Załatwienie sprawy

„Załatwienie sprawy” jest w polskim języku prawnym określeniem czynności prowadzących do rozpatrzenia i zakończenia konkretnej sprawy przez właściwy organ, sąd, komisję albo inną uprawnioną osobę. Termin ten nie ma jednej, ogólnej definicji ustawowej. Jego znaczenie zależy od rodzaju postępowania i przepisu, w którym został użyty.

W postępowaniu administracyjnym i podatkowym załatwienie sprawy obejmuje działania niezbędne do ustalenia stanu faktycznego i prawnego, ocenę zebranych informacji oraz wydanie rozstrzygnięcia albo dokonanie innej czynności kończącej sprawę. Organ powinien działać w granicach prawa, wyjaśniać okoliczności sprawy i respektować przewidziane terminy. Jeżeli sprawa nie zostanie załatwiona w terminie, strona powinna zostać poinformowana o przyczynach opóźnienia oraz o nowym terminie. W niektórych przypadkach rozstrzygnięcie może zależeć od stanowiska innego organu.

W sprawach cywilnych i pracowniczych załatwienie sprawy może nastąpić także w drodze ugody. Oznacza wówczas zakończenie sporu na podstawie uzgodnienia stron, a nie jednostronnego rozstrzygnięcia organu. Przepisy mogą określać termin, w którym komisja lub inny podmiot powinien dążyć do ugodowego zakończenia sprawy, a także skutki bezskutecznego upływu tego terminu.

W Kodeksie karnym zwrot ten występuje również w kontekście pośrednictwa w doprowadzeniu do rozstrzygnięcia sprawy publicznej. W takim zastosowaniu może opisywać cel korupcyjnego działania, a nie prawidłowe i zgodne z prawem zakończenie postępowania.

Znaczenie praktyczne:

• określa zakres czynności, które powinny zostać podjęte w celu rozpatrzenia sprawy,
• może oznaczać zarówno wydanie decyzji lub innego rozstrzygnięcia, jak i zawarcie ugody,
• wiąże się z obowiązkiem działania w odpowiednim terminie,
• nie przesądza o treści rozstrzygnięcia ani o tym, że sprawa została załatwiona zgodnie z żądaniem strony.