Przepis określa, czym jest przedsiębiorstwo mieszane, kto może je utworzyć oraz w jakim celu. Jego podstawą jest połączenie mienia należącego do różnych rodzajów własności społecznej. Takie połączenie ma służyć rozwijaniu wspólnej działalności gospodarczej, a także efektywnemu wykorzystywaniu mienia społecznego oraz myśli naukowo-technicznej i technicznej.

Przedsiębiorstwa mieszane mogą tworzyć: Skarb Państwa, przedsiębiorstwa państwowe, inne państwowe jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną, jednostki badawczo-rozwojowe, organizacje spółdzielcze oraz organizacje społeczne. Przepis wskazuje trzy możliwe formy takich przedsiębiorstw:

- państwowo-spółdzielczą,
- państwowo-społeczną,
- państwowo-spółdzielczo-społeczną.

Nazwy te pokazują, jakie rodzaje podmiotów mogą uczestniczyć w tworzeniu danego przedsiębiorstwa. Użyte w przepisie określenie „organizacja spółdzielcza” obejmuje spółdzielnię lub związek spółdzielczy, którego statut przewiduje prowadzenie działalności gospodarczej. Z kolei „organizacja społeczna” musi posiadać osobowość prawną i być organizacją społeczną ludu pracującego albo organizacją społeczno-zawodową uprawnioną do prowadzenia działalności gospodarczej.

Znaczenie praktyczne ma również zdefiniowanie „uczestnictwa w przedsiębiorstwie mieszanym”. Obejmuje ono zarówno zawarcie umowy o utworzeniu takiego przedsiębiorstwa, jak i późniejsze przystąpienie do niego. Przepis wyznacza więc jednocześnie cel tej formy współpracy, katalog uprawnionych podmiotów, jej podstawowe warianty organizacyjne oraz sposób uzyskania statusu uczestnika.

o przedsiębiorstwach mieszanych.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1985/142/text/U/D19850142Lj.pdf

Przepis określa warunek rozpoczęcia przez przedsiębiorstwo mieszane działalności, dla której przepisy prawne wymagają zezwolenia. Jeżeli dany rodzaj działalności jest objęty takim wymogiem, samo posiadanie statusu przedsiębiorstwa mieszanego nie wystarcza do jej podjęcia. Konieczne jest wcześniejsze uzyskanie zezwolenia od właściwego organu.

Znaczenie przepisu polega na wyraźnym powiązaniu możliwości rozpoczęcia działalności z uzyskaniem wymaganego zezwolenia. Kolejność działań jest zatem określona: najpierw przedsiębiorstwo mieszane uzyskuje zezwolenie, a dopiero potem może podjąć działalność, której ono dotyczy. Przepis nie ustanawia obowiązku uzyskania zezwolenia dla każdej działalności, lecz odwołuje się do sytuacji, w których taki wymóg wynika już z przepisów prawnych.

Regulacja wskazuje również, że zezwolenie powinno pochodzić od „właściwego organu”, czyli organu uprawnionego do jego wydania w odniesieniu do określonej działalności. Nie opisuje natomiast procedury uzyskania zezwolenia ani nie określa dodatkowych warunków jego wydania. W praktyce przepis wyznacza podstawową granicę działania przedsiębiorstwa mieszanego, uzależniając rozpoczęcie reglamentowanej działalności od wcześniejszego dopełnienia wymogu zezwoleniowego.

Przepis określa podstawowe obowiązki związane z ujawnieniem przedsiębiorstwa mieszanego w rejestrze handlowym. Zgodnie z ust. 1 każde takie przedsiębiorstwo podlega wpisowi do tego rejestru. Wpis nie jest więc czynnością fakultatywną, lecz elementem formalnego funkcjonowania przedsiębiorstwa mieszanego.

Ust. 2 wskazuje, jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o wpis. Poza danymi wymaganymi na podstawie przepisów Kodeksu handlowego, wnioskodawca powinien przedłożyć także odpisy dokumentów, o których mowa w art. 7-10. Oznacza to, że zakres dokumentacji nie ogranicza się do standardowych informacji przewidzianych dla wpisu, lecz obejmuje również dokumenty związane szczególnie z przedsiębiorstwem mieszanym. Przepis nie wymienia ich treści, lecz odsyła do wskazanych artykułów, które określają, jakie dokumenty podlegają dołączeniu.

