Poczta elektroniczna

Poczta elektroniczna to, w rozumieniu ustawy „Zwalczanie nadużyć w komunikacji elektronicznej”, usługa służąca do komunikacji między osobami za pomocą elektronicznych komunikatów. Jej istotą jest możliwość przekazywania takich komunikatów przy użyciu określonych standardów technicznych, przede wszystkim SMTP, POP3 lub IMAP4, albo innych standardów zapewniających takie same funkcje.

Definicja obejmuje kilka podstawowych elementów:

• poczta elektroniczna musi być usługą komunikacji interpersonalnej, a więc służyć przekazywaniu komunikatów między użytkownikami;
• komunikaty są przekazywane elektronicznie, z wykorzystaniem odpowiednich protokołów lub rozwiązań technicznych o równoważnym działaniu;
• usługa nie może umożliwiać realizowania połączeń z numerami należącymi do krajowego albo międzynarodowych planów numeracji.

Ostatni warunek odróżnia pocztę elektroniczną od usług telefonicznych i innych usług opartych na połączeniach z numerami. Definicja koncentruje się więc nie na nazwie konkretnego programu, operatora czy skrzynki, lecz na sposobie działania usługi i jej funkcjach. Dzięki temu może obejmować także rozwiązania wykorzystujące nowsze standardy, jeżeli zapewniają one funkcje odpowiadające wskazanym protokołom.

W ustawie dotyczącej zwalczania nadużyć w komunikacji elektronicznej takie określenie pozwala jednoznacznie ustalić, jakiego rodzaju usługi obejmują regulacje odnoszące się do przesyłania komunikatów elektronicznych. Ma to znaczenie praktyczne przy odróżnianiu poczty elektronicznej od komunikacji głosowej, usług numerowanych oraz innych form porozumiewania się w sieci.

Pojęcie to występuje również w przepisach regulujących komunikację elektroniczną w postępowaniach sądowych, wykonywanie określonych praw przez wspólników i akcjonariuszy, składanie zawiadomień oraz przekazywanie dokumentów i informacji. W zależności od przepisu poczta elektroniczna może być wskazana jako sposób zawiadomienia, doręczenia, przesłania dokumentu albo wymiany korespondencji.