Odzież robocza

Odzież robocza to odzież przeznaczona do wykonywania pracy, stosowana przede wszystkim w celu ochrony własnej odzieży pracownika przed zabrudzeniem, zniszczeniem lub zużyciem albo ze względów higienicznych. W polskim prawie termin ten występuje głównie w przepisach prawa pracy i bezpieczeństwa i higieny pracy. Nie ma jednej, ogólnej definicji ustawowej obejmującej wszystkie jej rodzaje, dlatego jej charakter wynika z rodzaju pracy, warunków środowiska pracy oraz funkcji, jaką ma spełniać.

Odzież robocza może obejmować w szczególności ubrania wierzchnie, fartuchy, kombinezony, obuwie robocze i inne elementy wyposażenia przeznaczone do pracy w warunkach powodujących zabrudzenie lub uszkodzenie odzieży prywatnej. Należy odróżniać ją od odzieży ochronnej, która jest środkiem ochrony indywidualnej i służy zabezpieczeniu pracownika przed konkretnymi zagrożeniami, takimi jak działanie substancji chemicznych, wysoka temperatura czy czynniki mechaniczne. Jeden element wyposażenia może jednak jednocześnie pełnić funkcję roboczą i ochronną, jeżeli spełnia odpowiednie wymagania.

Najważniejsze zasady dotyczące odzieży roboczej:

• pracodawca co do zasady zapewnia ją pracownikowi nieodpłatnie, wraz z obuwiem roboczym, jeżeli wymagają tego warunki pracy;
• odzież i obuwie powinny być dostosowane do rodzaju wykonywanych czynności oraz spełniać wymagania określone w przepisach i Polskich Normach;
• w określonych przypadkach pracownik może używać własnej odzieży i obuwia roboczego, za zgodą pracodawcy i z prawem do ekwiwalentu pieniężnego;
• zasady przydziału, używania, prania, konserwacji, wymiany i przechowywania odzieży określa się w regulaminie pracy lub innych zasadach obowiązujących u pracodawcy;
• odzież skażona lub zanieczyszczona w związku z pracą wymaga odpowiedniego czyszczenia, transportu i przechowywania.

Szczególne wymagania dotyczące odzieży roboczej występują między innymi przy produkcji metali, szkła i wyrobów ze szkła, a także w niektórych służbach i formach zatrudnienia publicznego. W przepisach dotyczących kwalifikacji wojskowej może ona stanowić element świadczeń zapewnianych osobie wykonującej określone czynności.