Ust. 3 ustanawia regułę dotyczącą samego rejestru. Do rejestru przedsiębiorstw mieszanych stosuje się odpowiednio przepisy o rejestrze spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Odesłanie to oznacza, że zasady przewidziane dla tego rejestru znajdują zastosowanie także w odniesieniu do przedsiębiorstw mieszanych, z uwzględnieniem ich odrębnego charakteru.

W praktyce przepis tworzy trzy powiązane wymagania: obowiązek uzyskania wpisu, obowiązek złożenia danych oraz odpisów wskazanych dokumentów, a także stosowanie odpowiednich reguł dotyczących rejestru spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Regulacja porządkuje zatem zarówno podstawę wpisu, jak i dokumentację oraz zasady prowadzenia właściwego rejestru.

Przepis reguluje sposób przyjęcia nowego uczestnika do przedsiębiorstwa mieszanego. Wprowadza w tym zakresie zasadę jednomyślności, ponieważ przystąpienie jest możliwe wyłącznie po uzyskaniu zgody wszystkich wspólników. Zgoda każdej z tych osób jest więc koniecznym elementem procedury, a brak zgody choćby jednego wspólnika oznacza, że warunek określony w przepisie nie zostaje spełniony.

Istotny jest również moment wyrażenia zgody. Musi ona zostać uzyskana **uprzednio**, czyli przed przystąpieniem nowego uczestnika do przedsiębiorstwa. Samo późniejsze zaakceptowanie jego udziału nie odpowiada wymogowi wskazanemu w przepisie, ponieważ zgoda ma poprzedzać przystąpienie, a nie je następować.

Przepis nie opisuje formy zgody, trybu jej udzielania ani skutków poszczególnych czynności podejmowanych bez wymaganej akceptacji. Określa natomiast jednoznacznie podstawową przesłankę dopuszczenia nowego uczestnika: zgodę wszystkich wspólników. W praktyce oznacza to, że żaden wspólnik nie może samodzielnie zdecydować o przyjęciu nowej osoby lub podmiotu, a dopuszczenie takiego uczestnika zależy od wspólnego stanowiska całego grona wspólników. Regulacja chroni zatem udział wszystkich wspólników w decyzji dotyczącej składu przedsiębiorstwa mieszanego i wyklucza jednostronne dokonanie takiego przystąpienia.

Przepis określa, jakie organy mogą działać w przedsiębiorstwie mieszanym. Wskazuje dwa źródła regulacji: przepisy Kodeksu handlowego dotyczące spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz umowę o utworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego. Oznacza to, że struktura organów tego przedsiębiorstwa nie wynika wyłącznie z samej umowy ani wyłącznie z przepisów odnoszących się do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, lecz jest wyznaczana przez oba te elementy.

Znaczenie przepisu polega na powiązaniu organizacji przedsiębiorstwa mieszanego z rozwiązaniami przewidzianymi dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Jednocześnie umowa o utworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego stanowi drugi dokument, który należy uwzględnić przy ustalaniu, jakie organy przewidziano i jaką mają podstawę funkcjonowania. Przepis nie wymienia tych organów samodzielnie ani nie określa ich kompetencji. Odsyła w tym zakresie do właściwych przepisów Kodeksu handlowego oraz do treści umowy.

W praktyce ustalenie organów przedsiębiorstwa mieszanego wymaga więc odczytania regulacji dotyczących spółki z ograniczoną odpowiedzialnością łącznie z postanowieniami umowy o utworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego. Dopiero takie zestawienie pozwala określić pełną podstawę organizacyjną przedsiębiorstwa. Z przepisu wynika również, że umowa ma znaczenie dla jego struktury, ale jej postanowienia funkcjonują w ramach wskazanych przez przepisy Kodeksu handlowego.

Przepis określa sposób zarządzania przedsiębiorstwem mieszanym w sytuacji, gdy umowa o jego utworzeniu nie przewiduje powołania zarządu wieloosobowego. W takim przypadku wspólnicy powołują dyrektora. To on zarządza przedsiębiorstwem mieszanym oraz reprezentuje je na zewnątrz, jednak jego działania w tym zakresie są ograniczone do granic określonych przez wspólników.

