Wysokość wynagrodzenia

Wysokość wynagrodzenia oznacza określoną kwotę albo sposób ustalenia kwoty należnej za wykonaną pracę, usługę, dzieło lub pełnienie określonej funkcji. Jest to element stosunku prawnego, który wskazuje ekonomiczny zakres świadczenia przysługującego wykonawcy, zleceniobiorcy, pełnomocnikowi, likwidatorowi albo innej osobie uprawnionej do zapłaty.

Prawo nie posługuje się jednym, uniwersalnym sposobem ustalania wysokości wynagrodzenia. Może ona wynikać z umowy, przepisów ustawy, rozporządzenia, uchwały właściwego organu albo orzeczenia sądu. W niektórych przypadkach strony określają ją samodzielnie, w innych organ publiczny ustala ją według kryteriów wskazanych w przepisach. Jeżeli kwota nie została oznaczona, znaczenie mogą mieć zwyczaje, rodzaj wykonanej czynności, nakład pracy, zakres obowiązków oraz wysokość wynagrodzenia przyjęta za świadczenia tego samego rodzaju.

W prawie cywilnym wysokość wynagrodzenia może dotyczyć wykonania dzieła, zlecenia lub robót budowlanych. W umowie o dzieło uwzględnia się między innymi zwykłe wynagrodzenie za dzieło danego rodzaju oraz uzasadniony nakład pracy i innych nakładów. Przy zleceniu wynagrodzenie powinno odpowiadać wykonanej pracy. W robotach budowlanych przepisy mogą określać także odpowiedzialność inwestora za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy.

Wynagrodzenie występuje również przy wykonywaniu funkcji procesowych i publicznych. Dotyczy między innymi dozorcy zajętych ruchomości, zarządcy nieruchomości, mediatora, reprezentanta dziecka oraz likwidatora spółki wodnej. Wysokość świadczenia może być wtedy ustalana przez sąd, starostę lub określana w rozporządzeniu, a odrębnie rozlicza się zwrot uzasadnionych wydatków.

W prawie spółek wynagrodzenie może stanowić element uchwały dotyczącej umorzenia udziału. Powinno być wówczas określone zgodnie z zasadami wynikającymi z umowy spółki i przepisów o umorzeniu. Wysokość wynagrodzenia może więc wpływać na rozliczenia między spółką a wspólnikiem oraz na zakres obowiązków podmiotu zobowiązanego do zapłaty.