Art. 6. Dostęp do dóbr kultury

1. Rzeczpospolita Polska stwarza warunki upowszechniania i równego dostępu do dóbr kultury, będącej źródłem tożsamości narodu polskiego, jego trwania i rozwoju.

2. Rzeczpospolita Polska udziela pomocy Polakom zamieszkałym za granicą w zachowaniu ich związków z narodowym dziedzictwem kulturalnym.

Komentarz do Art. 6.

Przepis wskazuje, że Rzeczpospolita Polska ma stwarzać warunki do upowszechniania dóbr kultury. Oznacza to, że państwo powinno tworzyć możliwości szerokiego udostępniania kultury i jej dorobku. Chodzi o to, aby dobra kultury mogły być dostępne dla różnych osób, a nie tylko dla wybranych grup. Konstytucja podkreśla także zasadę równego dostępu do dóbr kultury. Przepis nie ogranicza tego dostępu do określonego rodzaju kultury ani do konkretnej grupy osób. Łączy kulturę z tożsamością narodu polskiego oraz wskazuje, że jest ona źródłem jego trwania i rozwoju. W ten sposób podkreśla znaczenie kultury dla wspólnoty narodowej, jej ciągłości i dalszego kształtowania. Obowiązek państwa obejmuje również udzielanie pomocy Polakom mieszkającym za granicą. Pomoc ta ma służyć zachowaniu ich związków z narodowym dziedzictwem kulturalnym. Przepis obejmuje więc nie tylko osoby mieszkające w Polsce, lecz także Polaków przebywających poza jej granicami. Istotą tego działania jest podtrzymywanie ich więzi z polską kulturą i dziedzictwem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

równego dostępu

Art. 5.Art. 7.