Uchwała zgromadzenia

Uchwała zgromadzenia to formalna decyzja podjęta przez kolegialny organ lub inną zorganizowaną grupę uprawnioną do wspólnego rozstrzygania określonych spraw. Termin odnosi się zarówno do samej treści decyzji, jak i do aktu jej podjęcia. Uchwała jest podejmowana w granicach kompetencji danego zgromadzenia, zgodnie z przepisami prawa, umową, statutem albo regulaminem.

Najczęściej uchwała zapada w wyniku głosowania. Jej przyjęcie może wymagać większości zwykłej, bezwzględnej lub kwalifikowanej, a niekiedy jednomyślności. Znaczenie mają również wymagania dotyczące zwołania zgromadzenia, jego składu, kworum oraz sposobu utrwalenia wyniku głosowania. W przypadkach przewidzianych w przepisach lub dokumentach ustrojowych decyzja może być podjęta także bez odbywania posiedzenia, na przykład w trybie pisemnym.

Uchwały zgromadzeń występują w szczególności:

• w spółkach, jako uchwały wspólników albo walnego zgromadzenia, dotyczące między innymi powoływania i odwoływania członków organów, zmian kapitałowych, umorzenia udziałów oraz innych spraw spółki;
• w samorządach zawodowych i innych organizacjach, gdzie mogą określać kierunki działania, zasady funkcjonowania lub sposób wykonywania zadań;
• w fundacji rodzinnej, gdzie określone czynności mogą wymagać uchwały zgromadzenia beneficjentów;
• w postępowaniu upadłościowym, jako uchwały zgromadzenia wierzycieli podejmowane w sprawach należących do jego kompetencji.

Uchwała wywołuje skutki prawne określone w przepisach lub w akcie ustrojowym podmiotu. Może stanowić podstawę dokonania czynności przez zarząd albo inny organ, a brak wymaganej uchwały może prowadzić do nieważności czynności lub innych konsekwencji przewidzianych prawem. Uchwała podjęta z naruszeniem prawa, umowy lub statutu może podlegać zakwestionowaniu w odpowiednim trybie. Nie każda decyzja zgromadzenia jest jednak uchwałą, ponieważ akt ten musi pochodzić od uprawnionego organu i dotyczyć spraw objętych jego zakresem działania.