Art. 859^6 Kodeksu cywilnego reguluje sytuację, w której składający (osoba oddająca rzecz na przechowanie) nie odbiera rzeczy pomimo upływu umówionego terminu lub terminu wypowiedzenia umowy. Przepis ten ma na celu ochronę interesów przedsiębiorcy składowego, który nie może bez końca przechowywać rzeczy bez odpowiedniego wynagrodzenia i bez pewności co do dalszego losu przechowywanej rzeczy.

#### 1. Uprawnienia przedsiębiorcy składowego

Przedsiębiorca składowy, w przypadku nieodebrania rzeczy przez składającego, ma prawo oddać rzecz na przechowanie na koszt i ryzyko składającego. Jest to istotne uprawnienie, które pozwala przedsiębiorcy na uniknięcie niepotrzebnych kosztów i ryzyka związanego z dalszym przechowywaniem rzeczy.

#### 2. Warunki skorzystania z uprawnienia

Aby przedsiębiorca składowy mógł skorzystać z tego uprawnienia, musi spełnić określone warunki proceduralne:

- **Uprzedzenie składającego**: Przedsiębiorca musi uprzedzić składającego o zamiarze skorzystania z przysługującego mu prawa. Uprzedzenie to musi być dokonane listem poleconym albo na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych.

- **Termin uprzedzenia**: Uprzedzenie musi być wysłane nie później niż na 14 dni przed upływem umówionego terminu. Jest to minimalny okres, który ma zapewnić składającemu odpowiedni czas na podjęcie działań w celu odebrania rzeczy.

#### 3. Koszty i ryzyko

Przepis jednoznacznie wskazuje, że koszty i ryzyko związane z oddaniem rzeczy na przechowanie ponosi składający. Oznacza to, że wszelkie wydatki związane z dalszym przechowywaniem rzeczy oraz ewentualne szkody, które mogą powstać w tym czasie, obciążają składającego.

#### 4. Znaczenie praktyczne

Art. 859^6 Kodeksu cywilnego ma duże znaczenie praktyczne, szczególnie dla przedsiębiorców zajmujących się przechowywaniem rzeczy. Przepis ten daje im narzędzie do zabezpieczenia swoich interesów w sytuacji, gdy składający nie wywiązuje się z obowiązku odebrania rzeczy. Jednocześnie wprowadza mechanizmy ochronne dla składającego, wymagając uprzedzenia go o zamiarze skorzystania z tego uprawnienia.

#### 5. Zastosowanie ustawy o doręczeniach elektronicznych

Wprowadzenie możliwości uprzedzenia składającego na adres do doręczeń elektronicznych jest nowoczesnym rozwiązaniem, które uwzględnia rozwój technologii i zmieniające się realia komunikacyjne. Ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych wprowadza system doręczeń elektronicznych, który ma na celu usprawnienie i przyspieszenie procesów komunikacyjnych w obrocie prawnym.

### Podsumowanie

Art. 859^6 Kodeksu cywilnego stanowi ważny element regulacji dotyczących umowy przechowania, chroniąc interesy przedsiębiorcy składowego i wprowadzając mechanizmy zabezpieczające dla składającego. Przepis ten jest przykładem równoważenia interesów obu stron umowy, co jest kluczowe dla zapewnienia sprawiedliwości i efektywności w obrocie prawnym.

Kodeks cywilny

Art. 39^1 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące doręczeń elektronicznych w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten jest istotnym elementem nowoczesizacji procedur administracyjnych, mającym na celu zwiększenie efektywności i szybkości komunikacji między organami administracji publicznej a stronami postępowania.

#### 1. Adres do doręczeń elektronicznych

Zgodnie z art. 39^1 k.p.a., pisma doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Baza adresów elektronicznych jest centralnym rejestrem, który umożliwia organom administracji publicznej dostęp do aktualnych adresów elektronicznych stron postępowania. Wprowadzenie tej bazy ma na celu ułatwienie i usprawnienie procesu doręczeń, eliminując konieczność każdorazowego podawania adresu elektronicznego przez strony.

#### 2. Doręczenia do pełnomocnika

W przypadku, gdy strona postępowania działa przez pełnomocnika, doręczenia dokonuje się na adres do doręczeń elektronicznych wskazany w podaniu. Jest to istotne z punktu widzenia zapewnienia prawidłowego obiegu dokumentów i komunikacji między organem a pełnomocnikiem. Wskazanie adresu do doręczeń elektronicznych w podaniu jest obowiązkiem pełnomocnika, co ma na celu zapewnienie, że doręczenia będą dokonywane na właściwy adres.