Kluczowe znaczenie ma więc treść decyzji wspólników wyznaczającej zakres działania dyrektora. Przepis nie wskazuje szczegółowej procedury powołania ani nie określa samodzielnie zakresu kompetencji dyrektora. Zakres ten ma zostać określony przez wspólników, co pozwala dostosować sposób kierowania przedsiębiorstwem do przyjętych przez nich zasad funkcjonowania.

Ustęp 2 reguluje kwestie związane ze stosunkiem pracy dyrektora. Wspólnicy określają jego wynagrodzenie oraz podejmują inne rozstrzygnięcia dotyczące tego stosunku. Obejmuje to decyzje odnoszące się do zatrudnienia dyrektora, ale przepis nie wymienia ich zamkniętego katalogu. W praktyce oznacza to, że wspólnicy odpowiadają zarówno za ustanowienie funkcji dyrektora, jak i za określenie jego umocowania oraz podstawowych warunków związanych z wykonywaniem pracy. Artykuł ustanawia tym samym model organizacyjny oparty na dyrektorze, stosowany wtedy, gdy umowa nie przewiduje zarządu wieloosobowego.

Przepis określa sposób obsadzania dwóch kluczowych stanowisk w przedsiębiorstwie mieszanym: zastępcy dyrektora oraz głównego księgowego. Kompetencja w tym zakresie należy do dyrektora przedsiębiorstwa mieszanego. To on powołuje i odwołuje zarówno swojego zastępcę, jak i głównego księgowego.

Istotnym elementem tej procedury jest wcześniejsze uzyskanie opinii rady pracowniczej przedsiębiorstwa mieszanego. Opinia ta nie jest wymagana zawsze, ponieważ przepis uzależnia ten obowiązek od tego, czy rada pracownicza została powołana. Jeżeli rada istnieje, dyrektor powinien uzyskać jej opinię przed podjęciem decyzji o powołaniu albo odwołaniu wskazanej osoby. Jeżeli rada nie została powołana, przepis nie przewiduje obowiązku uzyskiwania takiej opinii.

Regulacja łączy więc uprawnienie dyrektora do podejmowania decyzji kadrowych z udziałem rady pracowniczej, ale tylko w formie opiniowania i wyłącznie wtedy, gdy rada funkcjonuje. Oznacza to, że rada pracownicza uczestniczy w procedurze dotyczącej obu stanowisk, natomiast sama decyzja o powołaniu lub odwołaniu została przypisana dyrektorowi. Przepis nie różnicuje zasad powoływania i odwoływania zastępcy dyrektora oraz głównego księgowego, dlatego w obu przypadkach zastosowanie ma ten sam wymóg uzyskania opinii, jeżeli rada została powołana.

Przepis określa zasady zgłaszania i rozstrzygania wniosków o odwołanie osób pełniących najważniejsze funkcje w przedsiębiorstwie mieszanym. Uprawnienia w tym zakresie rozdzielono między radę pracowniczą, dyrektora i wspólników.

Zgodnie z ust. 1 rada pracownicza może wystąpić do wspólników z wnioskiem o odwołanie członka zarządu albo dyrektora. Wniosek może być oparty na jednej z dwóch przesłanek: naruszeniu przez daną osobę przepisów prawa albo nieprawidłowej pracy powodującej, że przedsiębiorstwo mieszane nie osiąga zadowalających wyników gospodarczych. Przepis wiąże więc możliwość złożenia wniosku zarówno z naruszeniami o charakterze prawnym, jak i z negatywnymi skutkami niewłaściwego wykonywania obowiązków dla wyników przedsiębiorstwa.

Ust. 2 dotyczy zastępcy dyrektora i głównego księgowego. W tym przypadku rada pracownicza składa wniosek do dyrektora, a nie bezpośrednio do wspólników. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie. Jeżeli dyrektor go nie uwzględni, przedstawia sprawę wspólnikom do rozstrzygnięcia.

Zgodnie z ust. 3 to wspólnicy podejmują ostateczną decyzję w sprawie odwołania członka zarządu lub dyrektora. Rozstrzygają również o wnioskach dotyczących zastępcy dyrektora albo głównego księgowego, których dyrektor wcześniej nie uwzględnił. Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu kolejności działań oraz organu, który ma ostatnie słowo w każdej z opisanych spraw.

