wartości katastralne poszczególnych działek gruntu.
4. Wzór wykazu stref taksacyjnych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
1. Podstawą sporządzenia tabeli taksacyjnej są wykazy jednostek taksacyjnych o jednakowych wartościach powierzchni 1 m2 części składowych gruntu, określonych na podstawie oszacowania nieruchomości reprezentatywnych. 2. W każdej strefie taksacyjnej dla każdej grupy części składowych gruntu sporządza się tabelę taksacyjną.
3. Tabela taksacyjna zawiera następujące dane:
1) identyfikator strefy taksacyjnej;
2) identyfikator działki gruntu według katastru nieruchomości;
3) rodzaj części składowych gruntu;
4) wartość 1 m2 części składowych nieruchomości reprezentatywnej;
5) cechy nieruchomości reprezentatywnej;
6) współczynniki korygujące różnice między cechami nieruchomości reprezentatywnej a cechami innych nieruchomości w danej strefie taksacyjnej;
7) jednostkowe wartości katastralne części składowych gruntu.
4. Wzór tabeli taksacyjnej określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
Wielkości współczynników korygujących, o których mowa w § 10 ust. 3 pkt 6 oraz w § 11 ust. 3 pkt 6, ustala się przy zastosowaniu metod analizy statystycznej.
Wartość katastralna nieruchomości składa się z:
1) wartości jednostki taksacyjnej, jeżeli jednostkę tę stanowi cała nieruchomość;
2) sumy wartości jednostek taksacyjnych, jeżeli każda z tych jednostek stanowi tylko część nieruchomości lub jeżeli stanowią one poszczególne części składowe gruntu.
Po ustaleniu wartości katastralnych nieruchomości, wpisaniu do katastru nieruchomości oraz nadaniu im mocy danych urzędowych na podstawie art. 170 ustawy, organ przeprowadzający taksację składa wniosek do wojewody o ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym obwieszczenia o zakończeniu taksacji.
1. W okresie pięciu lat od zakończenia taksacji lub poprzedniej kontroli taksacji dokonuje się kontroli wartości katastralnych wszystkich nieruchomości, dla których tę wartość ustalono.
2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje coroczną kontrolę wartości katastralnych co najmniej 20 % powierzchni nieruchomości na kolejno wybranych obszarach w granicach każdej gminy. Sprawdzenie aktualności wartości katastralnych wpisanych w katastrze nieruchomości następuje przez porównanie z cenami uzyskiwanymi w obrocie nieruchomościami oraz wartościami nieruchomości zawartymi w wyciągach z operatów szacunkowych przekazywanych do katastru nieruchomości. 3. Przy kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się metody analizy statystycznej.
4. Wyniki kontroli taksacji przekazuje się do dnia 31 marca każdego roku właściwym terytorialnie gminom.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Prezes Rady Ministrów: w z. I. Jaruga-Nowacka WZÓR WZÓR