#### 3. Kwalifikowana usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego

Jeżeli adres do doręczeń elektronicznych strony lub innego uczestnika postępowania nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych, doręczenia mogą być dokonywane na adres do doręczeń elektronicznych powiązany z kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono podanie. Kwalifikowana usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa i pewności doręczeń, co jest szczególnie istotne w kontekście postępowań administracyjnych, gdzie terminowość i prawidłowość doręczeń mają kluczowe znaczenie.

#### 4. Znaczenie przepisu

Art. 39^1 k.p.a. jest istotnym krokiem w kierunku cyfryzacji administracji publicznej. Wprowadzenie doręczeń elektronicznych ma na celu zwiększenie efektywności postępowań administracyjnych, redukcję kosztów związanych z tradycyjnymi formami doręczeń oraz poprawę dostępności usług administracyjnych dla obywateli. Przepis ten wymaga jednak od stron postępowania oraz ich pełnomocników znajomości i przestrzegania nowych regulacji dotyczących doręczeń elektronicznych, co może wiązać się z koniecznością adaptacji do nowych technologii i procedur.

#### 5. Wnioski

Art. 39^1 k.p.a. wprowadza nowoczesne rozwiązania w zakresie doręczeń elektronicznych, które mają na celu usprawnienie postępowań administracyjnych. Kluczowe jest, aby strony postępowania oraz ich pełnomocnicy byli świadomi obowiązków związanych z podawaniem adresów do doręczeń elektronicznych oraz korzystaniem z kwalifikowanych usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego. Przepis ten stanowi ważny element reformy administracji publicznej, zmierzającej w kierunku pełnej cyfryzacji i zwiększenia efektywności działania organów administracji publicznej.

Przepis rozstrzyga jedną kwestię techniczną, ale o dużym znaczeniu procesowym: jak ustalić dzień doręczenia korespondencji, gdy doręczenie nastąpiło w sposób wskazany w art. 39 § 1. Nie tworzy własnej reguły, tylko odsyła do art. 42 ustawy o doręczeniach elektronicznych.

### Najważniejsze punkty

- Zakres zastosowania wyznacza sposób doręczenia opisany w art. 39 § 1 - poza nim przepis nie działa.
- Dzień doręczenia ustala się według art. 42 ustawy o doręczeniach elektronicznych, a nie według reguł kodeksowych.
- Odesłanie obejmuje wyłącznie ustalenie dnia doręczenia, a nie skuteczność samej czynności.
- Ustalony w ten sposób dzień wyznacza początek biegu terminów w sprawie.

### W praktyce

Sprawdzenie, kiedy doszło do doręczenia, wymaga sięgnięcia do dwóch aktów naraz: do przepisu odsyłającego i do przepisu, do którego odesłano. Pomyłka na tym etapie przenosi się wprost na obliczenie terminu na wniesienie odwołania albo zażalenia.

Art. 57 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) reguluje zasady obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania procedur administracyjnych, ponieważ precyzuje, jak należy liczyć terminy, co ma bezpośredni wpływ na prawa i obowiązki stron postępowania.

#### 1. Początek terminu
Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Oznacza to, że jeżeli zdarzenie miało miejsce np. 1 stycznia, to pierwszy dzień terminu liczy się od 2 stycznia.

#### 2. Koniec terminu
Art. 57 § 2 k.p.a. określa, że upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Oznacza to, że jeżeli termin wynosi 7 dni i rozpoczął się 2 stycznia, to kończy się 8 stycznia.

#### 3. Terminy tygodniowe, miesięczne i roczne
- **Terminy tygodniowe**: Kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu. Na przykład, jeżeli termin tygodniowy rozpoczął się w poniedziałek, to kończy się w kolejny poniedziałek.
- **Terminy miesięczne**: Kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Jeżeli takiego dnia w ostatnim miesiącu nie ma, termin kończy się w ostatnim dniu tego miesiąca. Na przykład, jeżeli termin miesięczny rozpoczął się 31 stycznia, to w lutym (który ma 28 lub 29 dni) termin kończy się 28 lub 29 lutego.
- **Terminy roczne**: Kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Jeżeli takiego dnia w ostatnim roku nie ma, termin kończy się w dniu poprzedzającym bezpośrednio ten dzień. Na przykład, jeżeli termin roczny rozpoczął się 29 lutego, to w roku nieprzestępnym termin kończy się 28 lutego.