Przepis określa zasady ustanawiania i obsadzania rady nadzorczej w przedsiębiorstwie mieszanym. Obowiązek jej ustanowienia powstaje wtedy, gdy przedsiębiorstwo ma więcej niż pięciu wspólników, a więc co najmniej sześciu. W takim przypadku wspólnicy ustanawiają radę nadzorczą, której zadaniem jest sprawowanie nadzoru nad działalnością przedsiębiorstwa.

Istotnym elementem regulacji jest udział pracowników w tym organie. Rada pracownicza otrzymuje uprawnienie do wyboru co najmniej jednego członka rady nadzorczej. Osoba wybrana w tym trybie musi być pracownikiem danego przedsiębiorstwa. Przepis przyznaje więc radzie pracowniczej możliwość wpływania na skład rady nadzorczej, ale nie określa szczegółowego sposobu przeprowadzenia wyboru ani kadencji wybranych członków.

Liczba członków rady nadzorczej nie wynika bezpośrednio z przepisu. Ustala ją umowa o utworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego. Ta sama umowa powinna wskazywać, ilu członków rady wybiera rada pracownicza. Oznacza to, że dokument określający zasady utworzenia przedsiębiorstwa musi rozstrzygać zarówno o całkowitym składzie rady, jak i o zakresie reprezentacji pracowników.

W praktyce przepis łączy obowiązek powołania rady nadzorczej, wynikający z liczby wspólników, z pozostawieniem umowie określenia jej liczebności oraz udziału pracowników w składzie. Rada nadzorcza pełni funkcję organu kontrolnego wobec działalności przedsiębiorstwa, a rada pracownicza może zapewnić w niej obecność co najmniej jednego przedstawiciela spośród pracowników.

Przepis określa zasady kontroli uchwał zarządu, decyzji dyrektora oraz uchwał rady nadzorczej w przedsiębiorstwie mieszanym. Rada nadzorcza może uchylić albo wstrzymać wykonanie uchwały zarządu lub decyzji dyrektora, jeżeli są one sprzeczne z prawem lub interesem przedsiębiorstwa mieszanego. Oznacza to, że rada nadzorcza może zareagować zarówno na naruszenie przepisów, jak i na działanie uznane za niezgodne z interesem przedsiębiorstwa.

W odniesieniu do uchwały rady nadzorczej zarząd, dyrektor oraz rada pracownicza mogą wnieść sprzeciw do rady nadzorczej. Sprzeciw należy złożyć w terminie 7 dni i trzeba w nim przedstawić uzasadnienie. Przepis nie ogranicza tego uprawnienia wyłącznie do jednego z wymienionych podmiotów, przyznając je zarządowi, dyrektorowi oraz radzie pracowniczej.

Jeżeli rada nadzorcza podtrzyma swoją decyzję, zarząd, dyrektor oraz rada pracownicza mogą wnieść odwołanie do zgromadzenia wspólników. Także w tym przypadku obowiązuje termin 7 dni. Końcowe rozstrzygnięcie należy do zgromadzenia wspólników, a jego uchwała jest ostateczna. W praktyce przepis tworzy określoną kolejność rozpatrywania zastrzeżeń: najpierw sprzeciw kierowany jest do rady nadzorczej, a następnie, po podtrzymaniu decyzji, możliwe jest odwołanie do zgromadzenia wspólników. Mechanizm ten obejmuje zarówno działania zarządu i dyrektora, które mogą zostać zablokowane przez radę nadzorczą, jak i kontrolę uchwał samej rady nadzorczej.

Przepis określa podstawowy sposób utworzenia przedsiębiorstwa mieszanego. Wskazuje, że osoby prawne wymienione w art. 1 ust. 2 zawierają w tym celu umowę o utworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego. Oznacza to, że powstanie takiego przedsiębiorstwa wiąże się ze zgodnym działaniem podmiotów wskazanych w przywołanym przepisie oraz z zawarciem przez nie umowy. Umowa jest więc czynnością, która służy realizacji celu określonego w art. 2, czyli utworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na wskazaniu wymaganej podstawy utworzenia przedsiębiorstwa mieszanego. Sam przepis nie opisuje jednak treści umowy, jej formy, trybu zawierania ani dalszych zasad działania przedsiębiorstwa. Nie określa również, jakie dokładnie osoby prawne zostały wymienione w art. 1 ust. 2, ponieważ w tym zakresie odsyła do tego przepisu. Art. 2 koncentruje się zatem na samej konieczności zawarcia umowy przez właściwe osoby prawne, pozostawiając inne kwestie poza zakresem tej regulacji. Użyte sformułowanie „w celu utworzenia” wskazuje na funkcję umowy, natomiast zwrot „zawierają umowę” określa działanie wymagane od podmiotów objętych przepisem.

