Kodeks karny skarbowy

Art. 125 ustawy o finansach publicznych reguluje sposób ujmowania środków własnych Unii Europejskiej w polskim budżecie państwa. Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia zgodności polskiego prawa budżetowego z wymogami unijnymi oraz dla prawidłowego funkcjonowania finansów publicznych w kontekście członkostwa Polski w Unii Europejskiej.

### Komentarz do Art. 125 ustawy o finansach publicznych

#### 1. Ujmowanie środków własnych UE w ustawie budżetowej

Art. 125 nakłada obowiązek ujmowania środków własnych Unii Europejskiej w polskiej ustawie budżetowej. Wysokość tych środków jest ustalana w toku procedury budżetowej Unii Europejskiej, co oznacza, że Polska musi dostosować swoje przepisy budżetowe do decyzji podejmowanych na szczeblu unijnym. Procedura budżetowa UE jest skomplikowanym procesem, w którym uczestniczą różne instytucje unijne, takie jak Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej i Parlament Europejski. Wysokość środków własnych, które Polska jest zobowiązana przekazać do budżetu UE, jest wynikiem tego procesu.

#### 2. Rodzaje środków własnych UE

Art. 125 precyzuje, jakie kategorie środków własnych Unii Europejskiej muszą być uwzględnione w polskim budżecie:

- **Udział we wpływach z ceł, opłat rolnych i cukrowych**: Są to tradycyjne środki własne UE, które obejmują wpływy z ceł na towary importowane z krajów trzecich oraz opłaty związane z polityką rolną i cukrową.

- **Środki obliczone na podstawie podatku od towarów i usług (VAT)**: Wysokość tych środków jest obliczana zgodnie z metodologią wynikającą z przepisów Unii Europejskiej. Jest to skomplikowany proces, który uwzględnia różne czynniki, takie jak stawki VAT i struktura konsumpcji w poszczególnych państwach członkowskich.

- **Środki obliczone na podstawie wartości rocznego dochodu narodowego brutto (DNB)**: Jest to najważniejsza kategoria środków własnych UE, która opiera się na wartości DNB każdego państwa członkowskiego. Wysokość tych środków jest proporcjonalna do zdolności ekonomicznej danego kraju.

#### 3. Odsetki i kary

Do środków własnych Unii Europejskiej zalicza się również odsetki i kary za nieterminowe lub nieprawidłowo naliczone płatności. Jest to mechanizm mający na celu zapewnienie terminowego i prawidłowego przekazywania środków do budżetu UE. Nieterminowe płatności mogą prowadzić do nałożenia odsetek, a nieprawidłowo naliczone płatności mogą skutkować karami finansowymi.

### Znaczenie przepisu

Art. 125 ustawy o finansach publicznych jest kluczowy dla zapewnienia, że Polska wywiązuje się ze swoich zobowiązań finansowych wobec Unii Europejskiej. Przepis ten gwarantuje, że środki własne UE są prawidłowo uwzględniane w polskim budżecie, co jest niezbędne dla stabilności finansowej zarówno Polski, jak i całej Unii Europejskiej. Ponadto, precyzyjne określenie kategorii środków własnych oraz mechanizmów ich naliczania i przekazywania zwiększa przejrzystość i przewidywalność finansów publicznych.

### Podsumowanie

Art. 125 ustawy o finansach publicznych jest istotnym elementem polskiego prawa budżetowego, który zapewnia zgodność z wymogami unijnymi i wspiera prawidłowe funkcjonowanie finansów publicznych w kontekście członkostwa Polski w Unii Europejskiej. Przepis ten precyzuje, jakie kategorie środków własnych UE muszą być uwzględnione w polskim budżecie oraz w jaki sposób są one naliczane i przekazywane, co ma kluczowe znaczenie dla stabilności finansowej i przejrzystości budżetowej.

o finansach publicznych

Art. 107 Ordynacji podatkowej wprowadza instytucję odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe podatnika. Jest to przepis o istotnym znaczeniu praktycznym, mający na celu zabezpieczenie interesów Skarbu Państwa w sytuacjach, gdy podatnik nie jest w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań podatkowych.

#### Zakres odpowiedzialności osób trzecich

1. **Solidarna odpowiedzialność**:
   - Osoby trzecie odpowiadają solidarnie z podatnikiem za jego zaległości podatkowe. Oznacza to, że organ podatkowy może dochodzić całości lub części zaległości od dowolnej z osób zobowiązanych, a spełnienie świadczenia przez jedną z nich zwalnia pozostałe.
   - Odpowiedzialność ta obejmuje cały majątek osoby trzeciej, co oznacza, że organ podatkowy może zaspokoić swoje roszczenia z dowolnych składników majątku osoby trzeciej.

