Sieć telekomunikacyjna

Sieć telekomunikacyjna to zespół urządzeń, instalacji i innych zasobów przeznaczonych do przesyłania sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, światła lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną. Obejmuje nie tylko aktywne urządzenia, lecz także elementy infrastruktury, które same nie przetwarzają sygnałów, ale umożliwiają ich przekazywanie, na przykład kanalizację, przewody, maszty, światłowody i inne elementy sieci.

Do sieci telekomunikacyjnych zalicza się w szczególności sieci stacjonarne i ruchome, sieci satelitarne, systemy transmisyjne oraz urządzenia przełączające lub kierujące ruchem sygnałów. Pojęcie może obejmować także infrastrukturę wykorzystywaną do rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych oraz sieci telewizji kablowej. O zakwalifikowaniu danego składnika decyduje jego funkcja w przekazywaniu sygnałów, a nie wyłącznie jego wygląd lub sposób wykonania.

Sieć telekomunikacyjna jest pojęciem szerszym niż usługa telekomunikacyjna. Usługa polega na przekazywaniu sygnałów lub zapewnianiu dostępu do takiego przekazywania, natomiast sieć stanowi techniczną podstawę świadczenia tej usługi. Sieć może być publiczna, gdy jest dostępna dla nieoznaczonego kręgu użytkowników, albo wykorzystywana na potrzeby określonego podmiotu, grupy podmiotów lub administracji publicznej.

Pojęcie ma znaczenie w wielu dziedzinach prawa. Przepisy dotyczące inwestycji i budownictwa określają zasady lokalizowania, projektowania oraz wykonywania robót związanych z sieciami, a regulacje planistyczne uwzględniają ich przebieg i wpływ na zagospodarowanie przestrzeni. Własność lub inne prawa rzeczowe mogą dotyczyć poszczególnych elementów sieci, w tym włókna światłowodowego. Sieci, jako część infrastruktury o znaczeniu publicznym lub obronnym, podlegają również szczególnej ochronie karnej i mogą być objęte obowiązkiem świadczeń rzeczowych. Zniszczenie, uszkodzenie albo bezprawne uzyskanie dostępu do sieci może powodować odpowiedzialność prawną.