Art. 564 Kodeksu cywilnego stanowi istotne odstępstwo od ogólnej zasady dotyczącej utraty uprawnień z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy, określonej w art. 563. Zgodnie z art. 563, kupujący traci uprawnienia z tytułu rękojmi, jeżeli nie zbada rzeczy w odpowiednim czasie i nie zawiadomi sprzedawcy o wadzie. Art. 564 wprowadza jednak wyjątek od tej reguły, który ma na celu ochronę kupującego w sytuacjach, gdy sprzedawca działał w złej wierze.

### Kluczowe elementy art. 564:

1. **Wiedza sprzedawcy o wadzie**:
   - Jeżeli sprzedawca wiedział o wadzie rzeczy, kupujący nie traci uprawnień z tytułu rękojmi, nawet jeśli nie zbadał rzeczy w odpowiednim czasie lub nie zawiadomił sprzedawcy o wadzie.
   - Wiedza sprzedawcy o wadzie może być trudna do udowodnienia, ale może wynikać z różnych okoliczności, takich jak wcześniejsze reklamacje innych klientów czy wewnętrzna dokumentacja sprzedawcy.

2. **Zapewnienie sprzedawcy o braku wad**:
   - Jeżeli sprzedawca zapewnił kupującego, że wady nie istnieją, kupujący również nie traci uprawnień z tytułu rękojmi, mimo niezachowania terminów.
   - Takie zapewnienie może mieć formę ustną lub pisemną i może wynikać z umowy, korespondencji handlowej czy reklamy.

### Znaczenie praktyczne:

- **Ochrona kupującego**: Przepis ten chroni kupującego przed nieuczciwymi praktykami sprzedawców, którzy mogą próbować ukryć wady rzeczy. Kupujący nie jest zobowiązany do rygorystycznego przestrzegania terminów, jeżeli sprzedawca działał w złej wierze.

- **Obowiązek sprzedawcy**: Sprzedawcy muszą być świadomi, że ich wiedza o wadach lub zapewnienia o braku wad mogą skutkować utrzymaniem uprawnień kupującego z tytułu rękojmi, nawet jeśli kupujący nie spełnił obowiązków wynikających z art. 563.

- **Dowodzenie**: W praktyce, kupujący może napotkać trudności w udowodnieniu, że sprzedawca wiedział o wadzie lub zapewnił o jej braku. Dlatego ważne jest, aby kupujący gromadził wszelkie dowody, które mogą potwierdzić te okoliczności.

### Podsumowanie:

Art. 564 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne zabezpieczenie dla kupujących, chroniąc ich przed utratą uprawnień z tytułu rękojmi w sytuacjach, gdy sprzedawca działał w złej wierze. Przepis ten podkreśla znaczenie uczciwości i transparentności w relacjach handlowych, nakładając na sprzedawców obowiązek rzetelnego informowania o stanie sprzedawanych rzeczy.

Kodeks cywilny

Kodeks postępowania cywilnego

Kodeks pracy

Kodeks spółek handlowych (ksh)

Art. 313 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje kwestie związane z wliczaniem okresu odbywania czynnej służby wojskowej do okresu zatrudnienia pracownika. Przepis ten ma na celu ochronę praw pracowników, którzy zostali powołani do służby wojskowej, oraz zapewnienie im ciągłości uprawnień wynikających ze stosunku pracy.

#### 1. Zakres zastosowania przepisu

Przepis ten dotyczy pracowników, którzy odbyli czynną służbę wojskową, z wyłączeniem zawodowej służby wojskowej i zasadniczej służby wojskowej. Oznacza to, że nie obejmuje on żołnierzy zawodowych ani osób odbywających zasadniczą służbę wojskową.

#### 2. Wliczanie okresu służby wojskowej do okresu zatrudnienia

Art. 313 ust. 1 przewiduje, że pracownikowi, który w ciągu 30 dni od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej podjął pracę u pracodawcy, u którego był zatrudniony w dniu powołania do tej służby, czas odbywania służby wojskowej wlicza się do okresu zatrudnienia u tego pracodawcy. Oznacza to, że pracownik zachowuje wszystkie uprawnienia wynikające ze stosunku pracy, jakby nie przerywał zatrudnienia.

#### 3. Zmiana pracodawcy

W przypadku, gdy pracownik podejmuje pracę po raz pierwszy lub u innego pracodawcy niż ten, u którego był zatrudniony w dniu powołania do służby wojskowej, czas odbywania służby wojskowej wlicza się do okresu zatrudnienia wymaganego do nabywania lub zachowania uprawnień wynikających ze stosunku pracy. Wyjątkiem są uprawnienia przysługujące wyłącznie pracownikom u konkretnego pracodawcy, u którego podjął pracę (ust. 2).

#### 4. Przekroczenie terminu 30 dni

Jeżeli pracownik podejmuje pracę po upływie 30 dni od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej, czas odbywania tej służby również wlicza się do okresu zatrudnienia wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień wynikających ze stosunku pracy, z wyjątkiem uprawnień przysługujących wyłącznie pracownikom u konkretnego pracodawcy (ust. 3).

