Zgromadzenie

Zgromadzenie to w polskim prawie zorganizowane zebranie osób albo wyodrębniony organ, którego uczestnicy wspólnie wykonują określone uprawnienia, podejmują decyzje lub korzystają z wolności publicznych. Znaczenie tego terminu zależy od dziedziny prawa i rodzaju zgromadzenia.

W prawie konstytucyjnym zgromadzenie oznacza pokojowe zebranie osób w celu wspólnego wyrażenia stanowiska, poglądów lub udziału w debacie publicznej. Wolność organizowania pokojowych zgromadzeń i uczestniczenia w nich podlega ochronie. Legalnym zgromadzeniom i pochodom nie wolno bezprawnie przeszkadzać, a działania naruszające ich przebieg mogą prowadzić do odpowiedzialności karnej.

W prawie spółek „zgromadzenie wspólników” albo „zgromadzenie akcjonariuszy” jest organem właścicielskim spółki. Obraduje w sprawach określonych w przepisach lub umowie albo statucie, w szczególności podejmuje uchwały dotyczące funkcjonowania spółki. Może mieć charakter zwyczajny lub nadzwyczajny. Przepisy regulują między innymi sposób zwołania, prawo uczestnictwa, wykonywanie głosu, podejmowanie uchwał oraz dokumentowanie przebiegu obrad. W określonych przypadkach uchwała może zostać podjęta bez zwoływania zgromadzenia, w formie pisemnej, jeżeli spełnione są wymagane warunki.

Termin ten występuje również w prawie upadłościowym. Zgromadzenie wierzycieli jest forum, na którym uprawnieni wierzyciele mogą uczestniczyć w postępowaniu i głosować nad określonymi rozstrzygnięciami. O prawie głosu oraz jego sile decydują przepisy i wierzytelność uznana w postępowaniu. Obradom może przewodniczyć sędzia-komisarz, a udział innych uczestników, w tym syndyka lub upadłego, może być wymagany.

W niektórych strukturach organizacyjnych zgromadzenie jest stałym organem, na przykład walnym zgromadzeniem członków albo zgromadzeniem beneficjentów fundacji rodzinnej. Jego kompetencje wynikają z ustawy, statutu lub umowy. W każdym przypadku istotne są zasady zwołania, krąg uprawnionych uczestników, tryb głosowania oraz skutki podjętych uchwał.