Pomoc

Pomoc w polskim prawie oznacza działanie polegające na wspieraniu osoby, organu, instytucji lub innego podmiotu w realizacji określonego celu. Termin ten nie ma jednej, ogólnej definicji legalnej. Jego znaczenie zależy od dziedziny prawa i przepisu, w którym został użyty. Pomoc może mieć charakter faktyczny, organizacyjny, finansowy, prawny, informacyjny albo techniczny.

Najważniejsze znaczenia terminu obejmują:

• wsparcie udzielane osobom, w tym pomoc osobom z niepełnosprawnościami, osobom wymagającym opieki lub przystosowania do pracy, a także pomoc obywatelom polskim przebywającym za granicą;
• realizację praw jednostki, na przykład zwrócenie się o pomoc do Rzecznika Praw Obywatelskich w ochronie naruszonych praw i wolności;
• obowiązek organów publicznych lub instytucji, które powinny współdziałać z innymi organami albo udzielać im informacji, dokumentów lub czynności potrzebnych do wykonania ustawowych zadań;
• współpracę międzynarodową, obejmującą pomoc organom innych państw oraz instytucjom Unii Europejskiej, w szczególności w sprawach karnych i administracyjnych;
• wsparcie w wykonywaniu orzeczeń i środków karnych, między innymi pomoc skazanym lub czynności związane z dozorem;
• pomocnictwo w prawie karnym, czyli ułatwianie innej osobie popełnienia czynu zabronionego. W tym znaczeniu pomoc może polegać na dostarczeniu środka, udzieleniu informacji albo stworzeniu warunków do dokonania czynu. Może też obejmować pomoc w zbyciu lub ukryciu przedmiotów związanych z czynem zabronionym, w tym wyrobów akcyzowych.

Pomoc może być dobrowolna albo wynikać wprost z obowiązku ustawowego. Jej udzielenie bywa uprawnieniem, zadaniem organu, formą ochrony socjalnej lub elementem współdziałania między instytucjami. W niektórych sytuacjach, zwłaszcza w prawie karnym, pomoc nie jest działaniem pożądanym społecznie, lecz zachowaniem podlegającym odpowiedzialności. O ocenie prawnej decyduje zatem cel pomocy, jej forma, podmiot udzielający oraz szczegółowa regulacja znajdująca zastosowanie w danej sprawie.