#### 5. Usprawiedliwienie nieobecności

Terminy przewidziane w ust. 1 i 2 uważa się za zachowane, jeżeli pracownik nie mógł podjąć pracy z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy (ust. 4). Oznacza to, że pracownik nie traci swoich uprawnień, jeżeli nie mógł podjąć pracy z przyczyn obiektywnych, takich jak choroba czy inne okoliczności losowe.

#### 6. Przepisy szczególne

Przepisy ust. 1-4 stosuje się, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują korzystniejszych uprawnień (ust. 5). Oznacza to, że jeżeli inne przepisy przewidują bardziej korzystne rozwiązania dla pracowników powracających ze służby wojskowej, to mają one pierwszeństwo.

#### 7. Uprawnienia bezrobotnych

Stosowanie przepisów ust. 1-3 nie powoduje utraty uprawnień bezrobotnych określonych w przepisach ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (ust. 6). Pracownik nie traci więc uprawnień wynikających z przepisów o promocji zatrudnienia, nawet jeśli podejmie pracę po odbyciu służby wojskowej.

#### 8. Żołnierze OT

W przypadku żołnierzy Obrony Terytorialnej (OT) do okresu zatrudnienia wlicza się wyłącznie okres pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie (ust. 7). Oznacza to, że tylko czas pełnienia służby w systemie rotacyjnym jest uwzględniany przy obliczaniu okresu zatrudnienia.

### Podsumowanie

Art. 313 ustawy o obronie Ojczyzny zapewnia pracownikom powracającym z czynnej służby wojskowej ochronę ich uprawnień wynikających ze stosunku pracy. Przepis ten ma na celu ułatwienie powrotu do pracy i zapewnienie ciągłości uprawnień pracowniczych, co jest szczególnie istotne w kontekście obowiązków obronnych obywateli.

o obronie Ojczyzny

Przepis dotyczy osoby, która mieszka w lokalu mieszkalnym, ale nie jest żołnierzem zawodowym. Jeżeli odmówi ona skorzystania z uprawnień wskazanych w art. 23 ust. 1 i 4, traci prawo do tych uprawnień. W takiej sytuacji należy odpowiednio stosować również przepisy art. 41 ust. 4-7. Oznacza to, że jej sytuację trzeba oceniać z uwzględnieniem tych regulacji, w zakresie, w jakim można je zastosować do opisanej osoby.

o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 96 Prawa budowlanego reguluje kwestie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, określając katalog kar, które mogą być nałożone na osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie w przypadku popełnienia czynów naruszających przepisy prawa budowlanego.

### Rodzaje kar

1. **Upomnienie** - najłagodniejsza forma kary, stosowana w przypadkach mniejszej wagi.
2. **Upomnienie z obowiązkiem złożenia egzaminu** - kara ta jest stosowana, gdy istnieje potrzeba sprawdzenia wiedzy i kompetencji osoby ukaranej. Egzamin, o którym mowa, jest określony w art. 12 ust. 3 Prawa budowlanego.
3. **Zakaz wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie** - najcięższa kara, która może być nałożona na okres od roku do 5 lat. Zakaz ten jest połączony z obowiązkiem złożenia egzaminu, co ma na celu weryfikację kompetencji osoby ukaranej.

### Kryteria nakładania kar

Przy nakładaniu kary należy uwzględnić dotychczasową karalność z tytułu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie. Jest to istotne, ponieważ osoby, które już wcześniej były karane, mogą być traktowane surowiej.

### Znaczne społeczne niebezpieczeństwo czynu

Zakaz wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie orzeka się w przypadku znacznego społecznego niebezpieczeństwa czynu. Oznacza to, że czyn musi mieć poważne konsekwencje społeczne, takie jak zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia.

### Dodatkowe okoliczności

Zakaz wykonywania samodzielnej funkcji technicznej może być również orzeczony w stosunku do osoby, która:
- Pomimo dwukrotnego upomnienia ponownie dopuściła się czynu powodującego odpowiedzialność zawodową.
- Uchyla się od złożenia nakazanego egzaminu.

### Okres obowiązywania zakazu

Zakaz wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie określa się w latach i miesiącach. Kara biegnie od dnia, w którym decyzja o ukaraniu stała się ostateczna.

### Egzamin

Osobie ukaranej z jednoczesnym nałożeniem obowiązku złożenia egzaminu, która w wyznaczonym terminie egzaminu nie zdała, wyznacza się termin dodatkowy, nie krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż 6 miesięcy. W przypadku nieuzyskania oceny pozytywnej w terminie dodatkowym, stwierdza się utratę uprawnień do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie.

### Wnioski

Art. 96 Prawa budowlanego wprowadza system odpowiedzialności zawodowej, który ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu kompetencji i odpowiedzialności osób pełniących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie. Kary przewidziane w tym artykule mają charakter zarówno prewencyjny, jak i represyjny, co ma na celu ochronę interesu publicznego oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia.

Utrata uprawnień

Utrata uprawnień w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

Kodeks pracy3 przepisy

Kodeks spółek handlowych (ksh)1 przepis

o obronie Ojczyzny1 przepis

o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

Prawo budowlane1 przepis