§ 2. Dodatkowe dane w księgach i sposób ich wykazywania
1. Dodatkowymi danymi, o które należy uzupełnić księgi, są:
1) numer identyfikacji podatkowej kontrahenta, o ile został nadany;
2) numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, jeżeli jest to faktura wystawiona przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur – w przypadku faktury wystawionej przez podmiot prowadzący te księgi;
3) znaczniki identyfikujące konta ksiąg wykazywane według słownika znaczników identyfikujących konta ksiąg określonego w załączniku do rozporządzenia;
4) dane dotyczące nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 22n ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej:
a) numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, jeżeli jest to faktura wystawiona przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur – w przypadku faktury dotyczącej zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
b) numer dokumentu, na podstawie którego przyjęto do używania lub wykreślono z tej ewidencji środek trwały lub wartość niematerialną i prawną,
c) rodzaj dokumentu stwierdzającego nabycie lub wytworzenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
d) data nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z tej ewidencji,
e) numer inwentarzowy nadawany przez jednostkę;
5) wysokość różnicy pomiędzy wynikiem finansowym ustalonym na podstawie przepisów o rachunkowości a dochodem (stratą) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej ustalonym na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych w podziale na:
a) wysokość przychodów zwolnionych z opodatkowania – wykazuje się trwałe różnice pomiędzy zyskiem (stratą) dla celów rachunkowych a dochodem (stratą) dla celów podatkowych,
b) wysokość przychodów niepodlegających opodatkowaniu w bieżącym roku,
c) wysokość przychodów podlegających opodatkowaniu w bieżącym roku, ujętych w księgach lat ubiegłych,
d) wysokość przychodów podlegających opodatkowaniu, niepodlegających ujęciu w księgach,
e) wysokość kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów – wykazuje się trwałe różnice pomiędzy zyskiem (stratą) dla celów rachunkowych a dochodem (stratą) dla celów podatkowych,
f) wysokość kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów w bieżącym roku,
g) wysokość kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów w bieżącym roku, ujętych w księgach lat ubiegłych,
h) wysokość kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów, niepodlegających ujęciu w księgach.
2. Dodatkowe dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wykazuje się, w postaci zapisu, w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń ujętych w księgach.
3. Dodatkowe dane, o których mowa w ust. 1 pkt 3, przyporządkowuje się w oparciu o kryteria klasyfikacyjne przyjęte dla zapisów zdarzeń w księgach, wynikające z przepisów o rachunkowości.
4. Dodatkowe dane, o których mowa w ust. 1 pkt 4, wykazuje się w odniesieniu do danego środka trwałego lub danej wartości niematerialnej i prawnej wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 22n ust. 1 ustawy o podatku dochodowym.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów i Gospodarki, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1311.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.