Powietrze

W ustawie „Prawo ochrony środowiska” „powietrze” oznacza określoną prawnie część atmosfery, a nie każdą przestrzeń, w której znajduje się gaz. Zakres tego pojęcia obejmuje powietrze występujące w troposferze, czyli w najniższej warstwie atmosfery otaczającej Ziemię. Jednocześnie ustawodawca wyłącza z tej kategorii powietrze znajdujące się we wnętrzach budynków oraz w miejscach pracy.

Definicja wskazuje więc dwa podstawowe elementy. Po pierwsze, chodzi o powietrze zlokalizowane w troposferze. Po drugie, musi ono znajdować się poza przestrzeniami, które zostały wyraźnie wyłączone, niezależnie od tego, czy są to pomieszczenia mieszkalne, użytkowe czy miejsca wykonywania pracy. W praktyce oznacza to, że przepisy posługujące się tym terminem odnoszą się przede wszystkim do powietrza w środowisku zewnętrznym, a nie do warunków panujących wewnątrz obiektów.

Takie zawężenie ma znaczenie dla stosowania przepisów ochrony środowiska. Pozwala ustalić, kiedy dana emisja, substancja lub skutek działania człowieka dotyczy prawnie chronionego elementu środowiska w postaci powietrza. Ułatwia również odróżnienie ochrony powietrza atmosferycznego od regulacji dotyczących jakości powietrza w pomieszczeniach i warunków pracy, które mogą podlegać innym zasadom.

Pojęcie ma znaczenie praktyczne między innymi przy ocenie zanieczyszczeń, emisji oraz korzystania ze środowiska. W przepisach karnych może być związane z odpowiedzialnością za zanieczyszczenie środowiska, a także za działania dotyczące materiałów jądrowych i promieniowania jonizującego. W regulacjach dotyczących opłat środowiskowych odnosi się do emisji kierowanych do powietrza. Każdorazowo istotne jest ustalenie, czy chodzi o przestrzeń objętą ustawowym pojęciem, czy o wnętrze budynku albo miejsce pracy, które z tej definicji zostały wyłączone.