Art. 23 określa zakres kompetencji rady pracowniczej w przedsiębiorstwie mieszanym. Rada uczestniczy zarówno w ocenie działalności przedsiębiorstwa, jak i w podejmowaniu wybranych decyzji dotyczących jego organizacji, finansów oraz kierunków rozwoju.

Do jej zadań należy opiniowanie rocznego planu działalności przedsiębiorstwa i projektów jego zmiany, a także rocznego sprawozdania zarządu lub dyrektora. Rada opiniuje również zmiany kierunków działalności gospodarczej oraz sprawy związane ze zmianą lub rozwiązaniem umowy o utworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego, a także z połączeniem przedsiębiorstw mieszanych. W zakresie gospodarowania środkami wyraża opinię w sprawie tworzenia funduszów wygospodarowanych z zysku do podziału oraz podejmuje uchwały dotyczące zasady wykorzystania funduszów socjalnego i mieszkaniowego.

Kompetencje rady obejmują także uchwalanie, na wniosek zarządu lub dyrektora przedsiębiorstwa, regulaminu pracy przedsiębiorstwa. Rada współdziała z zarządem lub dyrektorem przy ustalaniu sposobów wykonywania zadań wynikających z planu działalności gospodarczej. Jej przedstawiciele uczestniczą ponadto w zgromadzeniu wspólników i w radzie nadzorczej.

Przepis rozróżnia więc kilka form działania rady: opiniowanie, podejmowanie uchwał, współdziałanie oraz udział za pośrednictwem przedstawicieli w organach przedsiębiorstwa. Zakres jej zadań może być uzupełniony o inne czynności określone w ustawie i statucie samorządu pracowniczego. W praktyce oznacza to, że rada ma formalny udział w planowaniu, ocenie wyników, sprawach pracowniczych, wykorzystaniu funduszów oraz istotnych zmianach dotyczących przedsiębiorstwa.

Przepis określa dwa podstawowe elementy statusu przedsiębiorstwa mieszanego: jego przynależność do jednostek gospodarki uspołecznionej oraz moment uzyskania osobowości prawnej. Są to odrębne kwestie, które razem opisują zarówno charakter organizacyjny przedsiębiorstwa, jak i jego sytuację prawną.

Zgodnie z ustępem 1 przedsiębiorstwo mieszane jest jednostką gospodarki uspołecznionej. Przepis nie rozwija tej klasyfikacji ani nie wskazuje dodatkowych warunków, które musiałyby zostać spełnione, aby przedsiębiorstwo miało taki status. W tym zakresie ustanawia więc podstawową cechę przedsiębiorstwa mieszanego.

Ustęp 2 wskazuje, że przedsiębiorstwo mieszane nabywa osobowość prawną **z chwilą wpisu do rejestru**. Oznacza to, że przepis wiąże powstanie tej cechy z konkretnym zdarzeniem, jakim jest dokonanie wpisu. Sam przepis nie określa rodzaju rejestru, trybu wpisu ani dokumentów wymaganych do jego uzyskania. Nie reguluje również innych zagadnień związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa.

Znaczenie praktyczne przepisu polega przede wszystkim na jasnym wskazaniu, kiedy przedsiębiorstwo mieszane uzyskuje osobowość prawną. Wcześniej przepis określa je jako jednostkę gospodarki uspołecznionej, natomiast nabycie osobowości prawnej wiąże dopiero z wpisem do rejestru. Prawidłowe ustalenie tego momentu ma znaczenie dla oceny statusu przedsiębiorstwa w obrocie prawnym.

Przepis określa, jakie regulacje należy stosować w sprawach dotyczących przedsiębiorstwa mieszanego, których nie uregulowano w samej ustawie. W takim zakresie odsyła do przepisów Kodeksu handlowego dotyczących spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Odesłanie obejmuje zarówno **umowę o utworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego**, jak i jego działalność.