2. **Odpowiedzialność z następcą prawnym**:
   - Osoby trzecie odpowiadają również solidarnie z następcą prawnym podatnika za przejęte przez niego zaległości podatkowe. Jest to istotne w kontekście sukcesji praw i obowiązków podatkowych, np. w przypadku dziedziczenia czy przekształceń przedsiębiorstw.

3. **Zakres odpowiedzialności**:
   - Odpowiedzialność osób trzecich obejmuje nie tylko zaległości podatkowe, ale również:
     - Podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów.
     - Odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych.
     - Niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz oprocentowanie tych zaliczek.
     - Koszty postępowania egzekucyjnego.

#### Upadłość podatnika

- Przepis wyraźnie stanowi, że ogłoszenie upadłości podatnika lub jego następcy prawnego nie wpływa na naliczanie odsetek za zwłokę w odniesieniu do osoby trzeciej. Oznacza to, że nawet w przypadku upadłości, osoba trzecia nadal ponosi pełną odpowiedzialność za zaległości podatkowe, w tym odsetki za zwłokę.

#### Praktyczne implikacje

- **Zabezpieczenie interesów fiskalnych**: Przepis ten ma na celu zabezpieczenie interesów fiskalnych państwa, umożliwiając organom podatkowym dochodzenie zaległości od osób trzecich, co zwiększa szanse na skuteczne odzyskanie należności.
- **Ryzyko dla osób trzecich**: Osoby trzecie, które mogą być potencjalnie zobowiązane do spłaty zaległości podatkowych, powinny być świadome ryzyka związanego z tą odpowiedzialnością. Dotyczy to w szczególności osób pełniących funkcje płatników, inkasentów, a także osób przejmujących majątek podatnika.
- **Konieczność staranności**: Osoby trzecie powinny zachować szczególną staranność w wypełnianiu swoich obowiązków podatkowych, aby uniknąć sytuacji, w której mogłyby zostać pociągnięte do odpowiedzialności za zaległości podatkowe innych podmiotów.

Art. 107 Ordynacji podatkowej jest więc kluczowym narzędziem w rękach organów podatkowych, pozwalającym na skuteczniejsze egzekwowanie należności podatkowych. Jednocześnie nakłada on istotne obowiązki i ryzyka na osoby trzecie, które mogą być zobowiązane do spłaty zaległości podatkowych podatnika.

Ordynacja podatkowa

**Art. 109 Ordynacji podatkowej** reguluje kwestie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, wskazując na przepisy, które stosuje się odpowiednio w takich sprawach, oraz określając konsekwencje niedotrzymania terminu płatności przez osobę trzecią.

#### 1. Odpowiednie stosowanie przepisów

Art. 109 wskazuje, że w sprawach odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej stosuje się odpowiednio przepisy wymienione w artykule, tj.:
- Art. 29 (dotyczący odpowiedzialności podatkowej osób trzecich),
- Art. 47 § 1 (dotyczący terminów płatności podatków),
- Art. 51 § 1 (dotyczący odsetek za zwłokę),
- Art. 53 § 3 (dotyczący naliczania odsetek za zwłokę),
- Art. 54 (dotyczący przedawnienia zobowiązań podatkowych),
- Art. 55 (dotyczący przerwania biegu przedawnienia),
- Art. 57 (dotyczący zawieszenia biegu przedawnienia),
- Art. 59 (dotyczący wygaśnięcia zobowiązań podatkowych),
- Art. 60 (dotyczący umorzenia zaległości podatkowych),
- Art. 64-66 (dotyczące odpowiedzialności podatkowej osób trzecich),
- Art. 76-76b (dotyczące zwrotu nadpłaty podatku).

Odpowiednie stosowanie tych przepisów oznacza, że zasady i mechanizmy w nich zawarte mają zastosowanie do osoby trzeciej w kontekście jej odpowiedzialności podatkowej, z uwzględnieniem specyfiki tej odpowiedzialności.

#### 2. Odpowiedzialność za odsetki za zwłokę

Art. 109 precyzuje, że w razie niedotrzymania terminu płatności osoba trzecia odpowiada również za naliczone po dniu wydania decyzji o jej odpowiedzialności podatkowej odsetki za zwłokę od:
- zaległości podatkowych,
- należności wymienionych w art. 107 § 2 pkt 1 (dotyczących m.in. podatków, opłat i niektórych innych należności budżetowych),
- niezwróconych w terminie zaliczek na naliczony podatek od towarów i usług.

Oznacza to, że osoba trzecia, na którą nałożono odpowiedzialność podatkową, ponosi również konsekwencje finansowe w postaci odsetek za zwłokę, jeżeli nie ureguluje zobowiązań w terminie. Jest to istotne z punktu widzenia zabezpieczenia interesów fiskalnych państwa, gdyż motywuje osoby trzecie do terminowego regulowania zobowiązań.