#### 4. Dni wolne od pracy i soboty
Art. 57 § 4 k.p.a. stanowi, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Jest to istotne zabezpieczenie dla stron postępowania, które mogą nie mieć możliwości złożenia dokumentów w dni wolne od pracy.

#### 5. Zachowanie terminu
Art. 57 § 5 k.p.a. precyzuje, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
- Wysłane na adres do doręczeń elektronicznych organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał dowód otrzymania.
- Nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
- Złożone w polskim urzędzie konsularnym.
- Złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej.
- Złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku.
- Złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.

Te przepisy mają na celu zapewnienie, że strony postępowania mają różne możliwości zachowania terminu, co jest szczególnie ważne w sytuacjach, gdy fizyczne dostarczenie dokumentów do organu administracji publicznej może być utrudnione.

### Podsumowanie
Art. 57 k.p.a. jest fundamentalnym przepisem, który precyzyjnie reguluje zasady obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym. Jego znajomość i prawidłowe stosowanie są kluczowe dla wszystkich uczestników postępowania administracyjnego, aby uniknąć negatywnych konsekwencji związanych z niedotrzymaniem terminów.

Kodeks postępowania administracyjnego

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 144 Ordynacji podatkowej reguluje procedurę doręczania pism przez organy podatkowe. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia prawidłowego obiegu korespondencji między organami podatkowymi a podatnikami, pełnomocnikami oraz innymi podmiotami. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych paragrafów tego artykułu.

#### § 1a
Organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego.

**Komentarz:**
Przepis ten wprowadza zasadę pierwszeństwa doręczeń elektronicznych, co jest zgodne z ogólną tendencją do digitalizacji administracji publicznej. Adres do doręczeń elektronicznych jest podstawowym kanałem komunikacji, co ma na celu przyspieszenie i uproszczenie procedur administracyjnych. Alternatywnie, doręczenie może nastąpić na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego lub bezpośrednio w siedzibie organu.

#### § 1b
W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a, organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez: operatora wyznaczonego w ramach publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, albo pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.

**Komentarz:**
Jeżeli doręczenie elektroniczne nie jest możliwe, organ podatkowy ma obowiązek doręczyć pisma za pokwitowaniem. Przepis ten wymienia różne podmioty uprawnione do doręczeń, w tym operatora wyznaczonego w ramach publicznej usługi hybrydowej oraz pracowników urzędu lub innych organów podatkowych. Pokwitowanie doręczenia jest istotne dla celów dowodowych, potwierdzając, że adresat otrzymał pismo.

#### § 1c
W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a i § 1b pkt 1, organ podatkowy doręcza pisma: przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo za pokwitowaniem przez pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.

**Komentarz:**
Jeżeli doręczenie nie jest możliwe ani elektronicznie, ani za pośrednictwem operatora wyznaczonego, organ podatkowy może skorzystać z przesyłki rejestrowanej zgodnie z Prawem pocztowym. Alternatywnie, doręczenie może być dokonane przez pracowników urzędu lub innych uprawnionych osób. Przesyłka rejestrowana zapewnia śledzenie i potwierdzenie doręczenia, co jest kluczowe dla zachowania prawidłowości procedur.

#### § 1d
W przypadku doręczenia decyzji, której organ podatkowy nadał rygor natychmiastowej wykonalności, albo decyzji, która podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy, organ może doręczyć decyzję w sposób określony w § 1c. Przepisów § 1a i § 1b pkt 1 nie stosuje się.

**Komentarz:**
W sytuacjach, gdy decyzja podatkowa ma rygor natychmiastowej wykonalności, organ podatkowy może skorzystać z doręczenia w sposób określony w § 1c, pomijając procedury z § 1a i § 1b pkt 1. Ma to na celu zapewnienie szybkiego i skutecznego doręczenia decyzji, co jest szczególnie ważne w przypadkach wymagających natychmiastowego działania.

#### § 1e
W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a, gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczać sołtys, za pokwitowaniem.

