Usunięcie

„Usunięcie” w rozumieniu ustawy „Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny” oznacza określony sposób postępowania z niebezpiecznymi substancjami, mieszaninami lub częściami składowymi zużytego sprzętu. Nie chodzi tu wyłącznie o fizyczne zabranie danego elementu, lecz o jego wyodrębnienie w toku przetwarzania tak, aby można było rozpoznać, gdzie się znajduje i jak został poddany dalszej obróbce.

Definicja obejmuje cztery rodzaje obróbki:

• ręczną,
• mechaniczną,
• chemiczną,
• metalurgiczną.

W wyniku takiej obróbki niebezpieczne elementy powinny zostać oddzielone jako samodzielny strumień albo jako wyraźnie wyodrębniona część większego strumienia materiałów. Warunkiem uznania ich za usunięte jest także możliwość ich zidentyfikowania. Oznacza to, że powinno dać się monitorować ich dalsze przetwarzanie i sprawdzić, czy przebiega ono w sposób bezpieczny dla środowiska.

Pojęcie służy więc określeniu konkretnego rezultatu przetwarzania zużytego sprzętu. Samo rozdzielenie materiałów nie jest wystarczające, jeżeli niebezpieczne substancje lub części pozostają niewidoczne w całym strumieniu albo nie można ustalić, co się z nimi dzieje. W praktyce definicja wyznacza sposób organizacji procesu, wymagając oddzielenia materiałów wymagających szczególnego postępowania oraz zapewnienia możliwości kontroli tego etapu.

W innych przepisach słowo „usunięcie” występuje w znaczeniu zależnym od regulowanej dziedziny. Może oznaczać likwidację nieprawidłowości lub zagrożeń w procesie budowlanym, wykonanie obowiązków mających ograniczyć negatywne skutki dla środowiska, usunięcie podrobionych znaków urzędowych albo wykonanie nakazu usunięcia uchybień. W przepisach bezpieczeństwa pracy odnosi się także do zdjęcia znaku bezpieczeństwa po ustaniu zagrożenia. Nie są to odrębne elementy definicji z ustawy o zużytym sprzęcie, lecz przykłady, że zakres znaczeniowy tego hasła zależy od kontekstu prawnego.