#### 3. Praktyczne znaczenie

Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, gdyż określa ramy odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, co jest szczególnie ważne w przypadkach, gdy podatnik główny nie jest w stanie uregulować swoich zobowiązań. Osoby trzecie, takie jak członkowie zarządu spółek, wspólnicy spółek osobowych czy inne podmioty, mogą być pociągnięte do odpowiedzialności za zaległości podatkowe, co zwiększa skuteczność egzekucji należności podatkowych.

#### 4. Wnioski

Art. 109 Ordynacji podatkowej jest kluczowym przepisem w kontekście odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Jego zastosowanie zapewnia, że osoby te są świadome swojej odpowiedzialności nie tylko za same zaległości podatkowe, ale również za odsetki za zwłokę, co ma na celu zwiększenie dyscypliny płatniczej i zabezpieczenie interesów fiskalnych państwa.

Art. 20zw Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe procedury dotyczące uzgadniania zakresu i treści porozumienia inwestycyjnego między organem podatkowym a inwestorem. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego przepisu.

#### 1. Wyjaśnienia i uzupełnienia wniosku

Pierwsza część artykułu daje organowi podatkowemu możliwość zwracania się do inwestora o wyjaśnienie wątpliwości lub uzupełnienie wniosku. Może to obejmować dostarczenie dodatkowych dokumentów, informacji, a nawet próbki towaru. Jest to istotne z punktu widzenia dokładności i kompletności informacji, które są niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia procesu uzgadniania porozumienia inwestycyjnego.

#### 2. Spotkanie uzgodnieniowe

Organ podatkowy ma również możliwość zorganizowania spotkania uzgodnieniowego. Spotkanie takie jest formalnym elementem procesu, który ma na celu omówienie i wyjaśnienie wszelkich kwestii związanych z porozumieniem inwestycyjnym.

#### 3. Protokół ze spotkania

Z każdego spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Jest to dokumentacja, która ma na celu utrwalenie przebiegu i ustaleń dokonanych podczas spotkania. W przypadku, gdy spotkanie prowadzone jest w języku angielskim, protokół sporządza się zarówno w języku polskim, jak i angielskim. Ważne jest, że w przypadku jakichkolwiek rozbieżności między wersjami językowymi, rozstrzygający jest tekst polski. Taka regulacja ma na celu zapewnienie jednoznaczności i pewności prawnej.

#### 4. Utrwalanie przebiegu spotkania

Przebieg spotkania uzgodnieniowego może być utrwalony przez organ podatkowy za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych. Jest to dodatkowy środek zapewniający transparentność i dokładność dokumentacji procesu uzgadniania porozumienia inwestycyjnego.

#### 5. Opłaty

Ostatnia część artykułu odnosi się do kwestii finansowych związanych z porozumieniem inwestycyjnym. Organ podatkowy ma obowiązek zawiadomić inwestora o wysokości i terminie uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 7f ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym oraz art. 42e ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Jest to istotne z punktu widzenia transparentności kosztów związanych z procesem uzgadniania porozumienia.

### Podsumowanie

Art. 20zw Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe procedury mające na celu zapewnienie transparentności, dokładności i jednoznaczności w procesie uzgadniania porozumienia inwestycyjnego. Przepis ten daje organowi podatkowemu szerokie możliwości w zakresie zbierania informacji i dokumentacji, a także zapewnia formalne ramy dla spotkań uzgodnieniowych i ich dokumentacji. Wprowadzenie możliwości utrwalania przebiegu spotkań oraz jednoznaczne określenie kwestii językowych i finansowych dodatkowo wzmacnia pewność prawną i transparentność całego procesu.

Artykuł należy do części nowelizacyjnej aktu i nie reguluje niczego samodzielnie. Działa wyłącznie na tekst ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a wykaz wprowadzonych zmian jest w komentowanym fragmencie pominięty.

### Najważniejsze punkty

- Adresatem przepisu jest tekst ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a nie obywatel ani organ stosujący prawo - z samego artykułu nie wynika żaden obowiązek ani uprawnienie.
- Zmiana obejmuje wykaz poprawek do aktu zmienianego, wyliczonych w akcie nowelizującym.
- Treść wprowadzonych zmian nie jest w tym miejscu odtworzona, więc z komentowanego fragmentu nie da się odczytać, na czym polegały.
- Skutek nastąpił jednorazowo, wraz z wejściem przepisu w życie: brzmienie aktu zmienianego zostało wtedy przeredagowane.
- Stan prawny odczytuje się z aktualnego brzmienia ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a nie z tego artykułu.

### W praktyce

Znaczenie tego artykułu jest dziś przede wszystkim porządkowe. Normy do zastosowania szuka się w aktualnym tekście ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, gdzie wprowadzone zmiany są już uwzględnione w jego własnej numeracji.

Podatek od usług

Podatek od usług w przepisach

Kodeks karny skarbowy1 przepis

o finansach publicznych1 przepis

Ordynacja podatkowa5 przepisów