**Komentarz:**
Przepis ten wprowadza dodatkową możliwość doręczenia pism przez sołtysa, gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, a doręczenie elektroniczne nie jest możliwe. Sołtys, jako osoba lokalnie zaufana, może skutecznie doręczyć pisma, co jest szczególnie przydatne w mniejszych społecznościach.

#### § 1f
Doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego.

**Komentarz:**
Przepis ten określa, że doręczenia pism pełnomocnikom będącym adwokatami, radcami prawnymi lub doradcami podatkowymi, a także organom administracji publicznej, powinny odbywać się za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub w siedzibie organu podatkowego. Jest to zgodne z profesjonalnym charakterem tych podmiotów oraz ich zdolnością do obsługi doręczeń elektronicznych.

### Podsumowanie
Art. 144 Ordynacji podatkowej wprowadza kompleksowe zasady doręczania pism przez organy podatkowe, z naciskiem na doręczenia elektroniczne. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia skuteczności i efektywności procedur podatkowych, a także dla ochrony praw podatników i innych podmiotów. Wprowadzenie różnych alternatyw doręczeń, w tym doręczeń za pokwitowaniem i przesyłek rejestrowanych, zapewnia elastyczność i możliwość dostosowania procedur do różnych sytuacji praktycznych.

Ordynacja podatkowa

Art. 20a Prawa o notariacie wprowadza obowiązek dla notariuszy, aby posiadali adres do doręczeń elektronicznych, zgodnie z ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Przepis ten ma na celu usprawnienie komunikacji między notariuszami a innymi podmiotami, w tym organami administracji publicznej, poprzez wykorzystanie nowoczesnych technologii.

#### Obowiązek posiadania adresu do doręczeń elektronicznych

Zgodnie z art. 20a, każdy notariusz wykonujący zawód musi posiadać adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych. Adres ten jest definiowany w art. 2 pkt 1 ustawy o doręczeniach elektronicznych jako unikalny identyfikator umożliwiający doręczanie dokumentów w formie elektronicznej. Wprowadzenie tego obowiązku ma na celu zapewnienie, że notariusze będą mogli odbierać i wysyłać dokumenty w sposób szybki, bezpieczny i zgodny z przepisami prawa.

#### Wykreślenie adresu z bazy adresów elektronicznych

Minister Sprawiedliwości ma prawo wystąpić do ministra właściwego do spraw informatyzacji o wykreślenie adresu do doręczeń elektronicznych z bazy adresów elektronicznych w określonych przypadkach. Przypadki te są wymienione w art. 16 § 1 i 3, art. 43 § 3 i 4 oraz art. 68 § 1 Prawa o notariacie.

- **Art. 16 § 1 i 3**: Dotyczy sytuacji, w których notariusz przestaje wykonywać zawód, np. z powodu śmierci, rezygnacji lub skreślenia z listy notariuszy.
- **Art. 43 § 3 i 4**: Odnosi się do przypadków zawieszenia notariusza w wykonywaniu czynności notarialnych.
- **Art. 68 § 1**: Dotyczy sytuacji, w których notariusz zostaje pozbawiony prawa wykonywania zawodu na mocy prawomocnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego.

#### Znaczenie regulacji

Wprowadzenie obowiązku posiadania adresu do doręczeń elektronicznych przez notariuszy jest krokiem w kierunku cyfryzacji i modernizacji usług notarialnych. Umożliwia to szybsze i bardziej efektywne zarządzanie dokumentami oraz komunikację z klientami i organami publicznymi. Ponadto, zapewnia większe bezpieczeństwo i pewność obrotu prawnego, co jest kluczowe w działalności notarialnej.

#### Wnioski

Art. 20a Prawa o notariacie jest istotnym elementem w procesie cyfryzacji usług notarialnych. Obowiązek posiadania adresu do doręczeń elektronicznych oraz możliwość jego wykreślenia w określonych przypadkach zapewniają, że notariusze będą mogli skutecznie i bezpiecznie wykonywać swoje obowiązki w nowoczesnym środowisku prawnym. Regulacja ta jest zgodna z ogólnymi trendami w zakresie informatyzacji administracji publicznej i usług prawnych, co przyczynia się do zwiększenia efektywności i transparentności tych usług.

Ustawa doręczenia

Ustawa doręczenia w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

Kodeks postępowania administracyjnego3 przepisy

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis

Prawo o notariacie1 przepis