Płatnik podatku

Płatnik podatku to osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która na podstawie przepisów prawa podatkowego ma obowiązek obliczyć podatek, pobrać go od podatnika i wpłacić właściwemu organowi podatkowemu w określonym terminie. Płatnik działa więc jako pośrednik między podatnikiem a organem podatkowym. Co do zasady nie ponosi ekonomicznego ciężaru podatku, ponieważ pobiera należność ze środków podatnika, odpowiada jednak za prawidłowe wykonanie powierzonych mu obowiązków.

Instytucja płatnika występuje przede wszystkim w prawie podatkowym, w szczególności przy podatkach pobieranych przez podmiot wypłacający wynagrodzenie, świadczenie lub inną należność. Płatnikiem może być na przykład podmiot zatrudniający pracowników albo wypłacający określone świadczenia, jeżeli przepisy nakładają na niego obowiązek poboru podatku. Zakres jego obowiązków może obejmować także sporządzanie i przekazywanie deklaracji lub informacji podatkowych oraz przestrzeganie terminów wskazanych w przepisach.

Płatnik różni się od podatnika. Podatnik jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek podatkowy, natomiast płatnik wykonuje czynności techniczne i rozliczeniowe związane z poborem podatku. Różni się także od inkasenta, który pobiera podatek, ale nie ma obowiązku jego obliczenia.

Niewpłacenie w terminie podatku pobranego od podatnika może prowadzić do odpowiedzialności na podstawie Kodeksu karnego skarbowego. Odpowiedzialność może dotyczyć również niedopełnienia obowiązków związanych ze składaniem deklaracji lub wyznaczeniem osoby odpowiedzialnej za wykonywanie czynności płatnika. Przepisy dotyczące ewidencji i identyfikacji podatników i płatników obejmują płatników podatków, a w określonym zakresie także płatników składek ubezpieczeniowych. Płatnik może być również związany z rozliczeniem nadpłaty, jeżeli podatek został pobrany lub wpłacony nienależnie albo w wysokości większej od należnej.