Zastosowanie przepisów Kodeksu handlowego ma charakter odpowiedni. Oznacza to, że przepisy dotyczące spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stanowią punkt odniesienia dla kwestii pominiętych w ustawie, jednak są stosowane z uwzględnieniem specyfiki przedsiębiorstwa mieszanego oraz treści jego umowy. Przepis nie ustanawia więc odrębnych, szczegółowych zasad dla każdego zagadnienia, lecz wskazuje sposób uzupełniania regulacji ustawowej.

Znaczenie praktyczne tego rozwiązania polega na wyznaczeniu reguł postępowania w sytuacji, gdy ustawa nie zawiera odpowiedzi na określoną kwestię związaną z utworzeniem albo działalnością przedsiębiorstwa mieszanego. Wtedy właściwych zasad należy poszukiwać wśród przepisów Kodeksu handlowego odnoszących się do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, z uwzględnieniem tego, że mają one zastosowanie odpowiednio, a nie automatycznie i w każdym zakresie. һөкүмити

Przepis określa sposób zawarcia umowy dotyczącej przedsiębiorstwa mieszanego. Obejmuje dwie sytuacje: utworzenie takiego przedsiębiorstwa oraz przystąpienie do przedsiębiorstwa już istniejącego. W obu przypadkach umowa może zostać zawarta pod warunkiem zachowania wymagań przewidzianych w przepisach prawa regulujących działanie osób prawnych, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Znaczenie tego przepisu polega na powiązaniu zawarcia umowy z regulacjami dotyczącymi osób prawnych. Sama umowa nie jest więc wskazana jako czynność całkowicie oderwana od tych regulacji. Przy jej zawieraniu należy uwzględnić wymagania wynikające z przepisów określonych w art. 1 ust. 2, niezależnie od tego, czy celem jest dopiero utworzenie przedsiębiorstwa mieszanego, czy dołączenie do niego.

Przepis nie wylicza szczegółowo tych wymagań ani nie określa odrębnej formy umowy. Odsyła w tym zakresie do przepisów regulujących działanie osób prawnych. W praktyce oznacza to, że prawidłowość zawarcia umowy zależy także od zachowania wymagań przewidzianych w tych przepisach. Regulacja obejmuje zarówno podmioty tworzące przedsiębiorstwo mieszane, jak i podmiot, który zamierza do niego przystąpić.

Przepis określa zasady udziału państwowych podmiotów w tworzeniu przedsiębiorstwa mieszanego albo przystępowaniu do już istniejącego przedsiębiorstwa tego rodzaju. Przedsiębiorstwo państwowe oraz jednostka badawczo-rozwojowa muszą zawiadomić organ założycielski o takim zamiarze. Umowa może zostać zawarta, jeżeli organ nie zgłosi sprzeciwu w ciągu 14 dni od otrzymania zawiadomienia. Sprzeciw może zostać wniesiony na zasadach określonych w ust. 5, a w razie jego zgłoszenia zainteresowany podmiot może w ciągu kolejnych 14 dni wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sporu.

Surowsze wymagania dotyczą przedsiębiorstwa państwowego użyteczności publicznej oraz innych państwowych jednostek organizacyjnych. Pierwsze z nich potrzebuje zgody organu założycielskiego, natomiast pozostałe zgody organu nadrzędnego albo organu sprawującego nadzór. Zgoda jest więc wymagana przed uczestnictwem, a nie tylko po dokonaniu zawiadomienia.

Zarówno zawiadomienie, jak i wniosek o zgodę powinny przedstawiać podstawowe informacje o planowanym przedsiębiorstwie mieszanym. Muszą wskazywać jego rodzaj i rozmiar działalności oraz przewidywany wpływ utworzenia przedsiębiorstwa na działalność podmiotu państwowego. Organ rozpatrujący wniosek odmawia zgody, jeżeli uczestnictwo mogłoby doprowadzić do zaniechania lub znacznego ograniczenia działalności ważnej dla gospodarki narodowej albo służącej zaspokajaniu potrzeb ludności, a także do zakłócenia współdziałania między jednostkami gospodarki uspołecznionej. Ust. 4 został skreślony.

Przedsiębiorstwa mieszane

Przedsiębiorstwa mieszane w przepisach

o przedsiębiorstwach mieszanych.16 przepisów