Okres wypowiedzenia

Okres wypowiedzenia to oznaczony czas między złożeniem oświadczenia o wypowiedzeniu a rozwiązaniem stosunku prawnego, najczęściej umowy o pracę. W tym czasie umowa nadal obowiązuje, a strony co do zasady zachowują swoje prawa i obowiązki. Zakończenie stosunku prawnego następuje dopiero z upływem okresu wypowiedzenia, chyba że przepisy lub uzgodnienia stron przewidują wcześniejszy termin albo rozwiązanie bez wypowiedzenia.

Długość okresu wypowiedzenia może wynikać bezpośrednio z ustawy, treści umowy, układu zbiorowego pracy albo innych uzgodnień stron. Zależy między innymi od rodzaju stosunku prawnego, czasu jego trwania, stażu pracy lub funkcji wykonywanej przez daną osobę. W prawie pracy okresy te są określane w dniach, tygodniach lub miesiącach. Okres liczony w tygodniach kończy się z upływem soboty, a liczony w miesiącach, z końcem miesiąca, zgodnie z zasadami przewidzianymi w Kodeksie pracy.

Znaczenie praktyczne okresu wypowiedzenia:

• wyznacza dzień ustania umowy lub innego stosunku prawnego,
• określa, jak długo strony powinny wykonywać swoje obowiązki po złożeniu wypowiedzenia,
• może wpływać na prawo do wynagrodzenia, świadczeń oraz wykorzystania urlopu,
• umożliwia przygotowanie się do zmiany pracodawcy, organizacji pracy albo zakończenia współpracy.

W okresie wypowiedzenia pracownik co do zasady pozostaje zatrudniony. Przepisy szczególne mogą jednak pozwalać na zwolnienie go z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem wynagrodzenia. Rozwiązanie takie występuje także w niektórych pragmatykach służbowych, dotyczących między innymi urzędników, kontrolerów i pracowników służb publicznych.

Pojęcie okresu wypowiedzenia występuje również poza typowym stosunkiem pracy. Dotyczy między innymi układów zbiorowych pracy, umów agencyjnych, zawodowej służby wojskowej oraz wybranych stosunków służbowych. Nie należy go utożsamiać z samym wypowiedzeniem, które jest oświadczeniem prowadzącym do rozwiązania stosunku prawnego po upływie określonego czasu.